|
|
TobSport-intermezzo: WebSport-TV Volume
3: Voetbalhumor, enkele treffende voorbeelden Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nl Gepost op: 04-10-2008. Een positieve start
in Europa, maar niet op het hoogste niveau Terwijl PSV dit seizoen roemloos ten onder lijkt te gaan
in de Champions League is onze hoop gevestigd op de Eredivisieclubs, die
uitkomen in de UEFA-cup. De meest aansprekende namen, Ajax en Feyenoord,
lijken dit seizoen nog te jong en onervaren te zijn (Ajax) of te geblesseerd
en onvoldoende op elkaar ingespeeld (Feyenoord) om potten te kunnen breken.
Ajax kan alleen ver komen als het Van Basten-effect
zorgt dat de jonge talenten boven zichzelf uitstijgen in de Europese
wedstrijden. Had iedereen maar die brutale Enoh-mentaliteit!
Feyenoord kan slagen in het toernooi om de UEFA-cup als Makaay zorgvuldig
omgaat met zijn kansen en de verdedigers elkaar gaan ‘lezen’. Had iedereen
maar die onverwoestbare en onverzettelijke Hofland-mentaliteit! Heerenveen lijkt nog te weinig ervaren profs te kunnen
opstellen om in Europa sterkere tegenstanders te verslaan. Had iedereen maar het
vermogen om in belangrijke wedstrijden altijd een stapje extra te doen, zoals
Daniel Pranjic. Bij NEC
gaan ongetwijfeld spelers met shirt-over-het-hoofd-en-al in de catacomben verdwijnen. Of
ze komen te laat voor vertrek met de bus of slaan thuis hun vriendin elkaar. Mario Been verdient beter. FC Twente verloor een geniaal
middenveld aan Feyenoord en Schalke ’04 (El Ahmadi en Engelaar) en lijkt nu
wel erg afhankelijk te zijn van krachtmens Blaise
N’Kufo. Dit seizoen zal men de beugeldop nog niet
van de Grolsch Veste kunnen laten ploppen om het
winnen van een prijs te vieren. TobSport houdt de positieve ‘spirit’ erin en gelooft in het potentieel aan talent bij
de vertegenwoordigende elftallen. Met uitzondering van Feyenoord (veel
belangrijke, oude spelers) lijken de clubs te beschikken over een behoorlijk aantal talenten met
een grote ‘upside’, die nog jong genoeg zijn om de
eerstkomende twee, drie seizoenen (nog) niet te vallen voor het geld in de
grote competities. Deze positieve TobSport-‘spirit’
wordt onderstreept met de volgende vijf combinaties van een voetbalanekdote
uit het verleden met een grappig of opmerkelijk voetbalfragment (plus een bonus-anekdote en -fragment).
Na het artikel gelezen en bekeken te hebben weet u precies wat er onder het
begrip ‘voetbalhumor’ wordt
verstaan. De anekdotes komen uit verschillende bronnen en zijn verzameld op
de site http://www.voetbalhumor.nl
(tip!) en zijn hier geparafraseerd. Ga er goed voor
zitten en neem kennis van een flinke dosis voetbalhumor: 1. Een blauw oog voor Dick Advocaat Als eerste Nederlandse club toerde ADO uit Den Haag met
wisselspeler Dick Advocaat in 1967 door de Verenigde Staten. Een demonstratiewedstrijd
in San Francisco tegen Wolverhampton Wanderers uit de Premier League ontaardde in een massale
vechtpartij. Rode kaarten, slaan, vechten op en naast het veld, kortom: een
waar slagveld. Harry Heijnen
van Den Haag krijgt die wedstrijd rood en meldt later tegenover De Haagsche Courant: “De
jeugdige wisselspeler Dickie Advocaat wond zich op
de bank dermate op, dat de Haagse driftkikker op een
gegeven moment opsprong en woest een emmer met water de Wolverhampton
dug-out inschopte. Alle Engelsen zeiknat, maar bovenal pisnijdig. Het gevolg
was dat Dickie de volgende dag met een blauw oog
naar Mickey Mouse in Disneyland
ging. Na de veldslag was manager Eddy Hartmann des duivels. "Jullie moeten je schamen",
riep hij in de kleedkamer woedend uit. "Dadelijk komt mister Flyerty, de grote
sponsor, binnen en dan zwaait er wat. Schandalig, wat jullie hebben
geflikt." En mister Flyerty
zeilde binnen, en riep verrukt uit: "Het voetballen vond ik helemaal niks,
maar dat fighting, well done boys, fantastic! Hier komen de fans voor!" Fragment: Schalke
’04 tegen Bayer Leverkusen. “Keeper schiet strafschop
binnen, maar moet een goal incasseren op de weg terug naar het eigen doel”. 2. Cruijff en Van Hanegem Cruijff en Van Hanegem speelden samen bij Feyenoord. In
de kleedkamer haalden de ‘echte’ Feyenoorders geintjes uit met Cruijff.
