|
|
Storm geluwd, Blatter krijgt zijn zinFIFA, UEFA en coaches willen geen elektronische
hulpmiddelen Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nlGepost op:
28-09-2010. In dit artikel: ·
Wie bepalen de spelregels van het voetbalspel? ·
Technische hulpmiddelen wel of niet op de agenda
van de FIFA? ·
Engeland – Duitsland zorgde voor een storm aan
kritiek tijdens het WK… ·
Maar clubcoaches toonden zich onverschillig over
technische verbeteringen! ·
Hoe komen we weer tot een eerlijkere en leukere
Europese clubcompetitie? De
kritiek op de wedstrijdarbitrage tijdens het WK 2010
Zomer 2010. Op het WK in Zuid-Afrika spelen Engeland en
Duitsland tegen elkaar in de kwartfinale. In de eerste helft golft het spel
heen en weer. Duitsland komt op 2 – 0 door goals van Klose en Podolski. Upson
maakt gelijk voor Engeland. Vlak voor rust schiet Frank Lampard met een
wreeftrap de bal tegen de onderkant van de lat, waarna de bal achter de lijn
in het doel stuit en daarna weer het veld in. De arbiter kent geen doelpunt
toe. Duitsland drukt na rust door en wint uiteindelijk met 4 –1. Na afloop
steekt er een storm van kritiek op. Als de goal van Engeland wel was
toegekend was er een totaal andere tweede helft gespeeld, was de mening van
een groot deel van de media en het publiek. De FIFA moest nu maar eens
gebruik gaan maken van videobeelden bij het arbitreren. De FIFA kondigde
direct na de wedstrijd in een persbericht aan dat men niet opnieuw over
technologische hulpmiddelen wilde praten, omdat de spelregelcommissie IFAB in
maart 2010 zich er over boog en het wederom afkeurde. Beelden van de finalewedstrijd van het WK in 1966 werden
veelvuldig herhaald de dagen na de kwartfinalewedstrijd. In de finale van het
WK van 1966 scoorde Engeland de winnende treffer tegen Duitsland in een wel-of-niet-over-de-doellijn-discussie.
Er waren in 2010 echter meer discussiepunten. Naast Engeland – Duitsland was
er op het WK 2010 nog een wedstrijd waarin de Argentijnen een bepalende goal
uit buitenspelpositie maakten tegen Mexico. Na afloop van het WK was Nigel de
Jong wereldwijd nog dagenlang overal zichtbaar, met zijn karatetrap versus
Xabi Alonso. In eigen land wisten we dat als videobeelden toegepast
waren tijdens jet arbitreren van de finalewedstrijd we ineens een groot gat
op het middenveld gehad zouden hebben, zonder Mark van Bommel en De Jong. En
in Ierland was men de handsbal van Thierry Henry in de aanloop naar het WK
nog niet vergeten, waardoor de Franse haantjes wel en de Ieren niet op het WK
mochten aantreden. Blatter
aan het woord
De boosheid in Ierland had de
IFAB bewogen na te denken over verandering. De spelregelcommissie kwam in
maart 2010 met een rare oplossing door alleen maar te willen praten over
doellijncamera’s die in de regel geen handsballen zullen gaan registreren. In het persbericht van de FIFA direct na Engeland
– Duitsland werd aan het besluit van de IFAB gerefereerd om geen
doellijncamera’s toe te staan. De
wereldwijde kritiek op de ouderwetse manier van arbitreren in het voetbal
klonk echter dermate luid na de kwartfinalewedstrijd Engeland - Duitsland,
dat de FIFA zich gedwongen zag een ingelaste persconferentie te organiseren,
waarbij Z.K.H. Blatter zelf het woord zou voeren. Blatter kwam met het
bekende commentaar: “de menselijke factor bij het arbitreren hoort bij het
voetbal en mensen maken nu eenmaal fouten.” U-weet-wel: die eeuwige charme
van het spel, daar-gaan-we-weer! Maar tijdens de persconferentie namen de
aanwezige toehoorders (en de wereld) duidelijk geen genoegen met het
ingebakken conservatisme bij de wereldvoetbalorganisatie. Dat
had Blatter van te voren ook al ingeschat. Hij beloofde het breedst
geadviseerde middel tot verbetering geopperd in de wereldwijde discussie,
namelijk: het raadplegen van de opnamen van een camera op de doellijn, als
agendapunt op te nemen bij het eerst volgende FIFA-congres. Blatters
statement stond haaks op het FIFA-persbericht van direct na de wedstrijd.
