Klik!

Geheime lijstjes met kandidaten De coaches-carrousel en de Prof. Dr. ir. P. Akkermans-trofee Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nl Gepost op: 07-04-2009. In dit artikel: · De Top 3 van de meest genoemde kandidaat-hoofdtrainers (op de beruchte geheime lijstjes) bij vacatures bij de topclubs in het Nederlandse betaald voetbal (met een niet-zo-verrassende winnaar) in TobSport’s Prof. Dr. ir. Akkermans-competitie. · Een ontmoeting met Co Adriaanse, zijn meest markante quotes in de media, zijn prestaties als trainer/coach en de meest opvallende voorbeelden van zijn soms onalledaagse aanpak en werkwijze. Het proces: De trainer als voetveeg en de waan van de dag Dit seizoen waren er weer veel vacante posities binnen het technisch management van de topvoetbalclubs in ons land. Vacatures ontstaan meestal na een periode van toenemende externe of interne druk op de beslissers binnen een betaald-voetbalorganisatie. De supporters, spelers of het hogere management zien in de coach vaak de ideale zondebok als de resultaten op het veld verslechteren. Spelers lekken belastende informatie naar de pers, bestuursleden passeren de manager op het veld in de besluitvorming en de socio’s zwaaien met hun witte zakdoekjes. De positie van de trainer wordt onhoudbaar. De geruchtenstroom neemt al maar toe in de media: ontslag dreigt, de spelersgroep wil af van een trainer of het bestuur heeft het vertrouwen verloren. Geheime lijstjes, met namen van de eventuele opvolgers van de trainer duiken op. Een tussenpaus wordt vanuit de schaduwen van de dug-out naar voren geschoven voor het interim-management. Ook deze persoon wordt nog zolang mogelijk gevoed met het idee, dat hij bij het behalen van goede resultaten de macht voorgoed naar zich toe zou kunnen trekken. Vaak is hij voor het topmanagement enkel een tijdelijke stroman, een garantie voor meer tijd en minder interference tijdens het bepalen van een nieuwe hoofdtrainer ‘voor de lange termijn’. De tussenpaus, vaak een assistent-coach of ervaren clubman mag in enkele gevallen zelfs het nieuwe seizoen als eindverantwoordelijke starten. Hij heeft echter drie problemen bij aanvang: in de regel is hij afkomstig uit het kamp van de ontslagen hoofdcoach, de spelers zouden weer terug kunnen vallen in structureel slecht spel (bijvoorbeeld door een slechte groepssamenstelling) na een korte opleving door de regime-change en de tussenpaus voldoet in principe niet aan de eisen die aan zijn functie gesteld zijn, qua ervaring en uitstraling. Anders zat hij al van meet af aan als hoofdtrainer op de bank. Tussenpausen en geheime kandidatenlijstjes Het verlengen van het mandaat van de tussenpaus in het nieuwe seizoen heeft meestal alleen maar tot gevolg dat hij mag blijven zitten zolang hij punten pakt. Het bestuur wint tijd om een visie op een nieuwe hoofdtrainer voor de langere duur te ontwikkelen, terwijl een voor het publiek acceptabele figuur de scepter zwaait (Luister je, Du Chatinier?). Bij het verslechteren van de resultaten wordt daarna direct het hakblok klaargezet om de kop van de tussenoplossing te laten rollen. Daarna wordt met grote sier de nieuwe grote naam gepresenteerd en het volk is tevreden. Terug naar de geheime lijstjes met kandidaten, die de huidige of ontslagen trainer zouden kunnen opvolgen. Een groot deel van de namen is echter regelrechte bogus. Het