Neerlands hoop in bange dagen

Lars Boom is de belofte in het veldrijden

 

Door TobSport redactieteam voor TobSport.nl

Gepost op: 27-01-2008.

Gewijzigd op: 28-01-2008.

 

“Boom zet Belgen een hak op WK veldrijden” kopt de sportkatern van Sporza. De site vervolgt: “Lars Boom is nog maar 22 en heeft al een titel in elke leeftijdsklasse op zijn naam staan. In het Belgische kamp overheerst de ontgoocheling.”

 

Jarenlang heeft ons de land roemruchte veldrijders voortgebracht. In het nabije verleden konden we ons vergapen aan een bemodderde Adrie van der Poel, die vele zeges wist te behalen. In de periode van 1981-2000 wist hij eenmaal wereldkampioen te worden en daarnaast grossierde hij in tweede plaatsen met een aantal van vijf. Daarna was het de beurt aan Richard Groenendaal, die jarenlang in competities een heel veld aan Belgische concurrenten moest wegfietsen. Wanneer hij bij onze Zuiderburen moest optreden, had hij meestal ook nog eens het overgrote deel van het publiek tegen zich. Groenendaal werd wereldkampioen in 2000, in St. Michielsgestel. Groenendaal toonde zich een no-nonsense coureur, wars van verfijnde tactiek en het ‘politieke ploegenspel: “Op het moment dat ik nog het gevoel heb dat ik nog kan winnen, rijd ik voor mijn eigen kansen. Ook al rijdt de Koningin voorop”. De wereldkampioenschappen na dat het jaar 2000 werden zonder uitzondering gewonnen door Belgen. Mannen als Sven Nys, Bart Wellens, Niels Albert en Erwin Vervecken zouden de dienst uit gaan maken. Sven Nys wordt gezien als sterkste, met tot nu toe al 196 overwinningen in het veldrijden. Een ongekend hoog aantal, de nummer twee is Groenendaal met 101 zeges.

 

Voor degenen die de sport niet zo goed kennen,

 

Wikipedia geeft duidelijkheid: “Veldrijden, of cyclocross is een wielersport, waarbij de deelnemers zo snel mogelijk een parcours afleggen. De rijders rijden door bossen en over velden en zandwegen. Het is toegestaan de fiets op de schouders te nemen en te lopen. Een wedstrijd bij de profs duurt een uur in de wereldbeker, bij andere grote crossen wordt een ronde extra gereden. De sport is vooral erg populair in Belgie. Favoriete Belgen uit het verleden zijn de de Vlaeminck’s, Danny de Bie en Roland Liboton. Ze ondervonden altijd veel concurrentie van Nederlanders als Hennie Stamsnijder, (eerder genoemde) Richard Groenendaal en Adrie van der Poel, Henk Baars en (tegenwoordig) Gerben de Knegt. Naast Belgen en Nederlanders speelden vooral Italianen, Zwitsers, Duitsers en Tsjechen een rol van betekenis in het internationale veldrijden”. Belangrijke competities zijn die voor de Wereldbeker en de strijd om de ‘Superprestige’.

 

In de periode van ’98 tot nu won de Belg Sven Nys 7 keer de Superprestige en 4 keer de wereldbeker. Degene die naast de nog actieve Nys de meeste Superprestiges heeft gewonnen is Hennie Stamsnijder met 4 overwinningen. Ook in de Superprestige van dit jaar steekt Nys met kop en schouders boven de concurrentie uit. De nummer een van de ‘wereldranking’ kan dit jaar nog op elk front winnen. De Superprestige en de Gazet van Antwerpen Trofee zijn al zo goed als binnen. De Belgische titel is binnen. De wereldbeker in Treviso was het volgende doel. Won hij deze ook, dan evenaart hij zijn eigen prestaties in 2005, toen hij ook alles op zijn naam schreef. Er diende zich echter niet lang geleden een jonge Nederlander aan, die wel eens roet in het eten zou kunnen gooien. Zijn naam: Lars Boom. Deze jongen van 1m91 noemt Sven Nys als zijn favoriete sportman. Zijn eerste aansprekende resultaat bij de profs komt in 2006, als hij Sven Nys klopt in zijn eigen ronde, in het Belgische Baal. That’s right, Sven heeft al een ronde naar hem vernoemd sinds zijn 23e. Nys had weinig problemen met deze Lars Boom in de Superprestige van dit seizoen. Lars Boom staat op dit moment 15e. Niets om over naar huis te schrijven. Een verklaring is, dat de Nederlander geen rechten heeft om in elke wedstrijd te starten. Beste Nederlander is op dit moment de oude vos Groenendaal op plaats 5.

