|
|
Niet langer ‘het antwoord’Allen Iverson is versleten, andere spelers veroveren de NBA Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nlGepost op:
05-04-2010. In dit artikel:
NBA-seizoen 2009 – 2010: ‘winners’ en ‘losers’ Het loopt tegen het einde van het NBA-seizoen, tijd om de
balans op te maken en awards uit te delen. Het leukst om te belichten zijn de
onverwacht succesvolle spelers, coaches en teams. In dit artikel daarom
aandacht voor coach Scot Skiles en de Milwaukee Bucks. Maar ook de NBA-teams
uit Oklahoma City en Sacramento komen aan bod. En wat te denken van de
Memphis Grizzlies? Daarnaast dienen de Charlotte Bobcats zich aan.
Onverwachte successen zijn natuurlijk leuk en interessant om te analyseren.
Maar ook de grootste teleurstellingen van het seizoen zijn interessant. De San Antonio Spurs met de van de Bucks overgekomen
Richard Jefferson vielen tegen. De Lakers spelen de meeste wedstrijden op
halve kracht maar winnen toch. Kanshebber op de titel(?) Boston verliest veel
wedstrijden als het er echt om gaat. De Washington Wizards hebben spelers in
huis die hun pistolen meebrengen naar wedstrijden en gooide na het uitkomen
van dat feit het team maar om. Maar als een van de grootste teleurstellingen moet
toch wel worden aangemerkt de Philadelphia 76’ers. Het binnenhalen van L.A.
Clippers-ster Elton Brand een seizoen geleden luidde het verval in. In de categorie ‘Meest teleurstellende spelers van dit
seizoen’ springt Allen Iverson eruit. De voormalige superster speelde zijn
belangrijkste jaren bij Philadelphia, deed nog een gooi naar de scoretitel
bij Denver, maar was opgebrand toen hij zich aandiende bij de recente
NBA-kampioen Detroit Pistons. Voorafgaande aan dit seizoen duurde het lang
voordat Allen een nieuwe club gevonden had. Zijn eis om de belangrijkste
speler van een team te kunnen zijn schrok veel teams af. Memphis vond dat men
weinig te verliezen had en contracteerde Iverson. Iverson zou slechts enkele wedstrijden voor de Memphis
Grizzlies spelen. Hij was niet tevreden met zijn rol als scorer vanaf de bank
en liep mokkend rond. Memphis besefte dat Iverson enkel een blok aan het been
was en dumpte hem. Vervolgens maakte Memphis zich op voor het beste seizoen
uit de clubhistorie. Iverson kreeg een contract bij het team waar hij in het
verleden zo succesvol was geweest: Philadelphia 76’ers. Mede door
persoonlijke problemen zou Iverson ook in Philadelphia het seizoen niet vol
maken. In tegenstelling tot Memphis bleven de 76’ers, die zich een jaar
ervoor nog moedig mengden in de play-offs, veel wedstrijden verliezen. In dit artikel leest u over de meest onverwachte
successen in de NBA en nemen we afscheid van de voormalige topspeler Allen
Iverson. Waarbij we stilstaan bij zijn prestaties in het verleden en zijn
betekenis voor de NBA en het basketbal. Maar waarbij we ook niet voorbijgaan
aan de Allen Iverson van vandaag, een man die geplaagd wordt door een aantal
hardnekkige problemen… Milwaukee Bucks (Eastern
Conference)
Brandon Jennings was als eerstejaars-speler een verassing
in dit reguliere NBA-seizoen. Hij koos een minder populaire route richting
NBA in het verleden. Ging als veelbelovende highschool-speler naar Italië om
daar profbasketbal te spelen. Kreeg geen bepalende rol in het minder geachte
Europese basketbal. Maar moest iedere wedstrijd opboksen tegen volwassen en
geslepen tegenstanders. Voorafgaande aan dit NBA-seizoen werd Jennings gezien
als een van de veelbelovende spelverdelers uit de spelers-draft. Maar er
