De beroemdste sport-comebacks

Success-stories en misplaatste eerzucht

 

Door TobSport redactieteam voor TobSport.nl

Gepost op: 03-01-2010.

 

 

 

Op een site vol topsport-achtergrondartikelen mag het onderwerp ‘een comeback in de topsport maken’ natuurlijk niet ontbreken. Directe aanleiding: in december 2009 kondigde Michael Schumacher aan weer Grand-Prix’s te willen winnen in de Formule 1. De aankondiging van zijn rentree was wereldnieuws.

 

Ook in het verleden kregen (onverwachte) comebacks van teruggetreden atleten uit diverse sporten veel aandacht. Uit nieuwsgierigheid en soms met hoge verwachtingen is de aandacht van het publiek snel getrokken. Zal de atleet erin slagen zijn niveau van zijn vorige sportperiode te evenaren?

 

In dit artikel komen de beste en slechtste comebacks van bekende sporters aan bod. De bekendste rentrees en de grootste fiasco’s. Natuurlijk worden alle comebacks beschouwd vanuit de ogen van het grote publiek: een sporter die terugkeert kan zich ingesteld hebben al genoegen te nemen met het streven puur het niveau van een competitie te halen. Dat is voor ons als publiek doorgaans minder interessant.

 

De comeback komt dan tot stand door persoonlijke motieven. En niet om uit te blinken voor het grote publiek, zoals in het vorige sportleven. De strijd om nog deel te kunnen nemen leent zich het best om uitgewerkt te worden in een documentaire, met bijvoorbeeld Wilfried de Jong. Leuk voor een select gezelschap. Het grote publiek wil echter actie zien. Daden en overwinningen.

 

Lees over een keur aan sportmensen, die stopten met hun sport en weer terugkeerden. Lees over hun motieven en resultaten. De beroemdste sport-comebacks:

 

 

Michael Schumacher (rentree: 2010)

 

 

Michael Schumacher is de meest aansprekende Formule 1-rijder ooit, ook al heeft hij ook een grote ‘anti-fanclub’. Hij wist 7 wereldtitels te veroveren in de F1 en keert na 3 jaar langs de kant te hebben gestaan op 40-jarige leeftijd terug. Schumacher wilde al in 2009 terugkeren bij de laatste race van het seizoen met Ferrari.

 

Een blessure verhinderde dat hij als stand-in plaatsnam in een kuipstoeltje. Maar nu is de kogel door de kerk: Schumacher keert terug in de Formule 1 bij Mercedes, bij Ross Brawn. Hij kan een voorbeeld nemen aan de Franse coureur Alain Prost. Die in het verleden een seizoen lang met pensioen was geweest, toch maar terugkeerde en prompt wereldkampioen werd.

 

 

Pelé (rentree: 1975)

 

 

Pelé speelde van 1956 tot en met 1974 bij Santos FC in Brazilië. Hij kwam in zijn geboorteland tot 656 officiële wedstrijden met 643 goals. Driemaal wist hij in die periode met Brazilië wereldkampioen te worden. In 1974 stopte Edison Arantes do Nascimento bij Santos FC en ging met pensioen. 6 maanden later wist New York Cosmos hem te verleiden tot een comeback.

 

In New York zou hij nog 107 wedstrijden in actie komen, waarin hij nog eens 64 goals wist te maken. Pelé speelde van 1975 tot en met 1977 bij de Cosmos. In zijn laatste seizoen maakte hij de ploeg kampioen van Noord-Amerika. Nadat de Braziliaan zijn kicksen voorgoed aan de wilgen had gehangen werd Pelé onder andere minister van sport en een belangrijke FIFA-bobo.

 

 

Lance Armstrong (rentrees: 1998 en 2009)

 

 

Lance Armstrong maakte in 2009 een comeback met de ogen van de hele wereld op zich gericht. De zevenvoudig Tour-winnaar keerde op 37-jarige leeftijd terug om te laten zien dat hij het nog steeds kan. Ook dit jaar zal hij acte-de-presence geven in Frankrijk met zijn eigen ploeg ‘RadioShack’. Afgelopen jaar reed hij voor zijn vriend Johan Bruyneel in de Astana-ploeg, de ploeg van Alberto Contador.

 

Een mooie sportrivaliteit werd ondertussen geboren tussen de Texaan en de Spanjaard. Armstrong eindigde als derde in de Tour en mag dit jaar proberen Contador van de eindoverwinning te houden. Maar een nog grotere comeback dan die in 2009 maakte Armstrong in 1998. Hij overwon kanker en bouwde zijn lichaam op tot een grote krachtmotor. De talentvolle Armstrong keerde als herboren terug en wist  jarenlang de Tour de France te domineren.

 


Michael Jordan (rentrees: 1995 en 2001)

 

 

Michael Jordan speelde van 1984 tot en met 1993 voor de Chicago Bulls in de NBA. Pas in zijn laatste drie seizoenen in die periode wist hij de NBA-titel te veroveren. De seizoen ervoor werd Jordan alom gezien als een ontoombare scoringsmachine, maar niet per definitie als de ultieme aanvoerder en teamspeler. De drie titels tot en met 1993 samen met trouwe adjudanten Scottie Pippen en Horace Grant vestigden Jordan’s legacy voorgoed. Het werd zelfs een beetje saai allemaal voor Jordan.

 

Nadat Jordan zijn derde NBA-titel pakte werd zijn vader doodgeschoten. Een teneergeslagen Jordan kon zich niet meer opladen voor de basketbalcompetitie. Hij ging zelfs honkballen bij een minor-leagueteam van de Chicago White Sox. Als eerbetoon aan zijn overleden vader. Het bloed ging toch weer kriebelen. In 1995 maakte Jordan zijn rentree om uiteindelijk nog 3 NBA-titels te winnen met de Bulls. Toen Jordan vervolgens met 6 kampioenschapsringen aan zijn vingers en een overwinnings-Havana in zijn smoel zijn afscheid voor de tweede keer aankondigde dacht iedereen dat hij het dit keer toch echt wel zeker zou weten.