zijn namen van mannen, die qua status en salariseisen te hoog gegrepen zijn of die te controversieel zijn, door een aparte spel en doceerfilosofie of hun verwevenheid met een concurrerende club. Op de lijstjes met namen duiken internationaal en nationaal gezien vaak dezelfde namen op. Bestuursleden en topmanagement staren zich op intensieve wijze blind op een lijstje, maar leggen maar weinig creativiteit aan de dag bij het vullen van de lijstjes met namen. Internationale zwaargewichten die te pas en te onpas met clubs in aanraking worden gebracht zijn bijvoorbeeld Scolari, Mourinho, Eriksson en Capello. In Nederland is er eenvoudig een top 3 samen te stellen van de mannen die door de jaren het meest opdoken met hun naam op een kandidatenlijstje bij een van de Nederlandse topclubs. De top 3 over de laatste tien jaar zou er volgens TobSport als volgt uitzien: TobSport’s “Prof. Dr. ir. P. Akkermans”-trofee voor de naam die het meest op lijstjes opdook als kandidaat-hoofdtrainer (Ofwel: Klassement van trainers, die de laatste 10 jaar het meest voorkwamen op kandidatenlijstjes voor trainersvacatures bij topclubs in Nederland:) 1. Co Adriaanse (het meest genoemd, waar dan ook, hoe dan ook en met welke reden dan ook). 2. Martin Jol (extreem veelvuldig genoemd en altijd een serieuze kandidaat). 3. Ronald Koeman (heel erg vaak ‘in the picture’ en altijd zeer geschikt als..). De Professor-Doctor Akkermans-trofee en het jury-rapport: Professor-Doctor Akkermans is een creatie van Kees van Kooten. Akkermans dook altijd op in het programma Keek Op De Week als er ergens een bestuurlijke vacature opdook. Zijn naam werd dan altijd ‘genoemd’ in de wandelgangen, als een uitstekende suggestie om de post te bekleden. Door wie Akkermans genoemd werd was altijd onduidelijk, maar de man ging er duidelijk prat op dat hij genoemd werd. De trofee met zijn naam gaat naar Co Adriaanse, na een besluit van een deskundige jury. Want dat staat in de vorige zin. Maar eerst de mannen, die onder hem eindigden in het klassement: Op plaats 3: Ronald Koeman… Ronald Koeman wint op punten van Guus Hiddink en Bert van Marwijk. Bert verliest omdat alleen Feyenoord en wellicht PSV hem op een lijstje hadden staan. Hiddink wordt vooral en veelvuldig en in verschillende perioden in de tijd genoemd bij PSV en in mindere mate bij het Nederlands Elftal en Ajax. Koeman verliest van Jol omdat hij zijn kandidaatstelling op lijstjes vaker wist waar te maken. Hij ging geruisloos van Vitesse, naar Ajax, naar Benfica, naar PSV, naar Valencia. Het geruis startte meestal nadat de handtekening al gezet was. Hij is dus meer de man die echt werd gekozen en niet de meer onbevlekte lijstjesman in het Nederlandse topvoetbal zoals Martin Jol. Koeman’s naam dook wel veelvuldig op bij clubs waar hij nog niet trainde (Feyenoord, Utrecht, Barcelona), of waar hij al getraind had en zogenaamd kon terugkeren (Ajax, PSV). Koeman werd ook voorzichtig genoemd als bondscoach. Hij was even in beeld als opvolger van Stevens, die hem in feite opvolgde bij PSV (Reker’s campingvriend en interim-oplossing Sef Vergoossen even buiten beschouwing latende). De laatste tijd verschijnt hij veelvuldig op televisie met positieve quotes over Guus Hiddink. Wellicht ziet hij een eventueel assistentschap of een andere functie bij Chelsea wel zitten? Koeman is een berekenende baantjesjager en