Cruijff riep het over zichzelf af door teveel kritiek te leveren. Op alles
wat los en vast zat. In het boek met de illustere titel “Prrrt.
Boem. Eroverheen” tekent Erik Hardeman de volgende
anekdote op uit de mond van Willem: “Vroeger
viel het allemaal nog wel mee, maar op een gegeven moment kreeg hij overal
kritiek op. Dan had hij al kritiek op de manier waar op je een kopje vast
pakte; als je biljartte, hield je je keu verkeerd
vast; was je aan het tafeltennissen, had je je
batje niet goed in de hand. Ik werd daar gek van. Bij Feyenoord gingen we op
een gegeven moment heel moeilijke woorden opzoeken in het woordenboek. Dan
zaten we zo'n beetje in de kleedkamer te praten en
dan kwam opeens dat woord eruit. Dan stond Cruijff op en zei: dat betekent
dat en dat. Toen gingen we woorden verzinnen die helemaal niet bestonden.
Maar dat hinderde niets, want die woorden kende hij ook. We hebben wat
gelachen daar." Fragment: Goals waar je nog nachten van
wakker ligt. “Een ongeluk zit in een klein hoekje. Geen wonder dat veel
voetballers (en sporters) bijgelovig zijn”. 3.
Cruijff
en Michels Cruijff en Michels. Een gedwongen, maar succesvol Nederlands
sporthuwelijk. In de VI Special: “Johan Cruijff, levende legende” weet Sjaak Swart te melden dat beide heren nogal wat
aanvaringen hadden eind jaren ’60. Cruijff had moeite met de ijzeren discipline
van Michels. Swart komt met de volgende anekdote: “Een andere keer moesten we verplicht rusten tussen de middag (van
Michels, red.). Maar Cruijff hield nogal van kaarten. Was hij met een paar
anderen op zijn kamer gaan pokeren. Michels ging de deuren af om te
luisteren, dat deed hij wel vaker. Uit de kamer van Cruijff hoorde hij:
"plus dertig, plus veertig, plus vijftig". Toen is hij op een stoel
voor de deur gaan zitten. Laten kwamen de spelers naar buiten, en hij riep:
"Plus vijfhonderd, plus zeshonderd." Dat waren dus de boetes."
Fragment: ‘Sportsmanship’ en voetbal. “Woorden,
die niet in een enkele zin voor kunnen komen”. 4. In memoriam: Bert Jacobs Bert Jacobs was een succesvolle en markante Nederlandse Eredivisietrainer
met gevoel voor humor. Hij serveerde zijn medewerkers goulash met hondenvoer.
Hij verzon de term “hotseknotsbegoniavoetbal”. Regelmatig sprong hij in zijn
onderbroek op tafel om zijn act van de homofiele
scheidsrechter Eugene Billemaat
op te voeren. Maar bovenal loodste hij een karrenvracht aan Eerste Divisie-clubs naar de Eredivisie. Respect voor Bert
(1941-1999). En zijn humor. De site Voetbalhumor.nl
haalt anekdotes aan uit een artikel van Johan Derksen (“Afscheid van een
levensgenieter”, VI) en een van Dick van Gangelen (“Vakman, humorist, vrijbuiter, vechtjas”, AD): “Als er iets te vieren viel, dan zorgde hij
graag voor een stunt. Dan reed Jacobs op een fiets een discotheek binnen. Of
hij hanteerde in een hotel de brandslang zonder dat er ook maar een
rookpluimpje te zien was. En dan vond hij - als tegenzet - zijn hotelkamer
vol met geiten, konijnen en kippen, afkomstig uit de nabijgelegen
kinderboerderij. Een bende, maar Jacobs kon er de humor wel van inzien.
"Stel je nou eens voor dat je van de aardbol verdwijnt en je hebt
helemaal niet gelachen." Soms kon niet iedereen om zijn grappen lachen.
Zoals die keer in dat Turkse bad in Moskou, waar zijn Vitesse-baas
Karel Aalbers met een
hoge Russische militair vertoefde. Toen het wachten hem te lang duurde, trok
hij het uniform van de generaal aan en marcheerde daarmee dwars door het bad,
zonder ook maar aan de gevolgen van zijn stunt te dénken.” Fragment: Wereldvreemde scheidsrechter.
