Niet langer ‘het antwoord’

Allen Iverson is versleten, andere spelers veroveren de NBA

 

Door TobSport redactieteam voor TobSport.nl

Gepost op: 05-04-2010.

 

 

In dit artikel:

 

  • Most-improved: spelers en teams
  • De beste rookies van het NBA-seizoen 2009-2010
  • De trieste aftocht van voormalig superster Allen Iverson

 

 

NBA-seizoen 2009 – 2010: ‘winners’ en ‘losers’

 

Het loopt tegen het einde van het NBA-seizoen, tijd om de balans op te maken en awards uit te delen. Het leukst om te belichten zijn de onverwacht succesvolle spelers, coaches en teams. In dit artikel daarom aandacht voor coach Scot Skiles en de Milwaukee Bucks. Maar ook de NBA-teams uit Oklahoma City en Sacramento komen aan bod. En wat te denken van de Memphis Grizzlies? Daarnaast dienen de Charlotte Bobcats zich aan. Onverwachte successen zijn natuurlijk leuk en interessant om te analyseren. Maar ook de grootste teleurstellingen van het seizoen zijn interessant.

 

De San Antonio Spurs met de van de Bucks overgekomen Richard Jefferson vielen tegen. De Lakers spelen de meeste wedstrijden op halve kracht maar winnen toch. Kanshebber op de titel(?) Boston verliest veel wedstrijden als het er echt om gaat. De Washington Wizards hebben spelers in huis die hun pistolen meebrengen naar wedstrijden en gooide na het uitkomen van dat feit het team maar om. Maar als een van de grootste teleurstellingen moet toch wel worden aangemerkt de Philadelphia 76’ers. Het binnenhalen van L.A. Clippers-ster Elton Brand een seizoen geleden luidde het verval in.

 

In de categorie ‘Meest teleurstellende spelers van dit seizoen’ springt Allen Iverson eruit. De voormalige superster speelde zijn belangrijkste jaren bij Philadelphia, deed nog een gooi naar de scoretitel bij Denver, maar was opgebrand toen hij zich aandiende bij de recente NBA-kampioen Detroit Pistons. Voorafgaande aan dit seizoen duurde het lang voordat Allen een nieuwe club gevonden had. Zijn eis om de belangrijkste speler van een team te kunnen zijn schrok veel teams af. Memphis vond dat men weinig te verliezen had en contracteerde Iverson.

 

Iverson zou slechts enkele wedstrijden voor de Memphis Grizzlies spelen. Hij was niet tevreden met zijn rol als scorer vanaf de bank en liep mokkend rond. Memphis besefte dat Iverson enkel een blok aan het been was en dumpte hem. Vervolgens maakte Memphis zich op voor het beste seizoen uit de clubhistorie. Iverson kreeg een contract bij het team waar hij in het verleden zo succesvol was geweest: Philadelphia 76’ers. Mede door persoonlijke problemen zou Iverson ook in Philadelphia het seizoen niet vol maken. In tegenstelling tot Memphis bleven de 76’ers, die zich een jaar ervoor nog moedig mengden in de play-offs, veel wedstrijden verliezen. 

 

In dit artikel leest u over de meest onverwachte successen in de NBA en nemen we afscheid van de voormalige topspeler Allen Iverson. Waarbij we stilstaan bij zijn prestaties in het verleden en zijn betekenis voor de NBA en het basketbal. Maar waarbij we ook niet voorbijgaan aan de Allen Iverson van vandaag, een man die geplaagd wordt door een aantal hardnekkige problemen…

 

 

Milwaukee Bucks (Eastern Conference)

 

Brandon Jennings was als eerstejaars-speler een verassing in dit reguliere NBA-seizoen. Hij koos een minder populaire route richting NBA in het verleden. Ging als veelbelovende highschool-speler naar Italië om daar profbasketbal te spelen. Kreeg geen bepalende rol in het minder geachte Europese basketbal. Maar moest iedere wedstrijd opboksen tegen volwassen en geslepen tegenstanders. Voorafgaande aan dit NBA-seizoen werd Jennings gezien als een van de veelbelovende spelverdelers uit de spelers-draft. Maar er heersten twijfels over zijn karakter en doorzettingsvermogen. Jennings schoot uit de startblokken de eerste maanden en scoorde plots halverwege het seizoen 55 punten in een wedstrijd tegen de poreuze defensie van Golden State.