carričreplanner en hij verdient deze derde plaats met verve. Hij dacht alleen nog maar bij topclubs te werken. Maar in Spanje heeft zijn Valencia-avontuur hem geen goed gedaan. Zou hij zelf nog moeten willen trainen bij Ajax of PSV, met alle voorgeschiedenis? Feyenoord heeft geen geld en is dus minder interessant. Bovendien hebben die Been als verlosser gekozen. Wellicht heeft hij zijn lat ook iets lager gelegd en wil hij t.z.t. best aan de slag als opvolger van McLaren bij Twente of Jans bij Groningen. Op plaats 2: Martin Jol… Martin Jol wint het van Koeman en mannen als Van Hanegem (glorietijd gehad), Ron Jans en Mario Been (kunnen pas nu gaan oogsten) en Gertjan Verbeek en Dick Advocaat (besmet qua naam) en Louis van Gaal (te dominant, te Noord-Holland, te veeleisend) en Arie Haan en Aad de Mos (te vaak ontslagen). Jol is al sinds zijn RKC-tijd in beeld bij de Nederlandse topclubs en later zelfs het Nederlands Elftal als een interessante coach, die het beste uit zijn spelersmateriaal weet te halen. PSV vond hem echter te onervaren, Feyenoord en de KNVB vonden hem ‘te dik’ en Ajax tot grote schande zag hem niet eens staan. Jol vertrok uiteindelijk naar Tottenham Hotspur en wist een mooie serie neer te zetten met de eeuwige sleeping-giant uit het Engelse topvoetbal. Daar waar coaches het publiek in Londen in de regel maar weinig weten te bekoren maakte Jol zich snel geliefd onder de fans. Na een serie slechte resultaten moest hij echter vertrekken. Fans in Londen krabben zich nog wel eens achter de oren en hebben heimwee naar Jol. Jol kon naar Feyenoord, PSV en een keur aan buitenlandse clubs. Hij koos voor HSV, zet weer goede resultaten neer en kan nu bij elke Nederlandse topclub op de deur kloppen bij een vacature. Maar er zullen ook genoeg buitenlandse clubs om zijn gunsten meedingen. Jol komt over als een onverzettelijke vakman en TobSport zou hem zeer graag aan het werk zien bij een Nederlandse topclub en daarna later misschien het Nederlands Elftal. Ik kan me niet voorstellen dat Jol geen Nederlandse topclub getraind zou willen hebben alvorens hij van zijn pensioen gaat genieten. Bij PSV, Ajax en Feyenoord lijken Rutten, Van Basten en Been echter de tijd te krijgen om alles op een rijtje te zetten. Of Jol een eventuele positie bij AZ, Twente of Heerenveen zou ambiëren is mij onduidelijk. Na zijn goede prestaties bij HSV zijn er in de toekomst wellichte de eerste tijd interessantere buitenlandse topvoetbal-alternatieven. Martin Jol werd en wordt dus veel genoemd bij topclubs in Nederland. Onbetwist, maar niet onbesproken… En dat zal nog wel enige tijd zo blijven zolang hij in Nederland de kans niet heeft gekregen. Maar toch is hij niet de nummer 1 in deze TobSport-competitie. De coach op nummer 1 is niet zozeer als Jol omstreden geweest door het mogelijke gebrek aan ervaring maar meer door de door hem gekozen werkwijze en zijn relatie met de media. Maar misschien is het ook wel zijn persoonlijkheid die ongeschikt is voor de absolute top. Zijn persoonlijkheid is echter wel de reden voor het schrijven van dit artikel, om de beste man een hart onder de riem te steken en hem te promoten bij de topclubs in het Nederlandse betaald voetbal. Op plaats 1: …….. De onbetwiste nummer 1 voor TobSport’s Doktor Akkermans-trofee voor de meest genoemde trainer op de geheime kandidatenlijstjes bij vacatures bij