 

Nys geeft op de site van de Superprestige aan zichzelf te zien domineren vanaf Pijnacker in 2004. Pijnacker is de plaats, waar in het vroege voorjaar van dat jaar allereerst Richard Groenendaal zijn derde en tot nu toe laatste Wereldbeker won. In November van 2004 begint in datzelfde Pijnacker de hegemonie van Nys in de Wereldbeker. Hij won de laatste drie edities. De Superprestige schreef hij in datzelfde jaar al voor de vijfde keer op zijn naam. In het daaropvolgende jaar won Nys zijn enige wereldtitel. Bovendien werd hij de eerste veldrijder ooit die een ‘Grand Slam’ neerzette. Dat wil zeggen alle competities en trofeen winnen in één jaar. Sven Nys was er dit jaar op gebrand wereldkampioen te worden, niet eens zozeer om zijn tweede ‘Grand Slam’ te behalen. Hij wilde zijn criticasters de mond snoeren. Volgens zijn landgenoten geeft hij titels weg aan Nederlanders, na een incident binnen de Rabo-ploeg met Groenendaal. Nys liet ploegentactiek boven landsbelang gaan en daar was men in Belgie niet blij mee. Ook zijn fietsende collega’s uit eigen land niet. Op zijn Wikipedia-pagina krijgt hij naast het vermelden van dit incident nog een sneer. Hij staat op moment van schrijven vermeld als een ‘Nederlands’ wielrenner, veldrijder en mountain-biker. Na de titel van Groenendaal in 2000 moest Nys drie keer de wereldtitel laten aan landgenoot Erwin Vervecken, twee keer aan Bart Wellens en één keer aan Mario de Clercq. De enige titel die hij zelf behaalde steekt schril af tegen de wijze waarop hij de competities domineerde.

 

Het jaar 2008 begon Nys echter niet goed.

 

In de eerste twee wereldbekerwedstrijden van het jaar presteerde hij ondermaats. Deze twee wedstrijden gingen vooraf aan de wedstrijd in Treviso om het wereldkampioenschap. Er kon goed ingeschat worden hoe de renners er voorstonden. De jonge Nederlander Lars Boom liet zich zien in die twee wedstrijden in Lievin en Hoogerheide. Hij won de twee wedstrijden voor de wereldbeker. Vol vertrouwen reisde hij af naar Italie. Hij zou daar vrijwel zeker met Sven Nys moeten afrekeken, die zoals gezegd gebrand was op het behalen van de wereldtitel. Nys was opnieuw op weg naar het behalen van de ‘Grand Slam’. Toch is het evenaren van die prestatie geen gemakkelijke opgave weet ook Nys. Op de site van de Superprestige gaf hij aan: “Een zaak is zeker: met Lars Boom, Zdenek Stybar en Françis Mourey erbij wordt Treviso zeker geen Vlaams onderonsje.” Lars Boom zei bescheiden: “Ik favoriet voor het WK? Flauwekul”, reageerde Boom op de veronderstelling dat hij de sensatie op de wereldtitelstrijd gaat worden. “Voor mij blijft Nys de grote favoriet. Maar ik voel me goed en wil me niet verschuilen. Mijn doel op het WK is de top vijf” en “Mijn seizoen is al geslaagd”, stelde de Nederlands kampioen. “Alles wat er volgende week nog bijkomt is mooi. Als ik in de top vijf rijd ben ik tevreden. Ik blijf liever bescheiden, want het wordt pas mijn eerste WK bij de elite. Dat is toch wel iets aparts.” (NuSport).

 

Boom leefde ontspannen naar de wedstrijd toe.

