|
|
Neerlands
hoop in bange dagen Lars Boom is de belofte in het veldrijden Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nl Gepost op:
27-01-2008. Gewijzigd
op: 28-01-2008. “Boom zet Belgen een hak op WK
veldrijden” kopt de sportkatern van Sporza. De site vervolgt: “Lars Boom is
nog maar 22 en heeft al een titel in elke leeftijdsklasse op zijn naam staan.
In het Belgische kamp overheerst de ontgoocheling.” Jarenlang
heeft ons de land roemruchte veldrijders
voortgebracht. In het nabije verleden konden we ons vergapen aan een
bemodderde Adrie van der Poel, die vele zeges wist te behalen. In de periode
van 1981-2000 wist hij eenmaal wereldkampioen te worden en daarnaast
grossierde hij in tweede plaatsen met een aantal van vijf. Daarna was het de
beurt aan Richard Groenendaal, die jarenlang in competities een heel veld aan
Belgische concurrenten moest wegfietsen. Wanneer hij bij onze Zuiderburen
moest optreden, had hij meestal ook nog eens het overgrote deel van het
publiek tegen zich. Groenendaal werd wereldkampioen in 2000, in St.
Michielsgestel. Groenendaal toonde zich een no-nonsense coureur, wars van
verfijnde tactiek en het ‘politieke’ ploegenspel: “Op het moment dat ik nog het gevoel heb
dat ik nog kan winnen, rijd ik voor mijn eigen kansen. Ook al rijdt de
Koningin voorop”. De wereldkampioenschappen na dat het jaar 2000 werden
zonder uitzondering gewonnen
door Belgen. Mannen als Sven Nys, Bart Wellens, Niels Albert en Erwin
Vervecken zouden de dienst uit gaan maken. Sven Nys wordt gezien als
sterkste, met tot nu toe al 196 overwinningen in het veldrijden. Een ongekend
hoog aantal, de nummer twee is Groenendaal met 101
zeges. Voor degenen die de sport niet zo
goed kennen, Wikipedia geeft duidelijkheid: “Veldrijden, of cyclocross
is een wielersport, waarbij de deelnemers zo snel mogelijk een parcours
afleggen. De rijders rijden door bossen en over velden en zandwegen. Het is
toegestaan de fiets op de schouders te nemen en te lopen. Een wedstrijd bij
de profs duurt een uur in de wereldbeker, bij andere grote crossen wordt een
ronde extra gereden. De sport is vooral erg populair in Belgie. Favoriete
Belgen uit het verleden zijn de de Vlaeminck’s, Danny de Bie en Roland
Liboton. Ze ondervonden altijd veel concurrentie van Nederlanders als Hennie
Stamsnijder, (eerder genoemde) Richard Groenendaal en Adrie van der Poel,
Henk Baars en (tegenwoordig) Gerben de Knegt. Naast Belgen en Nederlanders
speelden vooral Italianen, Zwitsers, Duitsers en Tsjechen een rol van
betekenis in het internationale veldrijden”. Belangrijke competities zijn die
voor de Wereldbeker en de strijd om de ‘Superprestige’. In de periode van ’98 tot nu won de Belg Sven Nys 7 keer
de Superprestige en 4 keer de wereldbeker. Degene die naast de nog actieve
Nys de meeste Superprestiges heeft gewonnen is Hennie Stamsnijder met 4
overwinningen. Ook in de Superprestige van dit jaar steekt Nys met kop en
schouders boven de concurrentie uit. De nummer een
van de ‘wereldranking’ kan dit jaar nog op elk front winnen. De Superprestige
en de Gazet van Antwerpen Trofee zijn al zo goed als binnen. De Belgische
titel is binnen. De wereldbeker in Treviso was het volgende doel. Won hij
deze ook, dan evenaart hij zijn eigen prestaties in 2005, toen hij ook alles
op zijn naam schreef. Er diende zich echter niet lang geleden een jonge
Nederlander aan, die wel eens roet in het eten zou kunnen gooien. Zijn naam:
Lars Boom. Deze jongen van 1m91 noemt Sven Nys als zijn favoriete sportman.
Zijn eerste aansprekende resultaat bij de profs komt in 2006, als hij Sven
Nys klopt in zijn eigen ronde, in het Belgische Baal. That’s right, Sven
heeft al een ronde naar hem vernoemd sinds zijn 23e. Nys had
weinig problemen met deze Lars Boom in de Superprestige van dit seizoen. Lars
Boom staat op dit moment 15e. Niets om over naar huis te schrijven.