topclubs in Nederland is… (vul uw eigen denkbeeldige drum-roll in) Co Adriaanse, de eeuwige beoogde Verlosser bij topclubs in Nederland! Co is een markante trainer. Een opvallende man. Hij werd genoemd en serieus overwogen als hoofdtrainer bij Feyenoord, PSV, Ajax, FC Utrecht, FC Twente, AZ, Willem II, het Nederlands Elftal en een aantal buitenlandse clubs (waaronder in ieder geval FC Porto en Red Bull Salzburg). Co heeft echter maar een enkele kans gekregen om zijn kunsten te laten zien binnen het Nederlandse topvoetbal: bij Ajax. Natuurlijk zette hij wat neer in Tilburg en Alkmaar, maar die teams maakte hij top en hij liet ze niet gedurende langere termijn constant hoog eindigen (doordat hij weer relatief snel vertrok). Ook bij die enkele positie bij een Nederlandse topclub in Amsterdam bleef hij niet lang. Hij verdween zelfs terwijl de resultaten nog best goed te noemen waren. Co werd ontslagen door zijn eigen stijl van managen en zijn relatie met pers (en daardor later: het publiek). Co komt met een niet onbesproken stijl. Hij liet in zijn nadagen bij Ajax namelijk rake opmerkingen vallen richting clubiconen en jonge trainers Marco van Basten en Frank Rijkaard in interviews. Zijn kostje was vervolgens gekocht. Ronald Koeman zette zijn beleid voort en plukte vervolgens de vruchten in het veld, met spelers als Van der Vaart, De Jong, Maxwell en Ibrahimovitch. Co kreeg de kans bij AZ, maakte daar een begin met een topsportklimaat en liet AZ geweldig mooi voetbal spelen in binnen- en buitenland. Vijfde en derde in de competitie, halve finale UEFA-cup. Eerder bracht hij samen met Martin van Geel Willem II naar grote hoogten in de nationale competitie, om te worden afgeslacht in de Champions League. Maar wel met een instelling van: dan maar aanvallend verzuipen. Na AZ vertrok Co richting Portugal en behaalde uitstekende resultaten met FC Porto. Bij recente vacatures in Rotterdam en Eindhoven dook de naam van Co weer op. Naar nu blijkt is hij zijn positie volgend seizoen bij Red Bull Salzburg kwijt. Voordat hij in Oostenrijk belandde zat Co in de Oekraďne en Qatar om flink te cashen. In Rotterdam werd hij teveel ‘020’ bevonden en in Eindhoven is men nog niet vergeten dat hij de toenmalige voorzitter uitmaakte voor “sprekende lampenkap” en met de opmerking dat hij clubicoon Romario “niet zou opstellen” als hij toendertijd coach was geweest. In Eindhoven is men bovendien bang dat de stijl van Co niet zou mixen met de gemoedelijke sfeer op de Herdgang. Maar wie weet, als Fred Rutten niet toehapt zit PSV nog steeds zonder nieuw boegbeeld… Co werd tot nu toe bij de Nederlandse topclubs afgeserveerd aan de achterdeur Bij AZ zal hij vast een geschikte kandidaat worden bevonden om Louis van Gaal t.z.t. op te volgen of als opvolger van Van Basten voor een eventuele tweede kans bij Ajax. Een functie bij FC Twente en nog concreter als opvolger van Du Chatinier bij Utrecht zijn waarschijnlijk meer realistisch. Maar Twente is top door een bepaalde aanpak en zal cultuurbewakers als Ten Hag en andere Twente-iconen altijd in de nek van Co laten meehijgen. Zoals nu bij McLaren. Kan Co daar wel mee instemmen? Utrecht is geen top, maar kan onder leiding van Co en met beschikking over de beurs van Van Seumeren top worden. Maar daar zit weer een meedogenloze en eigenwijze man als Foeke Booy, die al voordat hij officieel in