 

Vanaf dat moment gingen verdedigingen zich meer op hem concentreren en vlakten zijn imponerende wedstrijdstatistieken enigszins af. De laatste weken herpakt Jennings zich aardig. De magere point-guard wist de hoop terug te brengen in de bierstad Milwaukee. Het management van het team had voorafgaande aan het seizoen enkele belangrijke spelers de deur gewezen. De nieuwe coach Scot Skiles wist een slim verdedigend teamconcept neer te zetten. De Australische center Andrew Bogut loste eindelijk de verwachtingen in. Helaas voor hem brak hij onlangs zijn hand. Maar de Bucks zijn op weg naar de play-offs en dat had in het begin van het seizoen niemand voor mogelijk gehouden.

 

 

Sacramento Kings (Western Conference)

 

Een ander verassend goed presterend NBA-team zijn de Sacramento Kings. De Kings kozen de beste eerstejaars uit de draft (Tyreke Evans) en spelen attractief offensief ingesteld basketbal. Het recht om als eerste te mogen kiezen uit de spelers in de NBA-draft hadden de Kings verworven door het jaar ervoor een recordaantal wedstrijden te verliezen. Toch wist iedereen, dat de Kings zeker een aantal veelbelovende jonge talenten in de selectie had. De Kings hebben een goede bezetting onder het bord (Thompson, Landry, Hawes) en naast Evans kozen ze de frivole en vermakelijke Casspi uit de draft. Van de Kings werden enkel verliezen verwacht, maar daar trok men zich in Sacramento niets van aan.

 

De Kings wonnen van tegenstanders die veel hoger werden ingeschat. De sleutel tot het succes is de waarschijnlijke rookie-van-het-jaar Evans. Een van de weinige spelers uit de NBA-geschiedenis die zijn eerste jaar af kan sluiten met gemiddelden van 20 punten, 5 assists en 5 rebounds per wedstrijd. Alleen Oscar Robertson, Michael Jordan en LeBron James wisten hem daarin voor te gaan. Evans is nu al de motor van zijn ploeg met zijn kenmerkende drives op volle snelheid richting de vijandelijke basket. Evans is robuust gebouwd en meestal groter dan de tegenstanders op zijn positie zodat hij zich eenvoudig als een LeBron-James-junior door de verdediging ploegt. De Kings zijn nog niet goed genoeg om de play-offs te halen, maar met de juiste nieuwe spelers erbij mag dat niet lang duren.

 

 

Oklahoma City Thunder (Western Conference)

 

Het team uit Oklahoma is wellicht niet bij u bekend. Slechts enkele jaren geleden speelde het team in Seattle en heette het de ‘Supersonics’. Na het laatste jaar in Seattle vertrokken sterspelers Rashard Lewis (Orlando) en Ray Allen (Boston) om beiden naderhand een NBA-finale mee te maken. Seattle/Oklahoma koos de jonge Kevin Durant uit de draft van college-spelers en de rest is geschiedenis. Samen met Durant koos men voor de forward Jeff Green en de guard Russell Westbrook. In hun eerste seizoen samen verloor Oklahoma het merendeel van haar wedstrijden. Men bleef goede spelers toevoegen en al dit seizoen kan Oklahoma de play-offs bijna niet meer mislopen.