Een verklaring is, dat de Nederlander geen rechten heeft om in elke wedstrijd
te starten. Beste Nederlander is op dit moment de oude vos Groenendaal op
plaats 5. Nys geeft op de site van de Superprestige aan zichzelf te
zien domineren vanaf Pijnacker in 2004. Pijnacker is de plaats, waar in het
vroege voorjaar van dat jaar allereerst Richard Groenendaal zijn derde en tot
nu toe laatste Wereldbeker won. In November van 2004
begint in datzelfde Pijnacker de hegemonie van Nys in de Wereldbeker. Hij won
de laatste drie edities. De Superprestige schreef hij in datzelfde jaar al
voor de vijfde keer op zijn naam. In het daaropvolgende jaar won Nys zijn
enige wereldtitel. Bovendien werd hij de eerste veldrijder ooit die een
‘Grand Slam’ neerzette. Dat wil zeggen alle competities en trofeen winnen in
één jaar. Sven Nys was er dit jaar op gebrand wereldkampioen te worden, niet
eens zozeer om zijn tweede ‘Grand Slam’ te behalen. Hij wilde zijn
criticasters de mond snoeren. Volgens zijn landgenoten geeft hij titels weg
aan Nederlanders, na een incident binnen de Rabo-ploeg met Groenendaal. Nys
liet ploegentactiek boven landsbelang gaan en daar was men in Belgie niet
blij mee. Ook zijn fietsende collega’s uit eigen land niet. Op zijn
Wikipedia-pagina krijgt hij naast het vermelden van dit incident nog een
sneer. Hij staat op moment van schrijven vermeld als een ‘Nederlands’
wielrenner, veldrijder en mountain-biker. Na de titel van Groenendaal in 2000
moest Nys drie keer de wereldtitel laten aan landgenoot Erwin Vervecken, twee keer aan Bart
Wellens en één keer aan Mario de Clercq. De enige titel die hij zelf behaalde
steekt schril af tegen de wijze waarop hij de competities domineerde. Het jaar 2008 begon Nys echter niet
goed. In de eerste twee wereldbekerwedstrijden van het jaar
presteerde hij ondermaats. Deze twee wedstrijden gingen vooraf aan de
wedstrijd in Treviso om het wereldkampioenschap. Er kon goed ingeschat worden hoe de renners er voorstonden. De jonge
Nederlander Lars Boom liet zich zien in die twee wedstrijden in Lievin en
Hoogerheide. Hij won de twee wedstrijden voor de wereldbeker. Vol vertrouwen
reisde hij af naar Italie. Hij zou daar vrijwel zeker met Sven Nys moeten
afrekeken, die zoals gezegd gebrand was op het behalen van de wereldtitel.
Nys was opnieuw op weg naar het behalen van de ‘Grand Slam’. Toch is het
evenaren van die prestatie geen gemakkelijke opgave weet ook Nys. Op de site
van de Superprestige gaf hij aan: “Een zaak is zeker: met Lars Boom, Zdenek
Stybar en Françis Mourey erbij wordt Treviso zeker geen Vlaams onderonsje.”
Lars Boom zei bescheiden: “Ik favoriet
voor het WK? Flauwekul”, reageerde Boom op de
veronderstelling dat hij de sensatie op de wereldtitelstrijd gaat worden. “Voor mij blijft Nys de grote favoriet.
Maar ik voel me goed en wil me niet verschuilen. Mijn doel op het WK is de
top vijf” en “Mijn seizoen is al
geslaagd”, stelde de Nederlands kampioen. “Alles wat er volgende week nog bijkomt is
mooi. Als ik in de top vijf rijd ben ik tevreden. Ik blijf liever bescheiden,
want het wordt pas mijn eerste WK bij de elite. Dat is toch wel iets aparts.”