 

Opnieuw Boom: ”Mij krijgen ze niet gek. Onze zuiderburen maken dat elkaar misschien wel, maar dat is niet erg”, zei de ontspannen Brabander aan de vooravond van de WK in het hotel van de Nederlandse ploeg.” Het parcours lag hem wel: “Het is behoorlijk zwaar met die hoogteverschillen, maar ik ben er wel tevreden over. Ik heb dit seizoen ook op diverse parkoersen goed gereden. Dat heeft me geplezierd.” Dat moet goed komen. Als een parcours een man ‘geplezierd’ heeft dan zit het goed. De laatste wedstrijden hadden Sven Nys niet zo ‘geplezierd’. Hoe zat dat ook weer met die jongen uit Baal en WK’s? In het Belgische kamp is Wellens duidelijk: “In België is men nu een beetje in paniek omdat er zondag misschien niet een van ons gaat winnen. Maar de Belgen zijn al die jaren al genoeg verwend geweest met zeven wereldtitels op rij. Deze spanning is alleen maar mooi voor de sport”, zei Wellens vrijdag tijdens het traditionele media-ontbijt in het hotel van de Belgische renners.” Nys is niet meer volledig overtuigd van eigen kunnen na twee slechte wedstrijden: “Topsport is balanceren op een slap koord en ik denk dat ik er vanaf gevallen ben. Ik probeer er weer op te kruipen, maar ik heb geen idee of dat gaat lukken”

 

Dat is de angst die spreekt.

 

De angst van Sven Nys. Rob de Haan van NuSport beschrijft hem als volgt: “Met zijn nagenoeg perfecte fietstechniek, heeft hij zijn sport veranderd. Als jonge renner kon hij bij talloze hindernissen op de fiets blijven rijden, waar al zijn concurrenten af moesten stappen om te lopen. Zo reed hij vaak naar de overwinning, zonder te hoeven demarreren. Wedstrijdorganisatoren zagen zich genoodzaakt om hun parkoersen aan te passen. Om zo de koers, ondanks de deelname van Nys, toch nog enigszins spannend te houden.” De Haan schets een beeld van Nys als het ‘veldritwonderkind’ met een duidelijke zwakke plek: faalangst. Met name in wedstrijden waarin de verwachtingen hoog lagen blokkeerde hij. Hij wordt uiteindelijk wereldkampioen bij de beloften onder begeleiding van een psycholoog (buiten de wedstrijd). De Haan stelt verder dat ‘general-consensus’ was/is dat Nys over zijn faalangst heen is. Het recordaantal overwinningen dat de renner behaalde onderschrijft deze stelling.

 

De website van Richard Groenendaal geeft de wedstrijd om het wereldkampioenschap op zondag 27 januari goed weer. In Treviso nam Lars Boom vanaf het begin de leiding. “Hij legde zijn concurrenten in de eerste ronde een hoog tempo op”. Boom weet echter niet weg te komen, niet geholpen door het snelle parcours. De beste 20 renners zijn nog samen bij de aanvang van de laatste ronde. “Met het ingaan van de laatste ronde was het Richard (Groenendaal) die iedereen voorbij sprintte en naar de kop ging. Hij zette het gas flink open maar had geen antwoord op een furieuze versnelling van Lars Boom. Erwin Vervecken, Sven Nys en Zdenek Stybar moesten alle zeilen bijzetten om de Nederlands kampioen terug te halen.
Boom hield knap stand in de laatste ronde en reed zo naar de wereldtitel bij de profs. Acht jaar na de titel van Richard (is er) dus weer een Nederlandse winnaar. Zdenek Stybar werd tweede door in de sprint Sven Nys te kloppen. Richard kwam net te kort om Kevin Pauwels nog voorbij te snellen en werd verdienstelijk twaalfde
.”

 

Lars Boom, geboren in 1985 is de toekomst.

 

De Rabo-renner werd van 1998 tot 2005 Nederlands kampioen in zijn leeftijdsklasse. In 2003 wordt hij wereldkampioen van de junioren. In 2004 wordt hij Europees kampioen bij de beloften. In 2007 komt Lars voor het eerst uit in het Nederlands kampioenschap voor de elite. Hij wordt nationaal kampioen, voor Groenendaal en de Knegt. Lars Boom wordt tot beste Nederlandse wielrenner gekozen in 2007. 2008 zou zijn jaar moeten worden. Het jaar begon gelijk goed. Hij won al de twee Wereldbeker-wedstrijden. Toen kwam het park van Treviso in Italie, dat als parcours fungeerde voor het behalen van de wereldtitel. Zijn eerste wereldkampioenschap bij de elite werd direct gewonnen. Op 27 januari 2008 werd Lars de eerste Nederlandse wereldkampioen in 8 jaar tijd.

