Toppunt van rivaliteit

100 jaar Yankees vs. Red Sox

 

Door TobSport redactieteam, TobSport.nl

Gepost op: 20-04-2008.

 

Op 1 april ging het nieuwe seizoen in de Major League Baseball van start. Met name de concurrentie in de ‘American League’ is moordend. Drie superrijke en bepalende teams gunnen elkaar het licht in de ogen niet. In deze divisie spelen Boston, Toronto en de roemruchte New York Yankees. De Yankees begonnen dit seizoen roestig. In de eerste drie wedstrijden is van de vermeende slagkracht van de Yankees nog weinig vernomen. Maar een totaal van acht runs bleek toch goed genoeg te zijn voor twee overwinningen.”

 

Rivaliteit is een gemeengoed in de sport. Sport is concurrentie, je hielen laten zien, door het stof gaan, je tegenstander verslaan. Proberen je talenten zo goed mogelijk te gebruiken door ze te meten aan die van anderen. Ter meerdere eer en glorie van jezelf, je schepper, je coach of de sport an sich, wat je maar wilt. Glorie vergaar je enkel als je de strijd aangaat en rivaliteit niet schuwt. Wanneer een competitie lange tijd dezelfde kanshebbers kent, ontstaat na enige tijd vrijwel automatisch een zekere vorm van rivaliteit. Rivaliteit kan ook bestaan tussen teams. In het basketball is de ‘rivalry’ van de Los Angeles Lakers en Boston Celtics legendarisch. Deze ploegen troffen elkaar door de jaren heen geregeld in de NBA-finale. Samen zijn ze goed voor nagenoeg de helft van alle gewonnen NBA-titels. Logisch dus dat als ze elkaar tegenkomen er de nodige appeltjes geschild dienen te worden. Soms hangt de rivaliteit dan rond in een arena en is deze bijna tastbaar, kun je hem bijna proeven in de lucht. Rivaliteit slaat ook over op de meest toegewijde toeschouwers. Toeschouwers treden buiten zichzelf in hun gedragingen, dossen zichzelf uit als de eerste de beste circusclown en roepen hatelijke opmerkingen richting spelers en officials. Zo kan het publiek een Eric Cantona bewegen om een karatetrap uit te delen over een reclamebord heen, richting een toeschouwer.

 

Maar nergens is de rivaliteit zo intens als tussen twee honkbalorganisaties uit de Verenigde Staten, de New York Yankees en de Boston Red Sox. Deze ‘rivalry’ tussen beide teams uit de American League van de Major League Baseball (MLB) duurt al meer dan 100 jaar voort. De American League is traditioneel de sterkste divisie van de MLB (61 van de 103 gespeelde World Series werden gewonnen door een team uit deze divisie). In het recente verleden troffen Sox en Yankees elkaar drie keer tijdens de wedstrijden om het kampioenschap van de American League. In 1999 en 2003 wonnen de Yankees de World Series, in 2004 en 2007 de Boston Red Sox. USA Today zegt dat na de serie van 7 wedstrijden (wie wint het eerst vier) in 2004 de rivaliteit tussen beide teams heviger werd dan ooit tevoren. Rivaliteit tussen Boston en New York als twee nabijgelegen steden stamt al vanaf de Amerikaanse vrijheidsstrijd (tegen de Engelsen). ‘Sons of Liberty in Boston wilden af van de bezetter en ‘Tories’ in New York wilden onder de hoede van grote broer blijven. In de jaren na de onafhankelijkheid ontwikkelde Boston zich als het centrum van de handel, met een ontwikkeld en elitair imago. New York daarentegen was de drukke en vieze stad van de verschoppelingen. In de 18e eeuw draaiden de rollen om en zette het economisch sterk groeiende New York het aristocratische Boston op achterstand.

 

In de beginjaren van het honkbal was het precies andersom.