(NuSport). Boom leefde ontspannen naar de
wedstrijd toe. Opnieuw Boom: ”Mij
krijgen ze niet gek. Onze zuiderburen maken dat elkaar misschien wel, maar
dat is niet erg”, zei de ontspannen Brabander aan de vooravond van de WK
in het hotel van de Nederlandse ploeg.” Het parcours lag hem wel: “Het is behoorlijk zwaar met die
hoogteverschillen, maar ik ben er wel tevreden over. Ik heb dit seizoen ook
op diverse parkoersen goed gereden. Dat heeft me geplezierd.” Dat moet
goed komen. Als een parcours een man ‘geplezierd’ heeft dan zit het goed. De
laatste wedstrijden hadden Sven Nys niet zo ‘geplezierd’. Hoe zat dat ook
weer met die jongen uit Baal en WK’s? In het Belgische kamp is Wellens duidelijk:
“In België is men nu een beetje in
paniek omdat er zondag misschien niet een van ons gaat winnen. Maar de Belgen
zijn al die jaren al genoeg verwend geweest met
zeven wereldtitels op rij. Deze spanning is alleen maar mooi voor de sport”,
zei Wellens vrijdag tijdens het traditionele media-ontbijt in het hotel van
de Belgische renners.” Nys is niet meer volledig overtuigd van eigen kunnen
na twee slechte wedstrijden: “Topsport
is balanceren op een slap koord en ik denk dat ik er vanaf gevallen ben. Ik
probeer er weer op te kruipen, maar ik heb geen idee of dat gaat lukken” Dat is de angst die spreekt. De angst van Sven Nys. Rob de Haan van NuSport beschrijft
hem als volgt: “Met zijn nagenoeg
perfecte fietstechniek, heeft hij zijn sport veranderd. Als jonge renner kon
hij bij talloze hindernissen op de fiets blijven rijden, waar al zijn
concurrenten af moesten stappen om te lopen. Zo reed hij vaak naar de
overwinning, zonder te hoeven demarreren. Wedstrijdorganisatoren zagen zich genoodzaakt om hun parkoersen aan te passen. Om zo de
koers, ondanks de deelname van Nys, toch nog enigszins spannend te houden.”
De Haan schets een beeld van Nys als het ‘veldritwonderkind’ met een
duidelijke zwakke plek: faalangst. Met name in
wedstrijden waarin de verwachtingen hoog lagen blokkeerde hij. Hij wordt
uiteindelijk wereldkampioen bij de beloften onder begeleiding van een
psycholoog (buiten de wedstrijd). De Haan stelt verder dat
‘general-consensus’ was/is dat Nys over zijn faalangst heen is. Het recordaantal
overwinningen dat de renner behaalde onderschrijft deze stelling. De website van Richard Groenendaal geeft de wedstrijd om
het wereldkampioenschap op zondag 27 januari goed weer. In Treviso nam Lars
Boom vanaf het begin de leiding. “Hij
legde zijn concurrenten in de eerste ronde een hoog tempo op”. Boom weet
echter niet weg te komen, niet geholpen door het snelle parcours. De beste 20
renners zijn nog samen bij de aanvang van de laatste ronde. “Met het ingaan van de laatste ronde was
het Richard (Groenendaal) die iedereen voorbij sprintte en naar de kop ging.
Hij zette het gas flink open maar had geen antwoord op een furieuze
versnelling van Lars Boom. Erwin Vervecken, Sven Nys en Zdenek Stybar moesten
alle zeilen bijzetten om de Nederlands kampioen
terug te halen. Lars Boom, geboren in 1985 is de
toekomst. De Rabo-renner werd van 1998 tot 2005 Nederlands kampioen
in zijn leeftijdsklasse. In 2003 wordt hij wereldkampioen van de junioren. In
2004 wordt hij Europees kampioen bij de beloften. In 2007 komt Lars voor het eerst uit
in het Nederlands kampioenschap voor de elite. Hij wordt nationaal kampioen,
voor Groenendaal en de Knegt. Lars Boom wordt tot beste Nederlandse wielrenner
gekozen in 2007. 2008 zou zijn jaar moeten worden. Het jaar begon gelijk
goed. Hij won al de twee Wereldbeker-wedstrijden. Toen kwam het park van
Treviso in Italie, dat als parcours fungeerde voor het behalen van de
wereldtitel. Zijn eerste wereldkampioenschap bij de elite werd direct
gewonnen. Op 27 januari 2008 werd Lars de eerste Nederlandse wereldkampioen