 

Durant strijd met LeBron James om de scoretitel. De ranke alleskunner maakte dit jaar de transitie tot superster. Nu alleen nog goed leren verdedigen. Al boekte hij ook op dat vlak al veel winst. Net als zijn team trouwens. Het komt niet vaak voor dat een jong NBA-team zich bij de beste verdedigende ploegen in de NBA kan voegen. Maar de Thunder bestaat voor het grootste deel uit jonge fitte gasten zonder kapsones. Ze missen nog een tweede betrouwbare scorer naast Durant, maar zullen ook zonder een dergelijke speler de komende jaren nog hoge ogen gaan gooien. Hebben als team ook verreweg de beste verhouding tussen kosten aan salarissen en talent onder de spelers.

 

 

Charlotte Bobcats (Eastern Conference)

 

Het team van de nieuwe eigenaar Michael Jordan presteert dit jaar boven verwachting. 9de jaars-prof Gerald Wallace vervulde een groot deel van het jaar een rol als power-forward met verve. De ranke atleet scoorde een enorm aantal punten en pakte een groot deel van alle beschikbare rebounds. Ineens bereikte Wallace het All-Star-niveau in zijn spel. Niet toevallig net toen Larry Brown zich aandiende als zijn coach. Brown leert spelers ‘the right way to play’ en zo maakte hij al succesvolle  verdedigende units van NBA-kampioenen Detroit Pistons en NBA-finalist Philadelphia 76’ers (met sterspeler Iverson). Ook Wallace begon onder de leiding van Brown de belangrijke nuances van het spel onder de knie te krijgen.

 

De Bobcats gingen voortvarend van start, maar misten een tweede scorer naast Wallace. Hun overwinningen kostten verschrikkelijk veel energie omdat ze hun tegenstander wel wisten af te stoppen, maar moeite hadden om meer te scoren. Gelukkig lag Stephen Jackson overhoop met zijn coach Don Nelson in San Franciso/Oakland. De energieke guard kwam binnen in een spelersruil en wist de druk van de schouders van Wallace te nemen. Beiden zijn goed voor zo’n 20 punten per wedstrijd en door dit gegeven wist het team haar verdedigende inzet beter te verzilveren door overwinningen te boeken. Michael Jordan heeft –als eerste spelerseigenaar- al toegezegd zich meer met het team te gaan bemoeien. En een Jackson en Wallace met een Jordan die ze raad influistert, daar zit de rest van de NBA niet bepaald op te wachten…

 

 

Memphis Grizzlies (Western Conference)

 

Memphis Grizzlies verwachtte voorafgaande aan het seizoen niet erg veel van het eigen team. Enkele jaren geleden had men superster Pau Gasol voor een habbekrats verpatst aan de latere NBA-kampioen L.A. Lakers. In ruil daarvoor ontving Memphis onder andere de broer van Pau, Marc Gasol. Altijd het dikkere, minder getalenteerde Gasol-broertje, Marc deed de Amerikanen pas versteld staan tijdens de Olympische basketball-finale in Beijing. Als een onverzettelijk maar slim spelend rotsblok maakte hij het de Yanks best lastig onder het bord. Voorafgaande aan zijn tweede NBA-seizoen viel Marc af, bouwde spieren op en werkte aan zijn spel.

 

Hij kreeg gezelschap onder het bord van Zach Randolph van de Knicks uit New York. Randolph is een te zware power-forward die geweldig kan scoren maar nooit veel interesse in verdedigen of passen toonde. Randolph beleefde echter zijn beste seizoen in de NBA, waardoor Memphis een playoff-team werd. Op de vleugels spelen de talentvolle O.J. Mayo en Rudy Gay en de volgende stap voor Memphis is het toevoegen van degelijke spelers voor de bank. De eerste werd al gevonden in de afgelopen spelers-draft: Hasheem Thabeet. Een center met veel talent voor het blokkeren van schoten, maar wel een beetje te hoog gekozen voor een nummer 2…

 

 

Allen Iverson kwam, zag en…

 