 

In het begin van de 20e eeuw wonnen de Sox meerdere titels. De Yankees of ‘Highlanders’, zoals ze toen ook genoemd werden, eindigden steevast onderaan in de competitie. Na een fiks aantal successen kocht de heer Harry Frazee in 1916 de Boston Red Sox voor 500.000 dollar. In 1918 won men nog een titel, daarna kwam Frazee in geldzorgen. In 1919 verkocht hij verschillende spelers. de lastige Sox-speler Babe Ruth werd verkocht naar de Yankees. Deze ‘trade’ leek de Red Sox voor altijd verdoemd te hebben. Babe werd ‘the Bambino’ genoemd en zodoende was ‘the Curse of the Bambino’ geboren. Wonnen de Sox tot 1918 een recordaantal van vijf titels (van 15 jaar MLB), de volgende 86 jaren (!) zou men geen kampioen meer worden in Boston. In New York ging het goed na de ‘trade’ voor Ruth. In de jaren ’20 van de vorige eeuw genoten de Yankee-fans van de Murderers Row’, aangevoerd door homerun-koning Babe Ruth. Pitchers sidderden voor het slagteam van de New Yorkers. Ze wonnen vier titels in een korte periode. Het had niet veel gescheeld of de Yankees waren zelfs de Boston Yankees geworden, in 1919 zat men zonder stadion en had men de organisatie (met Ruth) bijna naar Boston verhuisd.

 

Met de Red Sox in Boston ging het minder goed.

 

Boston is als stad een buitenbeentje in de U.S.A. Een stad die haast Europees aandoet, met een haast maniakale sportgekte. Toen een fan een straatnaambordje langs het asfalt van de Reverse Curb’ veranderde in ‘Reverse the Curse’ wilde het gemeentebestuur de verandering pas ongedaan maken nadat een belangrijke wedstrijd gespeeld was. Want Boston is bijgelovig. En vervuld van Ierse trots, drinkliederen, ‘St. Patrick’s Day’ en leprechauns’. In de 86 jaren die volgden na de trade van Ruth stond Boston nog vier keer in de World Series, de finale van de Major League. Ze verloren alle vier de finales. En elke keer hadden ze daar het maximale aantal van 7 wedstrijden voor nodig. Het Nederlandse gevoel over het nemen van penalty-kicks tijdens eindronden van voetbaltoernooien moet hierbij in de buurt komen. Telkens zo je best doen, maar net misgrijpen. In deze 86 jaar, ofwel de periode na Babe Ruth, stonden de Yankees 39 keer in de World Series en wonnen 26 titels. Dit zijn twee keer zoveel titels als enig ander team in het honkbal won in dat tijdsbestek.

 

In de loop der jaren liepen de Sox tegen allerhande vreemde nederlagen met de Yankees aan. In het reguliere seizoen (1920 keer tot 2004) en de play-offs. Sinds 2002 kwam men elkaar in 71 wedstrijden tegen, met de winstverdeling 36-35 (in het voordeel van de Sox). Maar ook telkens weer werd er aan de Ruth-vloek herinnerd. Ook in de media werd de vloek veelvuldig besproken (Cheers, 50 First Dates, Lost). De Boston-fans werden er gek van en ze verzonnen allerhande zaken die de vloek zouden moeten opheffen, zoals het plaatsten van een pet van de Sox op de top van de Mount Everest. In 2004 hadden fans er vertrouwen in dat de vloek voor eeuwig was opgeheven. Een foutslag door Manny Ramirez kwam in het publiek terecht (Section 9, Box 95, Row AA) en ramde twee tanden uit de mond van teenager Lee Gavin. Een teenager die woonde in een boerderij, eigendom van Babe Ruth. Dezelfde dag moesten de Yankees de zwaarste verliespartij in hun geschiedenis accepteren, een 22-0 nederlaag tegen de Cleveland Indians. In juni van 2004 breekt er een massale vechtpartij uit in ene wedstrijd van Boston en New York.