in 8 jaar tijd. Op zijn fanpage staat: "It was a crazy race", was Lars zijn eerste
reactie in het Engels voor de microfoon van de UCI-speaker. "Nog zo lang zo veel renners
samen. Ik heb geprobeerd om altijd in de eerste drie te rijden. Het steile
stuk vlak na de aankomstpassage was op mijn lijf geschreven. Ik voelde me nog
sterk op het einde en heb alles gegeven. Ik voelde me geen topfavoriet hoor,
ik mikte op de top-5. Ik blijf nog wel enkele jaren in het veldrijden. Laat
ze in Nederland maar roepen, ik voel me hier goed", aldus Lars die alles nog niet zo goed
kon geloven”. Sven Nys toont zich tegenover Sporza een sportief
verliezer: "Op het einde gokte ik
dat Erwin (Vervecken) heel snel bergop zou rijden, maar hij viel stil. En ik
zat zelf ook ŕ bloc. Maar ik ben heel trots op Lars. Als ik het niet was, had
ik gehoopt dat hij, toch een ploegmaat, de titel zou pakken. Ik ben er zeker
van dat hij de trui veel zal laten zien." Noot van de auteur: 28-01-2007. “Ik kijk al jaren
graag naar een cyclocross, als een wedstrijd onverhoopt voorbijschiet op het
televisiescherm. En ik er toevallig voor zit. Zo ook met de afgelopen
Wereldbeker-wedstrijden. Lars Boom intrigeerde me en ik besloot een stuk over
hem en de nabije geschiedenis van het veldrijden te schrijven. De nabije
geschiedenis van het veldrijden draagt het label
‘Sven Nys’ . Het neigde ernaar een David/Goliath-verhaal te worden, waarin
David uiteindelijk best eens met scherp zou kunnen schieten Tijdens het ‘deskresearch’ realiseerde ik me nog niet dat het
volgende wereldkampioenschap al dichtbij zou zijn. De werkgever vroeg
aandacht en ik wachtte met het afmaken van dit artikel tot het einde van het
weekend. Tijdens het schrijven van een conclusie aan mijn verhaal dook de
datum van 27 januari ineens op. Op mijn scherm. Nadat ik deze zelf had
getypt. Het duurde even voordat schroefje A radertje B deed bewegen, maar
toen drong het besef door: Uw sportverslaggever
van twijfelachtig allooi schreef dit stuk gisteren, onwetende van het
plaatsvinden van de wedstrijd in Treviso DIE MIDDAG. Het wereldkampioenschap.
Zo’n insider ben ik dus. De conclusie is geschreven
nadat uw verslaggever rond een uur of vijf op die druilerige zondagmiddag de
wedstrijd en reacties via het net had bekeken. Een deel van de tekst is
herschreven in de verleden tijd (‘want men is niet op weg naar
Treviso, men was het’) en de quote bij
de titel is natuurlijk ook na de wedstrijd toegevoegd. Maar de voorspellende
waarde van het kiezen van het onderwerp Lars Boom als de grote belofte voor
het onttronen van Sven Nys op weg naar zijn ‘Grand Slam’, kan mij niet
ontzegd worden! Ik dank u! Vanochtend las ik de Spits en moest tot de laatste
pagina wachten op een zielig grijs kader waarin de 22-jarige zijn verdiende
krediet kreeg. Een prominente plek, maar zonder foto of aantrekkingskracht.
Het in beeld verschijnen van de blinkende knar van Wilfried de Jong maakte
veel goed. Lars Boom dan toch met die prominente plek in Holland Sport midden
op de avond. Lars Boom werd slechts 3de in het
‘hardrijden-op-de-fiets-spel-eindklassement’ aldaar,
dus er blijft nog wat over om naar te verlangen. Na al die titels.” Gerson. Bronnen: Wikipedia.org
over veldrijden, Adrie van der Poel, Richard Groendaal, Lars Boom, Sven Nys. SuperprestugeCyclocross.com,
historiek, nieuws. NuSport.nl,
“Boom zegeviert in wereldbekerwedstrijd”, “Boom stelt kandidatuur voor de
wereldtitel”, “Boom ontspannen naar WK”, “Wellens: Concurrentie Boom is zege
voor veldrijden” (ANP). Rob de
Haan/NuSport.nl, “De angst van Sven Nys”. RichardGroenendaal.nl, officiele website. LarsBoom.nl,
fanpage. Sporza.be,
“Boom zet Belgen een hak”, “Wat een gekke wedstrijd
was me dit”. Foto’s: LarsBoom.nl/Cor
Vos Photonews Reageer
op dit artikel in het forum |
 |