Memphis verwachtte niet veel van dit seizoen en trok vlak voor het begin daarvan nog snel een ervaren shooting-guard aan. Een man die voor punten moest gaan zorgen. Een oplossing voor de korte termijn. Die wellicht de speeltijd voor de jonge talenten zou beperken, maar zeker kaartjes zou doen verkopen aan het publiek. Iverson speelde enkele wedstrijden voor Memphis maar kon zich duidelijk niet vinden in zijn rol als belangrijkste scorer vanaf de bank. Beide partijen lieten het contract ontbinden. Iverson tekende vervolgens bij het team waar hij zijn grootste successen beleefde: Philadelphia 76’ers. Ondanks het feit dat de huidige spelersgroep in Philadelphia oorlog had weten te maken in de play-offs zou Iverson weer een bepalende rol krijgen in het veld.

 

Bij de Sixers speelde Iverson nog enkele sterke wedstrijden. Toch was duidelijk dat de voormalige watervlugge guard moeite had om zijn eigen scoringskansen te creëren. Hij was niet zo snel meer als voorheen en had erg veel moeite om dichtbij de basket af te ronden. Vanwege persoonlijke redenen zou Iverson het NBA-seizoen 2009-2010 niet afsluiten bij Philadelphia. Meer ruimte voor Philly om de talentvolle jonge guards Jrue Holiday en Lou Williams de ruimte te geven. En meer gelegenheid voor die andere A.I.-superster uit Philadelphia, Andre Iguodala om wedstrijden naar zich toe te trekken. Niet dat het enig resultaat op zal leveren overigens. Philadelphia zit nog steeds in de maag met de ruil voor Elton Brand, wiens halfcourt-stijl niet bij de atletische Sixers past.

 

 

Iverson: 10 best plays

 

 

 

Los van het verhaal van de teleurstellende Sixers speelt het persoonlijke drama dat Iverson heet. In zijn eerste periode bij Philadelphia had Iverson zich weten te onderscheiden als een van de beste kleine scorende guards ooit. Omdat hij in Philly geen titel had weten te behalen wilde het team gaan vernieuwen. Allen vertrok naar Denver om de jonge Carmelo Anthony aan een titel te helpen. Iverson had met pensioen moeten gaan in Denver of had zich moeten schikken in een rol als belangrijke scorer vanaf de bank. Iverson had de laatste jaren zelfs de kampioenskandidaten nog wat te bieden gehad als hij zich geschikt had in een dergelijk rol. Maar dat was voor Allen zelf ondenkbaar. En nog steeds. Bij Philadelphia mocht hij weer de bal controleren, nadat men hem bij Memhpis niet voldoende belangrijk had willen maken. Maar nu zat Allen’s persoonlijke leven hem dwars.

 

Hij was altijd al het straatschoffie, de razendsnelle straatrat die lak had aan reputaties en een traditionele score-rolverdeling. Allen fake-te Micheal Jordan uit zijn Air-Jordan’s met een dodelijke cross-over en wist als vervelende mug Kobe en Shaq en hun onoverwinnelijke Los Angeles Lakers dwars te zitten door in de NBA-finale wedstrijd 1 op het terrein van de vijand te beheersen (in 2001). Jaar na jaar vocht Iverson met Kobe Bryant en Tracy McGrady om scoretitels als speler onder de 1 meter 80. Hij maakte van Reebok weer een volwaardig basketbalmerk. En hij wist een zeer grote schare aan fans aan te boren getuige de internetverkiezingen voor All-Stars (beste NBA-spelers per positie). Niet gek ook natuurlijk, dat fans zich kunnen identificeren met een speler die gedoemd is de underdog te zijn: te klein, te weinig gewicht, te ‘ghetto’ in zijn manieren en karakter.