functie is een potentiële kandidaat voor het assistent-trainerschap schoffeert (Gert Kruys) plus de leiding van zijn huidige club (Sparta), zijn hoofdcoach (Du Chatinier) en de man die hij in de media zwartmaakte voor zijn snelle en rigoureuze overstap naar een andere club (Danny Blind). Niet echt iemand waar Co fijn mee van mening kan verwisselen. De Belgen zitten zonder bondscoach nu Vandereycken ontslagen is. Men staat niet negatief tegen het aanstellen van een ‘buitenlander’. Co was hoofd opleidingen (1992-2997) onder Louis van Gaal in Ajax’ succesvolle jaren ’90. Zijn Amsterdamse bravoure (of arrogantie als je netnummer 010 is) trekt aan en stoot tegelijkertijd af. Hij bracht Willem II naar de Champions League en liet AZ sinds lange, lange tijd weer wereldvoetbal in Europa spelen, een lijn die Louis van Gaal op magnifieke wijze voortzet met een kampioenschap in het seizoen 2008-2009. Gedurende deze perioden en de perioden in het buitenland bij nationale topclubs was Co vrijwel altijd een serieuze kandidaat bij vacatures bij Nederlandse topclubs. Zeker in de media, die hem zo vaak afslachtten als hij weer aan het werk was. Maar vaak ook viel hij in een voortijdig stadium af als realistische kandidaat, door zijn bravoure of arrogantie en zijn omstreden werkwijze. Een ontmoeting met Co… Ik zag hem eens in de trein naar Schiphol met voor hem waarschijnlijk een vlucht naar Qatar in het verschiet. Co droeg een net hemd, maar geen jas. Heerlijk lijkt me dat, zo je huis uit lopen zonder jas, onbezorgd. En daarna lekker onderhandelen over een vet contract in het buitenland of alvast ter plekke nadenken over de eerste training en je selectie. Hoppa, je stapt zonder jas op de luchthaven in een taxi naar een bespreking en daarna naar het hotel betaald door de club. In een luxe taxi, zonder jas. Hotelletje, alles pico-bello verzorgd. Bruidssuite. Dat hemd kun je wel een paar dagen aan en de club zorgt voor de schone onderbroeken, sokken en trainingspakken in een la in de hotelkamer. ’s Avonds kijkt Co natuurlijk voetbal, alleen, of hij verdiept zich in de lokale stations om de gebruiken aldaar te bestuderen. Enkele dagen later keert hij weer terug naar Amsterdam en pakt dan nog wat meer spullen bij elkaar, zelfs een jas, maar die trekt hij de volgende keer in de trein weer lekker niet aan. En misschien koopt hij wel wat nieuwe hemden, gewoon tax-free op de luchthaven. Co en ik groeten elkaar als we onze plaatsen innemen. Ogen spreken van beide zijden een mate van respect uit en van verlangen naar het bereiken van onze bestemming, met de treinreis als hinderlijke en tijdelijke barričre, alvorens het doel te bereiken. We wisselen nog enkele keren blikken uit naar elkaar. Ze roepen zichtbare vragen op en een niet-te-verbergen wens tot het maken van een kort contact uit wederzijds begrip. Maar het blijft… stil. Ik spreek Co niet aan vanwege het popi-jopi-gedrag dat zijn bekende gezicht doorgaans zal oproepen (Laat die man toch ook ‘es rustig zitten). Co maakt zelf geen contact omdat hij zich waarschijnlijk beseft dat zijn basketball-kennis van het moment niet afdoende is om een uitnodigende en spitsvondige opmerking te maken over mijn opvallende NBA-shirt, dat hij zorgvuldig bestudeert: “Hmm..Cool shirt. Basketball. NBA. Zo zouden we dat dus in het voetbal ook moeten doen. Japanners in PSV-shirts. Een De