heersten twijfels over zijn karakter en doorzettingsvermogen. Jennings schoot
uit de startblokken de eerste maanden en scoorde plots halverwege het seizoen
55 punten in een wedstrijd tegen de poreuze defensie van Golden State. Vanaf dat moment gingen
verdedigingen zich meer op hem concentreren en vlakten zijn imponerende
wedstrijdstatistieken enigszins af. De laatste weken herpakt Jennings zich
aardig. De magere point-guard wist de hoop terug te brengen in de bierstad
Milwaukee. Het management van het team had voorafgaande aan het seizoen
enkele belangrijke spelers de deur gewezen. De nieuwe coach Scot Skiles wist
een slim verdedigend teamconcept neer te zetten. De Australische center
Andrew Bogut loste eindelijk de verwachtingen in. Helaas voor hem brak hij
onlangs zijn hand. Maar de Bucks zijn op weg naar de play-offs en dat had in
het begin van het seizoen niemand voor mogelijk gehouden. Sacramento Kings (Western
Conference)
Een ander verassend goed presterend NBA-team zijn de
Sacramento Kings. De Kings kozen de beste eerstejaars uit de draft (Tyreke
Evans) en spelen attractief offensief ingesteld basketbal. Het recht om als
eerste te mogen kiezen uit de spelers in de NBA-draft hadden de Kings
verworven door het jaar ervoor een recordaantal wedstrijden te verliezen. Toch
wist iedereen, dat de Kings zeker een aantal veelbelovende jonge talenten in
de selectie had. De Kings hebben een goede bezetting onder het bord
(Thompson, Landry, Hawes) en naast Evans kozen ze de frivole en vermakelijke
Casspi uit de draft. Van de Kings werden enkel verliezen verwacht, maar daar
trok men zich in Sacramento niets van aan. De Kings wonnen van
tegenstanders die veel hoger werden ingeschat. De sleutel tot het succes is
de waarschijnlijke rookie-van-het-jaar Evans. Een van de weinige spelers uit
de NBA-geschiedenis die zijn eerste jaar af kan sluiten met gemiddelden van
20 punten, 5 assists en 5 rebounds per wedstrijd. Alleen Oscar Robertson,
Michael Jordan en LeBron James wisten hem daarin voor te gaan. Evans is nu al
de motor van zijn ploeg met zijn kenmerkende drives op volle snelheid
richting de vijandelijke basket. Evans is robuust gebouwd en meestal groter
dan de tegenstanders op zijn positie zodat hij zich eenvoudig als een
LeBron-James-junior door de verdediging ploegt. De Kings zijn nog niet goed
genoeg om de play-offs te halen, maar met de juiste nieuwe spelers erbij mag
dat niet lang duren. Oklahoma City Thunder (Western
Conference)
Het team uit Oklahoma is wellicht niet bij u bekend.
Slechts enkele jaren geleden speelde het team in Seattle en heette het de
‘Supersonics’. Na het laatste jaar in Seattle vertrokken sterspelers Rashard
Lewis (Orlando) en Ray Allen (Boston) om beiden naderhand een NBA-finale mee
te maken. Seattle/Oklahoma koos de jonge Kevin Durant uit de draft van college-spelers
en de rest is geschiedenis. Samen met Durant koos men voor de forward Jeff
Green en de guard Russell Westbrook. In hun eerste seizoen samen verloor
Oklahoma het merendeel van haar wedstrijden. Men bleef goede spelers
toevoegen en al dit seizoen kan Oklahoma de play-offs bijna niet meer
mislopen. Durant strijd met LeBron James
om de scoretitel. De ranke alleskunner maakte dit jaar de transitie tot
superster. Nu alleen nog goed leren verdedigen. Al boekte hij ook op dat vlak
al veel winst. Net als zijn team trouwens. Het komt niet vaak voor dat een
jong NBA-team zich bij de beste verdedigende ploegen in de NBA kan voegen.