 

 

Allen Iverson: career dunks

 

 

 

Allen Iverson bleef ‘ghetto’ en ontleende zich daar zijn kracht aan. Nam een rap-album op met ‘te-ghetto’ anti-homo en pro-geweld inhoud. Werd een lastpak in zijn eerste periode in Philadelphia en werd uiteindelijk geloosd toen titelkansen uitbleven. Zat vervolgens in Denver jong talent Carmelo Anthony in de weg. Wedijverde met de superster-in-de-dop om scoringskansen en moest uiteindelijk zijn carričre vervolgen in Detroit. Daar had men nog hoge verwachtingen van Allen ‘The Answer’. Ondertussen nam men in Detroit met pijn in het hart afscheid van ster-spelverdeler Chauncey Billups. Billups zou daarna Denver tot een gevaarlijke playoff-ploeg omtoveren, iets wat Iverson nooit lukte.

 

Iverson kon in Detroit de verwachtingen niet waarmaken. De NBA-kampioen van 2004 zag Iverson als laatste hoop voor een gooi om de titel. Nadat verson vertrok gooide men het team om en zit er een grootschalig renovatieproject aan te komen. Ook Iverson’s laatste team, de 76’ers, ontkomen niet meer aan deze procedure. Ondertussen zit Iverson thuis en ‘dealt’ hij met zijn eigen persoonlijke problemen. Die niet gering zijn op het moment. Later zal Allen waarschijnlijk ook nog moeten ‘dealen’ met de gedachte dat hij een zo veel succesvoller einde aan zijn carričre had kunnen geven:

 

Dat als hij (A) eerder gestopt was en (B) genoegen had genomen met een rol als belangrijke scorer vanaf de bank. Had Iverson het team- en zijn eigenbelang beter ingeschat dan was hij de afgelopen jaren van waarde geweest voor alle titelpretendenten in de NBA. Maar Allen was te trots om toe te geven aan zijn eigen sterfelijkheid: het gegeven dat het lichaam slijtage begint te vertonen. Hij kon zijn prestaties uit het verleden niet meer evenaren maar paste zijn spel niet dientengevolge aan. Hij bleef volharden in zijn aloude strategie van run-and-gun: als ik maar veel schiet, dan kan ik veel punten scoren in een wedstrijd. En dan winnen we vaak ook. Meestal.

 

 

2 NBA-grootheden, in hun laatste wedstrijd tegen elkaar:

 

 

 

Allen Iverson’s carričre doofde dit seizoen als een nachtkaars uit. Ineens was hij zonder al te veel rumoer verdwenen van de spelerslijst in Philly. Er doken geruchten op over grote problemen in de prive-sfeer. Verhalen over casino’s en grote hoeveelheden drank. Verhalen over het in de steek laten van zijn gezin en een verminderende gezondheid. Vanaf februari was Iverson niet meer op een NBA-veld te vinden. Zijn dochter was ernstig ziek geworden. In maart volgde de officiële verklaring van de Sixers dat Iverson niet terug zou keren (voor de rest van het seizoen). In diezelfde week kondigde Iverson’s vrouw hun scheiding aan, waarbij ze de voogdij opeisde van hun 5 kinderen.

 

Einde carričre dus voor Iverson? Wellicht niet. De Sixers verklaarden duidelijk dat het publiek Iverson DIT seizoen niet meer terugzien. Als hij fysiek weer in conditie kan komen zijn er wellicht volgend seizoen nog wel geďnteresseerde NBA-teams. En anders kan Iverson in Europa waarschijnlijk nog wel terecht. Het zou ons niets verbazen als Iverson toch weer opduikt als prof op een basketbalveld. Hij is verdomd taai. Iverson heeft wel opmerkelijkere dingen gedaan…

 

 

 

 

Allen Iverson:

 

Rookie van het seizoen 1996-1997.

1 x NBA-season MVP.

4 x NBA-scoretitel (hoogste puntengemiddelde per wedstrijd).

NBA Finals-optreden in 2001.

11 x NBA AllStar, 2 x NBA AllStar Game MVP.

Carričrestatistieken: 26.7 punten.

Statisieken 2009 – 2010 : 28 wedstrijden, 13.8 punten.

 

 

 

 

 

 

 

Bronnen:

 

Philadelpha Inquirer, Stephen A. Smith – “The backlash from Iverson report” (14-03-2010).

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel

 

Meer van deze schrijver