Graafschap-shirt op de Afrikaanse steppen. De snelle kids de shirts laten dragen, met een snel design. Niet die bierbuiken erin. Laaaakers nr. 8. Wat zijn Lakers eigenlijk? En in Qatar? Zou men daar al boerka’s met clublogo’s erop hebben? Namen en rugnummers? Daar hebben ze vast nog nooit aan gedacht.” (vrij vertaald uit de gedachten van Co Adriaanse). Tja. Ik voel dat hij contact wil maken, maar ik kreeg ook van kinds af aan mee me niet zomaar in te laten met onbekende mannen van middelbare leeftijd. We zien er verder maar vanaf. Soms is het leuk om constant tegen dat moment van contact maken-of-niet aan te blijven hikken. En het dan gewoon niet te doen, zodat je ongestoord verder kunt dromen. Alleen maar inschatten. Dus zitten we daar en we knikken. En zonder een sportsite om te vullen met artikelen werd Co verder ongemoeid gelaten. Ik bedenk me nu al de vragen op FEBO-niveau, die ik uit mijn blote bol zou stellen voor een fijne scoop: “He Co, waar ga je naar toe?”, “Wat, waarom daarheen, betalen ze je daar goed?” “Kom je wel weer terug Co, naar Nederland en bij welke club zou je het liefst willen trainen?” “Nee, toch niet die Rotterdammers, waarom zou je dat dan in godsnaam willen? Maar dan alles in eerste instantie met “U”. Co tekende een mooi contract in Salzburg en krijgt hopelijk nog eens de kans bij een topclub in Nederland of Utrecht. Het laatste nieuws, roddels en geruchten: Feit is dat Co sinds vandaag weet dat hij volgend jaar geen trainer meer is bij Red Bull Salzburg. Zijn opvolger daar wordt volgens insiders eventueel Huub Stevens. Hij staat in ieder geval op een lijstje en ‘wordt genoemd’. In de wandelgangen in het DSB-stadion in Alkmaar wordt gefluisterd dat Louis van Gaal na het kampioenschap van AZ in de wachtkamer gaat zitten voor een plaats op de bank bij een WK-ploeg. Co Adriaanse zou dan zijn taken overnemen bij AZ. Wellicht dat hij toch binnen afzienbare tijd nog eens een fictieve paaseierenroute kan uitzetten op de Herdgang. Of de Belgen naar eeuwige glorie leiden. Voor- of tegenstander van zijn stijl, met Co valt er voldoende te genieten, er gebeurt altijd wat en vaak wat onverwachts en hij heeft altijd mooie quotes in petto. Co leek me in een enkele oogopslag, een eerste indruk, een man waarmee je de oorlog kunt winnen. Een man die zijn team kan wekken als het inslaapt en meer inzicht kan geven door ze tegen slimme metaforen te laten botsen. Een man met evenwicht en een open visie, die niet bang is om het evenwicht om hem heen te verstoren. Een man die zich kwetsbaar durft op te stellen en gevoelig is. Met humor en met een onverwachte invalshoek. Hij heeft bewezen een topsportklimaat te kunnen creëren. Geef die man een kans. Geef hem een goede selectie en geniet! Pak de knipselmap: wie is Co? Als eerbetoon aan Co en als steun voor een hernieuwde kans bij een Nederlandse topclub publiceert TobSport als slot van het artikel een verzameling van Co’s meest opvallende quotes en de meest opvallende voorbeelden van de discussie rond zijn werkwijze en persoonlijkheid. Misschien is Co’s grootste mankement wel dat hij zich altijd miskend lijkt te voelen. Tegelijkertijd zal dat ervoor hebben gezorgd dat hij altijd door blijft knokken voor een topsportklimaat en individuele groei, ook al ziet hij het verder somber in. Co Adriaanse: uitspraken en uitspattingen in de media Over de rol van de