 

Op zijn fanpage staat: "It was a crazy race", was Lars zijn eerste reactie in het Engels voor de microfoon van de UCI-speaker. "Nog zo lang zo veel renners samen. Ik heb geprobeerd om altijd in de eerste drie te rijden. Het steile stuk vlak na de aankomstpassage was op mijn lijf geschreven. Ik voelde me nog sterk op het einde en heb alles gegeven. Ik voelde me geen topfavoriet hoor, ik mikte op de top-5. Ik blijf nog wel enkele jaren in het veldrijden. Laat ze in Nederland maar roepen, ik voel me hier goed", aldus Lars die alles nog niet zo goed kon geloven”. Sven Nys toont zich tegenover Sporza een sportief verliezer: "Op het einde gokte ik dat Erwin (Vervecken) heel snel bergop zou rijden, maar hij viel stil. En ik zat zelf ook ŕ bloc. Maar ik ben heel trots op Lars. Als ik het niet was, had ik gehoopt dat hij, toch een ploegmaat, de titel zou pakken. Ik ben er zeker van dat hij de trui veel zal laten zien."

 

Noot van de auteur:

 

28-01-2007.

 

“Ik kijk al jaren graag naar een cyclocross, als een wedstrijd onverhoopt voorbijschiet op het televisiescherm. En ik er toevallig voor zit. Zo ook met de afgelopen Wereldbeker-wedstrijden. Lars Boom intrigeerde me en ik besloot een stuk over hem en de nabije geschiedenis van het veldrijden te schrijven. De nabije geschiedenis van het veldrijden draagt het label ‘Sven Nys’ . Het neigde ernaar een David/Goliath-verhaal te worden, waarin David uiteindelijk best eens met scherp zou kunnen schieten Tijdens het ‘deskresearch’ realiseerde ik me nog niet dat het volgende wereldkampioenschap al dichtbij zou zijn. De werkgever vroeg aandacht en ik wachtte met het afmaken van dit artikel tot het einde van het weekend. Tijdens het schrijven van een conclusie aan mijn verhaal dook de datum van 27 januari ineens op. Op mijn scherm. Nadat ik deze zelf had getypt. Het duurde even voordat schroefje A radertje B deed bewegen, maar toen drong het besef door:

 

Uw sportverslaggever van twijfelachtig allooi schreef dit stuk gisteren, onwetende van het plaatsvinden van de wedstrijd in Treviso DIE MIDDAG. Het wereldkampioenschap. Zo’n insider ben ik dus. De conclusie is geschreven nadat uw verslaggever rond een uur of vijf op die druilerige zondagmiddag de wedstrijd en reacties via het net had bekeken. Een deel van de tekst is herschreven in de verleden tijd (‘want men is niet op weg naar Treviso, men was het’) en de quote bij de titel is natuurlijk ook na de wedstrijd toegevoegd.

 

Maar de voorspellende waarde van het kiezen van het onderwerp Lars Boom als de grote belofte voor het onttronen van Sven Nys op weg naar zijn ‘Grand Slam’, kan mij niet ontzegd worden! Ik dank u! Vanochtend las ik de Spits en moest tot de laatste pagina wachten op een zielig grijs kader waarin de 22-jarige zijn verdiende krediet kreeg. Een prominente plek, maar zonder foto of aantrekkingskracht. Het in beeld verschijnen van de blinkende knar van Wilfried de Jong maakte veel goed. Lars Boom dan toch met die prominente plek in Holland Sport midden op de avond. Lars Boom werd slechts 3de in het ‘hardrijden-op-de-fiets-spel-eindklassement’ aldaar, dus er blijft nog wat over om naar te verlangen. Na al die titels.”

 

Gerson.

 

 

Bronnen:

 

Wikipedia.org over veldrijden, Adrie van der Poel, Richard Groendaal, Lars Boom, Sven Nys.

SuperprestugeCyclocross.com, historiek, nieuws.

NuSport.nl, “Boom zegeviert in wereldbekerwedstrijd”, “Boom stelt kandidatuur voor de wereldtitel”, “Boom ontspannen naar WK”, “Wellens: Concurrentie Boom is zege voor veldrijden” (ANP).

Rob de Haan/NuSport.nl, “De angst van Sven Nys”.

RichardGroenendaal.nl, officiele website.

LarsBoom.nl, fanpage.

Sporza.be, “Boom zet Belgen een hak”, “Wat een gekke wedstrijd was me dit”.

 

Foto’s:

 

LarsBoom.nl/Cor Vos

Photonews

 

 

Reageer op dit artikel in het forum

 

Meer van deze schrijver