Maar de Thunder bestaat voor het grootste deel uit jonge fitte gasten zonder
kapsones. Ze missen nog een tweede betrouwbare scorer naast Durant, maar
zullen ook zonder een dergelijke speler de komende jaren nog hoge ogen gaan
gooien. Hebben als team ook verreweg de beste verhouding tussen kosten aan
salarissen en talent onder de spelers. Charlotte Bobcats (Eastern
Conference)
Het team van de nieuwe eigenaar
Michael Jordan presteert dit jaar boven verwachting. 9de
jaars-prof Gerald Wallace vervulde een groot deel van het jaar een rol als
power-forward met verve. De ranke atleet scoorde een enorm aantal punten en
pakte een groot deel van alle beschikbare rebounds. Ineens bereikte Wallace
het All-Star-niveau in zijn spel. Niet toevallig net toen Larry Brown zich
aandiende als zijn coach. Brown leert spelers ‘the right way to play’ en zo
maakte hij al succesvolle
verdedigende units van NBA-kampioenen Detroit Pistons en NBA-finalist
Philadelphia 76’ers (met sterspeler Iverson). Ook Wallace begon onder de
leiding van Brown de belangrijke nuances van het spel onder de knie te
krijgen. De Bobcats gingen voortvarend
van start, maar misten een tweede scorer naast Wallace. Hun overwinningen
kostten verschrikkelijk veel energie omdat ze hun tegenstander wel wisten af
te stoppen, maar moeite hadden om meer te scoren. Gelukkig lag Stephen
Jackson overhoop met zijn coach Don Nelson in San Franciso/Oakland. De
energieke guard kwam binnen in een spelersruil en wist de druk van de
schouders van Wallace te nemen. Beiden zijn goed voor zo’n 20 punten per
wedstrijd en door dit gegeven wist het team haar verdedigende inzet beter te
verzilveren door overwinningen te boeken. Michael Jordan heeft –als eerste
spelerseigenaar- al toegezegd zich meer met het team te gaan bemoeien. En een
Jackson en Wallace met een Jordan die ze raad influistert, daar zit de rest
van de NBA niet bepaald op te wachten… Memphis Grizzlies (Western
Conference)
Memphis Grizzlies verwachtte
voorafgaande aan het seizoen niet erg veel van het eigen team. Enkele jaren
geleden had men superster Pau Gasol voor een habbekrats verpatst aan de
latere NBA-kampioen L.A. Lakers. In ruil daarvoor ontving Memphis onder
andere de broer van Pau, Marc Gasol. Altijd het dikkere, minder getalenteerde
Gasol-broertje, Marc deed de Amerikanen pas versteld staan tijdens de
Olympische basketball-finale in Beijing. Als een onverzettelijk maar slim spelend
rotsblok maakte hij het de Yanks best lastig onder het bord. Voorafgaande aan
zijn tweede NBA-seizoen viel Marc af, bouwde spieren op en werkte aan zijn
spel. Hij kreeg gezelschap onder het
bord van Zach Randolph van de Knicks uit New York. Randolph is een te zware
power-forward die geweldig kan scoren maar nooit veel interesse in verdedigen
of passen toonde. Randolph beleefde echter zijn beste seizoen in de NBA,
waardoor Memphis een playoff-team werd. Op de vleugels spelen de talentvolle
O.J. Mayo en Rudy Gay en de volgende stap voor Memphis is het toevoegen van
degelijke spelers voor de bank. De eerste werd al gevonden in de afgelopen
spelers-draft: Hasheem Thabeet. Een center met veel talent voor het blokkeren
van schoten, maar wel een beetje te hoog gekozen voor een nummer 2… Allen
Iverson kwam, zag en…
Memphis verwachtte niet veel
van dit seizoen en trok vlak voor het begin daarvan nog snel een ervaren
shooting-guard aan. Een man die voor punten moest gaan zorgen. Een oplossing
voor de korte termijn. Die wellicht de speeltijd voor de jonge talenten zou
beperken, maar zeker kaartjes zou doen verkopen aan het publiek. Iverson
speelde enkele wedstrijden voor Memphis maar kon zich duidelijk niet vinden
in zijn rol als belangrijkste scorer vanaf de bank. Beide partijen lieten het
contract ontbinden. Iverson tekende vervolgens bij het team waar hij zijn