journalistiek bij zijn ontslag bij Ajax: “Ik denk dat ik werd aangepakt omdat ik gerenommeerde spelers heb vervangen door op dat moment onbekende spelers. Het ging slecht met Ajax, het gebouw moest gerenoveerd worden. Dan begin je met slopen waarbij je de goede delen handhaaft. Alleen waren dat er niet veel. Want ja, Witschge gaat weg, Machlas is weg, Van Halst is weg, Dani, Laudrup, Hoekstra en Babangida; ik kan er zo twintig opnoemen die weg moesten, die niet meer konden brengen wat nodig was voor Ajax. Maar ik begreep ook wel dat het publiek dat niet begreep. Winter en Witschge, dat waren toch monumenten, echte Ajacieden. Dat je voor Witschge Van der Vaart opstelt, die ze helemaal niet kennen en voor Winter Galasek, die ze helemaal niet kennen, ja, logisch dat ze daar moeite mee hadden. En dan heb ik ook nog het traditionele Ajax-systeem aangepakt. Dat systeem kon echt niet meer. Dat was een ingreep! Maar het is wel goed geweest. ” (Sportweek, april 2003). Over zijn eigen rol bij het ontslag bij Ajax: “Ik vind niet dat ik mijn aanpak had moeten veranderen. Ik ben een hele open, joviale Amsterdamse jongen, die iets heel goed kan uitleggen. Veel beter dan (zijn opvolger, red.) Koeman. Dat is mijn vak. Ik ben onderwijzer. Ik heb alleen een imagoprobleem. Ik kom anders over, dan ik in werkelijkheid ben. Dat is enerzijds mijn eigen fout, maar het komt ook door de media, die je in een bepaalde hoek neerzetten. Ik word altijd in de verdediging gedrukt en dan nog schrijft de pers een gekleurd verhaal op. Dan krijg je op een gegeven moment de pest in en denk je: nou ja, ik geef geen interviews meer. Dat is fout geweest. Want als je bij een club als Ajax werkt, een A-merk, moet je altijd ‘on speaking terms’ met de media blijven. Wat er ook gebeurt. En dat was ik niet meer. Dat was een van de hoofdredenen waarom Ajax me ontsloeg. Mijn eigenwijsheid. De pers kon of wilde me niet begrijpen. M’n carričre is naar de klote. Ik was heel graag bij Ajax gebleven. Maar het waren niet alleen de media, ook de internationale resultaten waren niet goed. ” (Sportweek, april 2003). Over de macht van de pers bij het bepalen van de bondscoach: “De pers is zeer machtig. Ze bepalen toch ook wie trainer wordt van het Nederlands Elftal? Van Hanegem is toch trainer bij Oranje geworden, omdat de pers dat heel graag wilde? Het merendeel wilde naast Advocaat een oud-topvoetballer die voldeed aan de WIM-formule (Je moet aan een Wereldkampioenschap mee hebben gedaan, veel Interlands hebben gespeeld en je moet Miljonair zijn. Want dan ben je onafhankelijk.) ” (Sportweek, april 2003). Over de samenwerking met Leo Beenhakker en zijn gesteldheid: “Ik geloof in het goede van de mens. Ik had ook altijd het gevoel dat ik zakelijk goed met Leo Beenhakker kon samenwerken. Ik zou ook nooit achter zijn rug om kwaad over hem spreken. Dus dat verwachtte ik van hem ook niet. Ik was graag gebleven en ik zou mezelf niet ontslagen hebben. Ik zou hem na drie jaar opvolgen als technisch directeur bij Ajax. Maar ja, zo slecht heb ik het niet. Ik ben miljonair, ik heb een baan en zie er nog goed uit voor een 55-jarige. Maar m’n carričre is over. Op het moment dat ik bij Ajax ontslagen werd wist ik dat. ” (Sportweek, april 2003). Co, over zijn verdiensten als trainer in de ontwikkeling van spelers: “Ik haal het maximale of meer uit een elftal čn het individu. Dat