 

In de American League-finale van dat jaar in Oktober kwamen de teams elkaar opnieuw tegen. New York nam een 3-0 voorsprong in wedstrijden. In de vierde wedstrijd stonden de Yankees met 4-3 voor, ver in de 9de ‘inning’. Met vereende krachten wisten de ‘Bostonians’ het momentum toch om te draaien en sloeg slagman David Ortiz de laatste punten binnen. De volgende drie wedstrijden wist Boston ook te winnen. Ze werden het eerste Major League-team dat terugkwam van een 3-0 achterstand in de geschiedenis. Ze wonnen ook de aansluitende World Series tegen de St. Louis Cardinals. In 2007 wint Boston de World Series opnieuw, nu van Colorado Rockies. Zoon van eigenaar George, Hank Steinbrenner van de Yankees laat zich niet kisten en schreeuwt: “Go anywhere in America and you won't see Red Sox hats and jackets, you'll see Yankee hats and jackets. This is a Yankee country. We're going to put the Yankees back on top and restore the universe to order.” Tegelijkertijd zijn de Yankees ook de meest gehate honkbalploeg van het land. Dat kan natuurlijk, met meer dan 250 miljoen inwoners. Mike Royko van de Chicago Tribune gaf het mooi weer: “Hating the Yankees is as American as pizza pie, unwed mothers, and cheating on your income tax.”

 

In de Bronx in New York wordt op dit moment het New Yankee Stadium gebouwd, pal tegenover het oude stadion. Het nieuwe huis voor de ‘Bronx Bombers’moet in 2009 klaar zijn en kost 1,3 miljard dollar en is daarmee het duurste stadion in de V.S. Bouwvakker Gino Castignoli wist het bouwproces echter te vertragen. Hij begroef een Red Sox-jersey in het cement van de catacomben van het stadion met de verwachting een vloek over de Yankees op te kunnen roepen. De New York Post werd getipt door collega-bouwvakkers. Op 12 april werd na 5 uur speuren op basis van de tips van de bouwvakkers met een drilboor een wit shirt met rode letters zichtbaar. Het nummer 34 van roemruchte Red Sox-slagman David Ortiz kwam te voorschijn en werd uitgebeiteld. De Yankees lijstten het shirt in en schonken het Boston om het te veilen voor het goede doel.

 

Boston zette het shirt direct op E-Bay. Tot 24 april kunnen fans van de Red Sox nog terecht op de veilingsite E-Bay voor het gehavende shirt van David Ortiz. De opbrengst gaat naar het Dana-Farber kankerinstituut. Het huidige bod (voor het shirt en een ticket voor een thuiswedstrijd op Fenway Park) ligt op moment van schrijven op 167.000 dollar. Als je wilt bieden moet je minimaal 167.100 dollar meebrengen. Klik op deze link om het shirt te bekijken (tot 24 april 2008): http://cgi.ebay.com/ws/eBayISAPI.dll?ViewItem&item=120248650648&tr=y&auid=3582588

 

Bronnen:

 

Wikipedia on Red Sox-Yankees-rivalry, the Bambino Curse.

ESPN.com, When the Yankees nearly moved to Boston, Glenn Stout.

Sport1.nl, Benjamin van Dijk, MLB: Yankees laat langs Blue Jays.

 

Foto’s:

Teamlogo’s.

New Yankee Stadium, computersimulatie.

Fenway Park, teruggetrokken nummers van legendarische spelers.

Babe Ruth.

Harry Frazee (midden) met twee spelers.

Het shirt van David Ortiz op E-bay.

 

Kijk Major League Wedstrijden via aanbieders van televisie op internet:

http://www.tvlizer.com : sportkanalen: o.a. ESPN China.

http://www.kanalenkiezer.nl : sportkanalen: o.a. ESPN 360.

 

Reageer op dit artikel in het forum

 

Meer van deze schrijver