grootste successen beleefde: Philadelphia 76’ers. Ondanks het feit dat de
huidige spelersgroep in Philadelphia oorlog had weten te maken in de play-offs
zou Iverson weer een bepalende rol krijgen in het veld. Bij de Sixers speelde Iverson
nog enkele sterke wedstrijden. Toch was duidelijk dat de voormalige
watervlugge guard moeite had om zijn eigen scoringskansen te creëren. Hij was
niet zo snel meer als voorheen en had erg veel moeite om dichtbij de basket
af te ronden. Vanwege persoonlijke redenen zou Iverson het NBA-seizoen
2009-2010 niet afsluiten bij Philadelphia. Meer ruimte voor Philly om de
talentvolle jonge guards Jrue Holiday en Lou Williams de ruimte te geven. En
meer gelegenheid voor die andere A.I.-superster uit Philadelphia, Andre
Iguodala om wedstrijden naar zich toe te trekken. Niet dat het enig resultaat
op zal leveren overigens. Philadelphia zit nog steeds in de maag met de ruil
voor Elton Brand, wiens halfcourt-stijl niet bij de atletische Sixers past. Iverson: 10 best plays
Los van het verhaal van de
teleurstellende Sixers speelt het persoonlijke drama dat Iverson heet. In
zijn eerste periode bij Philadelphia had Iverson zich weten te onderscheiden
als een van de beste kleine scorende guards ooit. Omdat hij in Philly geen
titel had weten te behalen wilde het team gaan vernieuwen. Allen vertrok naar
Denver om de jonge Carmelo Anthony aan een titel te helpen. Iverson had met
pensioen moeten gaan in Denver of had zich moeten schikken in een rol als
belangrijke scorer vanaf de bank. Iverson had de laatste jaren zelfs de
kampioenskandidaten nog wat te bieden gehad als hij zich geschikt had in een
dergelijk rol. Maar dat was voor Allen zelf ondenkbaar. En nog steeds. Bij
Philadelphia mocht hij weer de bal controleren, nadat men hem bij Memhpis
niet voldoende belangrijk had willen maken. Maar nu zat Allen’s persoonlijke
leven hem dwars. Hij was altijd al het
straatschoffie, de razendsnelle straatrat die lak had aan reputaties en een
traditionele score-rolverdeling. Allen fake-te Micheal Jordan uit zijn
Air-Jordan’s met een dodelijke cross-over en wist als vervelende mug Kobe en
Shaq en hun onoverwinnelijke Los Angeles Lakers dwars te zitten door in de
NBA-finale wedstrijd 1 op het terrein van de vijand te beheersen (in 2001).
Jaar na jaar vocht Iverson met Kobe Bryant en Tracy McGrady om scoretitels
als speler onder de 1 meter 80. Hij maakte van Reebok weer een volwaardig
basketbalmerk. En hij wist een zeer grote schare aan fans aan te boren
getuige de internetverkiezingen voor All-Stars (beste NBA-spelers per
positie). Niet gek ook natuurlijk, dat fans zich kunnen identificeren met een
speler die gedoemd is de underdog te zijn: te klein, te weinig gewicht, te
‘ghetto’ in zijn manieren en karakter. Allen Iverson: career dunks
Allen Iverson bleef ‘ghetto’ en
ontleende zich daar zijn kracht aan. Nam een rap-album op met ‘te-ghetto’
anti-homo en pro-geweld inhoud. Werd een lastpak in zijn eerste periode in
Philadelphia en werd uiteindelijk geloosd toen titelkansen uitbleven. Zat
vervolgens in Denver jong talent Carmelo Anthony in de weg. Wedijverde met de
superster-in-de-dop om scoringskansen en moest uiteindelijk zijn carričre
vervolgen in Detroit. Daar had men nog hoge verwachtingen van Allen ‘The
Answer’. Ondertussen nam men in Detroit met pijn in het hart afscheid van
ster-spelverdeler Chauncey Billups. Billups zou daarna Denver tot een
gevaarlijke playoff-ploeg omtoveren, iets wat Iverson nooit lukte. Iverson kon in Detroit de
verwachtingen niet waarmaken. De NBA-kampioen van 2004 zag Iverson als
laatste hoop voor een gooi om de titel. Nadat verson vertrok gooide men het
team om en zit er een grootschalig renovatieproject aan te komen. Ook
Iverson’s laatste team, de 76’ers, ontkomen niet meer aan deze procedure.