"Hij laat 'em weer
overnemen!" 5. Regi Blinker en de ‘Bad
Boys’ van Feyenoord Regi Blinker speelde op de vleugels
van het veld voor o.a. Feyenoord, Celtic en het Nederlands Elftal. Hij werd
kampioen van Nederland in een markant Feyenoord-elftal samen met illustere namen als Gaston Taument, Ed de Goeij, Ruud Heus, John de Wolf, Peter Bosz etc.
Binnen dit team werd de ‘practical joke’ tot kunst verheven. Een van de meest
legendarische kwinkslagen uit die tijd was ‘de overval op Regi
Blinker’. Voetbal Magazine geeft het voorval als volgt weer, opgetekend uit
de mond van Ruud Heus: “Op een avond
ziet Blinker vanuit zijn slaapkamerraam twee met bivakmutsen getooide
inbrekers een poging doen zijn huis binnen te dringen. Vanuit het geopende
raam hoort Regi de één tegen de
ander zeggen: "We gaan die Blinker helemaal de tering slaan."
Blinker, helemaal in paniek, belt onmiddellijk Paul Nortan,
die tegenover hem woont. "Paul, je moet onmiddellijk komen helpen, er
staan twee inbrekers voor de deur!" Paul komt zijn huis uit en wordt,
eenmaal in Blinkers huis aangekomen, door de twee inbrekers vreselijk in
elkaar geslagen. Tenminste, zo lijkt het. Nortan, die namelijk ook in het complot zit, schreeuwt
moord en brand. Blinker, inmiddels gek van angst,
sluit zich op in de slaapkamer en belt de politie. Die tien minuten later
inderdaad arriveert. De inbrekers worden gearresteerd en Blinker durft
eindelijk naar beneden te komen. Op het moment dat de bivakmutsen worden
afgezet, staren de agenten en Regi Blinker in de
gezichten van John de Wolf en Henk Fräser, die niet meer bijkomen van het lachen. Het bleek
een revancheactie van De Wolf. Een paar weken daarvoor had Blinker 's avonds
de tuin van De Wolf vol met vuurwerk gelegd. Op het moment dat het donker
begon te worden stak Blinker het spul aan en schrok het gezin De Wolf zich
dus het apelazerus. En we weten dat De Wolf zich nooit laat pakken. Niet in
het veld en ook niet daarbuiten. Dus eigenlijk had Blinker beter moeten weten.” Fragment: 'Justice
at last'. "Jan Smit krijgt de rode kaart". Bonus: de gehavende neus
van Don Leo tijdens het WK’90 in Italië Leo Beenhakker werd bondscoach van het Nederlands Elftal
nadat voorganger Thijs Libregts
voorafgaande aan het eindtoernooi ontslagen werd. De spelers hadden een lobby
ingezet om Cruijff aan het roer te zetten. Een deel van de selectie nam Leo
niet serieus als bondscoach. Tijdens een persconferentie verscheen Beenhakker
met een gehavend reukorgaan voor de aanwezige pers. Er werd druk gespeculeerd
over de oorzaak. Een hardnekkig gerucht repte over slaande ruzie met Gullit. Beenhakker wilde er niet veel over loslaten, ook
na het teleurstellend verlopen WK voetbal niet. Rob Vente
interviewt ex-keeper Piet Lagarde, die tijdens het
WK bij sponsor Adidas werkte en die meer weet over
Leo’s neus in 1990: “De waarheid was
simpel," lacht Lagarde nu. "Na het eten
in het hotel op Sicilië gooide Leo uit balorigheid een plantje - met potje en
al - naar m'n kop onder het roepen van "Vangen, keeper." Ik pluk het uit de lucht en
gooi meteen terug: "Vangen, bondscoach." Suist het plantje zo
bovenop z'n neus. Zei ie
een paar dagen later tegen mij: "Ik kon moeilijk zeggen dat je een
plantje op m'n giechel had gegooid. Dat gelooft
toch geen hond, zelfs geen journalist." Bonusfragment: De schoonheid van het voetbal
ligt bij de onbevangen jeugd, is dit de nieuwe Ronaldinho? "De 12 jaar
oude Jean Carlos Chera, kijk naar een wervelwind van 35 kg". Bron: Voetbalhumor.nl Foto’s: Nu.nl, Peenvogel.nl, Ottenbourg.com, Vvvdj.web-log.nl, DiapGelderland.nl, Lexschoenmaker.nl, Feyenoordwint.nl, Dag.nl, Hotsknotsbegonia.nl, Rijnmond.nl, Ajax.nl. Reageer op dit artikel in het forum |
 |