 

Niets bleek minder waar. Het bloed ging opnieuw kriebelen en in 2001 ging Jordan  weer spelen voor de club waar hij een minderheidsbelang in had, de Washington Wizards. Een vrij gemiddelde ploeg, waar ook voor Jordan weinig eer aan te behalen viel. Meer dan de opmerkelijke foto’s van een zwaardere Jordan in een onkarakteristiek blauw shirt zullen we ons niet herinneren van de NBA-teams uit Washington uit de jaren 2001 tot 2003. Na twee jaar hield Jordan het weer voor gezien, maar niet geheel met lege handen. Hij wist in zijn periode in ‘D.C.’ nog twee NBA-records te breken: in 2001 door als eerste speler 51 punten te scoren op 38-jarige leeftijd en in 2003 door als 40-jarige voor het eerst meer dan 40 punten te scoren in een wedstrijd.

 

 

Muhammad Ali en George Foreman

 

 

Muhammad Ali en George Foreman kwamen tegen elkaar uit in bokswedstrijden toen zij beiden op hun fysieke piek waren, bijvoorbeeld in ‘the rumble in the jungle’. Tijdens het beroemde gevecht in Congo pakte Ali de wereldtitel van Foreman af. Muhammad Ali won drie wereldtitels in het zwaargewicht tussen 1960 en 1978. Hij maakte in 1970 een comeback na drie jaar aan de kant te hebben gestaan door de Vietnam-oorlog en juridische kwesties.

 

In 1979 kondigde Ali zijn vertrek aan om in 1980 alweer terug te keren op 39-jarige leeftijd. Na twee verliespartijen die lichamelijk de nodige schade teweegbrachten stopte Ali definitief in 1981. Het was niet gelukt een record neer te zetten door een vierde titel te veroveren.

 

George Foreman wist twee wereldtitels te bemachtigen, maar is het meest bekend door zijn comeback op 45-jarige leeftijd, na een pauze van 12 jaar. In dat jaar, in 1994 verbaasde hij vriend en vijand door Michael Moorer te vloeren. Zijn eerste bokstitel pakte Foreman al in 1968.

 

 

Navratilova en Clijsters/Henin

 

 

Martina Navratilova stopte in 1994 met 18 grandslam-titels achter haar naam. Ze was toen 38 jaar oud. Toen ze 44 jaar was keerde ze terug in de Women’s ATP-tour en won nog drie grand-slams als dubbelspeelster. In 2006 won ze de laatste in de gemengd dubbel, enkele weken voor ze 50 jaar oud zou worden. Nog steeds laat ze haar gezicht af en toe zien bij toernooien voor veteranen.

 

Kim Clijsters en Justine Henin behaalden vele tennis-successen, kregen kinderen en keerden beiden terug (Clijsters: 2009 en Henin: 2010). De Belgische dames wisten direct weer te domineren. Clijsters wist de US Open al te winnen en Henin heeft haar zinnen dit jaar gezet op Wimbledon.

 

Met 7 titels al in haar bezit, kunnen we dergelijke wensen alleen maar serieus nemen. Ook Clijsters, die al op 24-jarige leeftijd stopte is nog lang niet opgebrand. Ze stonden alweer tegen over elkaar dit jaar in een finale. Clijsters zegevierde. Maar een andere tegenstandster van Henin tijdens het toernooi was onder de indruk geraakt van haar huidige conditie en vermogen. Haar spel zou nu al beter en krachtiger zijn dan voorheen.

 

 

De ‘Koning van de comeback’ is…

 

 

TobSport’s koning van de comeback is niet de meest voor de hand liggende persoon. De comebacks van de heren Armstrong, Jordan en Schumacher kregen veel aandacht in de media. Armstrong en Jordan maakten zelfs twee keer een comeback, waarbij de wielrenner zelfs bijna herrees vanuit zijn eigen lichaam. Een slopende ziekte werd overwonnen en een goed sportlichaam opnieuw opgebouwd. Van deze drie heren was de comeback (of: waren de comebacks) van Armstrong de moeilijkste weg terug.

 

Toch gaat de titel van ‘Koning van de comeback’ naar een vechtsporter. Een bokskampioen, maar niet een van de kampioenen die al aan bod kwamen in dit artikel.

 

Met 5 comebacks in zijn sportcarriere is Sugar Ray Leonard de ‘King of Comebacks’.

 

De eerste comeback in het boksen van Leonard was in 1987, 3 jaar nadat hij voor het eerst met professioneel boksen stopte. Sugar Ray Leonards eerste comeback was buitengewoon geslaagd. Hij versloeg Marvelous Marvin Hagler en won daarmee de wereldtitel in het middengewicht.

 

Met zijn volgende comeback’s behaalde Leonard echter maar matige resultaten. Beroemd werden nog wel zijn gevechten uit die tijd met Hector ‘Macho’ Comacho. De laatste comeback van Leonard was op 41-jarige leeftijd. Hij ging voorgoed met pensioen in 1997 en wordt nog steeds gezien als een van de beste boksers ooit.

 

 

 

 

Bronnen:

 

AD.nl - “Beroemde rentrees in de sportwereld.” (23-12-2008).

Associated Content.com, Elliot Feldman – “Great and Not-So-Great Sports comebacks.(10-07-2007).

Wikipedia.org over Pelé, Lance Armstrong, Michael Jordan, Muhammad Ali en George Foreman.

 

 

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel, geef uw mening!

 

Meer van deze schrijver