zie je aan de prestaties van mijn teams. Daarnaast kan ik wel twintig spelers opnoemen die, mede dankzij mij, miljonair zijn geworden.” (Telegraaf, maart 2009). Co, over zijn kandidatuur bij PSV: “Als je naar mijn cv kijkt en het type voetbal dat ik breng is het normaal dat mijn naam naar voren komt in Eindhoven" (Telegraaf, maart 2009). Co, over het ‘feit’ dat zijn stijl niet zou mixen met de gemoedelijke sfeer van de Herdgang: "Ik ben een warm, sociaal mens. Niet hard, maar wel heel duidelijk. Ik maak altijd hele normale afspraken en die bewaak ik. Dat doe ik in het belang van het team." (Telegraaf, maart 2009). Co, over Cruijff: ''Ik ben wel fan van de speler Cruijff, maar niet als trainer, omdat hij zijn Nederlands niet goed beheerst. Als Jantje Appelsap iets raars zegt, zeg je niet: Dat is Appelsapiaans. Dan zeg je: hij is niet naar school geweest.'' (Soccernews, mei 2007). Co, over een eventueel trainerschap bij Feyenoord, in 2005: “Feyenoord wil een simpele trainer. Een no-nonsense figuur, ongecompliceerd. Eentje die houdt van hard werken, mouwen opstropen en poetsen. Zo'n trainer ben ik niet. Ik ben een Amsterdammer met intellect en diepgang. Echt, ik word nooit trainer van Feyenoord." (Soccernews, mei 2007). Co, tegen Joonas Kolkka, die een scheet liet in de kleedkamer bij Willem II: “Ik geef je een boete. Je scheet is niet sfeerverhogend gebleken en dus niet functioneel.” (AD, april 2009). Wilfred Genee somt uitspattingen in Co’s werkwijze op: “Spelers die voor straf tientallen kilometers naar het stadion moesten teruglopen (Willem II), fictieve paaseieren moesten zoeken (AZ) of strafrondjes van de persruimte naar de kleedkamer moesten maken (Arveladze). ” (AD, april 2009). Wilfred Genee somt een aantal klassiek geworden termen, bedacht door Co, op: “Zoals ook termen als ‘woonerfvoetbal’ en ‘scorebordjournalistiek’ onlosmakelijk verbonden zijn met de miskende trainer. Want miskend heeft Adriaanse zich altijd gevoeld.” (AD, april 2009). Wilfred Genee vervolgt en schetst het beeld van een doemdenker: “Al bij zijn ontslag als trainer van PEC Zwolle in 1988 riep hij: ,,Als ik niet opnieuw werk krijg, is dat het bewijs dat het betaalde voetbal echt ziek is.’’ Adriaanse was door de jaren heen altijd goed voor stevige teksten. In 2004 vertelde hij dat zijn compulsieve drang tot erkenning voortkwam uit een groot minderwaardigheidscomplex. ,,Er bestaat een verkeerd beeld van me, omdat veel journalisten me haten.’’ Zoals hij ook zeker wist dat er voor hem weinig toekomst was: ,,AZ is mijn laatste club.’’ Gelukkig niets veranderlijker dan een mens. Zeker een voetbalcoach. ,,Coaches hebben afwijkingen, topcoaches de meeste,’’ luidt dan ook zijn filosofie.” (AD, april 2009). Bronnen: Sportweek: Robert Heukels/Edwin Struis m.m.v. Raoul Heertje – “De Ronde Tafel” (gesprek over media en sport met Mart Smeets, Ellen van Langen, Wim Kieft en Co Adriaanse ter gelegenheid van het 5-jarig bestaan van Sportweek) (29-04-2003). AD.nl: Wilfred Genee – “Marco ‘interessant’ Van Basten is vooral leuk als hij boos is” (01-04-2009). Telegraaf.nl, Thijs Slegers - “Adriaanse: PSV aantrekkelijke club”. (20-03-2009). Soccernews.nl, Marnis Mastenbroek – “Spraakmakende perfectionist” (14-05-2007). Foto’s: PICS United, Chelseapies.tv, Daily Mail, ANP, Daylife.com. Reageer op dit artikel in het forum Meer van deze schrijver