Ondertussen zit Iverson thuis en ‘dealt’ hij met zijn eigen persoonlijke
problemen. Die niet gering zijn op het moment. Later zal Allen waarschijnlijk
ook nog moeten ‘dealen’ met de gedachte dat hij een zo veel succesvoller
einde aan zijn carričre had kunnen geven: Dat als hij (A) eerder gestopt
was en (B) genoegen had genomen met een rol als belangrijke scorer vanaf de
bank. Had Iverson het team- en zijn eigenbelang beter ingeschat dan was hij
de afgelopen jaren van waarde geweest voor alle titelpretendenten in de NBA.
Maar Allen was te trots om toe te geven aan zijn eigen sterfelijkheid: het
gegeven dat het lichaam slijtage begint te vertonen. Hij kon zijn prestaties
uit het verleden niet meer evenaren maar paste zijn spel niet dientengevolge
aan. Hij bleef volharden in zijn aloude strategie van run-and-gun: als ik
maar veel schiet, dan kan ik veel punten scoren in een wedstrijd. En dan
winnen we vaak ook. Meestal. 2 NBA-grootheden, in hun
laatste wedstrijd tegen elkaar: Allen Iverson’s carričre doofde
dit seizoen als een nachtkaars uit. Ineens was hij zonder al te veel rumoer
verdwenen van de spelerslijst in Philly. Er doken geruchten op over grote
problemen in de prive-sfeer. Verhalen over casino’s en grote hoeveelheden
drank. Verhalen over het in de steek laten van zijn gezin en een
verminderende gezondheid. Vanaf februari was Iverson niet meer op een
NBA-veld te vinden. Zijn dochter was ernstig ziek geworden. In maart volgde
de officiële verklaring van de Sixers dat Iverson niet terug zou keren (voor
de rest van het seizoen). In diezelfde week kondigde Iverson’s vrouw hun
scheiding aan, waarbij ze de voogdij opeisde van hun 5 kinderen. Einde carričre dus voor
Iverson? Wellicht niet. De Sixers verklaarden duidelijk dat het publiek
Iverson DIT seizoen niet meer terugzien. Als hij fysiek weer in conditie kan
komen zijn er wellicht volgend seizoen nog wel geďnteresseerde NBA-teams. En
anders kan Iverson in Europa waarschijnlijk nog wel terecht. Het zou ons niets
verbazen als Iverson toch weer opduikt als prof op een basketbalveld. Hij is
verdomd taai. Iverson heeft wel opmerkelijkere dingen gedaan… Allen Iverson: Rookie van het seizoen
1996-1997. 1 x NBA-season MVP. 4 x NBA-scoretitel (hoogste
puntengemiddelde per wedstrijd). NBA Finals-optreden in 2001. 11 x NBA AllStar, 2 x NBA
AllStar Game MVP. Carričrestatistieken: 26.7
punten. Statisieken 2009 – 2010 : 28
wedstrijden, 13.8 punten. Bronnen: Philadelpha Inquirer, Stephen A. Smith – “The
backlash from Iverson report” (14-03-2010).
|
 |