Maar met de persconferentie pakte Blatter de regie weer in handen. Hij wilde
het echt alleen maar hebben over camera’s op de doellijn. Slim van Blatter.
Door het noemen van een enkele technologische oplossing als agendapunt, elimineerde
hij gelijk alle andere mogelijk alternatieven tot verbetering. De storm
van kritiek ging liggen. Misschien omdat het publiek zich niet realiseerde
dat een handsbal zoals die van Henry nooit gezien zou kunnen worden met een
camera gericht op de doellijn. Misschien omdat zij zich ook niet realiseerden
dat de door Blatter gekozen oplossing geen factor is bij het beoordelen van
buitenspel of onsportief gedrag. Misschien accepteerde iedereen de door
Blatter gekozen oplossing, omdat de Europese voetbalbond UEFA het seizoen
voor het WK eindelijk weer eens een verandering had toegestaan als middel tot
verbetering van de arbitrage. Door twee lullige surrogaatscheidsrechters op de achterlijn
te posteren. Die vanuit een onmogelijke hoek en gezichtsveld vrijwel niets
bijdragen aan het nemen van correcte beslissingen door de arbitrage, maar dit
terzijde. Hoe
de FIFA iedere vorm van discussie weet te omzeilen
De
doorzichtige tactieken van de FIFA zijn zo langzamerhand lachwekkend
geworden. Je kon verwachten, dat de FIFA het onderwerp van het ‘gebruik van
videobeelden door de arbitrage tijdens wedstrijden’ nog wel even uit zou
willen stellen. Tot echt iedereen het weer even vergeten is. Neem nu de
kritiek op het door de FIFA gekozen speeltuig tijdens het WK: de Jubulani. De
verkiezing van deze officiële WK-bal is tot stand gekomen door de
hoogte van het bedrag voor het verwerven van de licentie dat sponsor Adidas
wilde overmaken, niet door gedegen onderzoek. De FIFA kondigde in de aanloop
naar het toernooi al aan dat het wel-of-niet-voldoen van de bal het
best NA het toernooi geëvalueerd kon worden. Deze voorbeelden van de
eigengereide werkwijze van de FIFA liggen weer geheel in lijn met het
krankzinnige argument dat het toepassen van techniek op de wereldwijde
voetbalvelden duurder zou zijn als de kosten van het vervoeren van 2 extra
scheidsrechters per wedstrijd. Er
worden in de wereld heel wat wedstrijdjes gespeeld, met een gigantische
hoeveelheid afgelegde kilometers door arbitrerende partijen. Niet duurzaam en
milieuvriendelijk bovendien. Wereldwijd geplaatste camera’s op de doellijn
maken gebruik van al jaren toegepaste techniek, zijn daardoor niet duur en
vele jaren bruikbaar. Bovendien bevindt er zich bij alle enigszins
professionele wedstrijden in de wereld al een 4de man aan de
zijlijn met een fijn beeldschermpje voor zich. Zonder enige moeite kan een 4de
arbiter aan de zijlijn de hoofdarbiter in het veld inseinen met de al
aanwezige communicatieset aan het oor. Maar nee, de FIFA gaat volledig voor
de airmiles, door een 5de en 6de man toe te voegen en
die kriskras over Europa en de wereld te laten vliegen. Om vervolgens het
doel van een verbeterde arbitrage geheel voorbij te streven. We blijken
eigenlijk in aantallen bovendien niet zoveel echt goede scheidsrechters te
hebben. Aan veel 5de en 6de mannen en
hoofdscheidsrechters in de Europa League zie je dat ze duidelijk het buskruit
niet uitgevonden hebben. De
charme van het spel: laat me niet lachen!
De
FIFA claimt bij monde van de heer Blatter al jaren het spel zo min mogelijk
te willen laten veranderen ten opzichte van de originele variant van het
spel. Maar in het verleden werden alom bekritiseerde knelpunten wel
weggenomen. Of wilt u weer terug naar de situatie waarin de laatste man en de
keeper het spelverloop kunnen bepalen door het terugspelen in de handen van
de keeper? Of naar de situatie waarin een speler een blessure kan veinzen en
in het veld maar kan blijven liggen om tijd te rekken? Spelregelwijzigingen
worden in het voetbal enkel doorgevoerd na goedkeuring van een groepje
sikkeneurige oude mannen in een klein maar fijn comiteetje. Daarover later
meer. Het maken van fouten door een arbitrage die niet berekend is op haar
taak, wordt door de FIFA uitgelegd als een sfeerverhogende menselijke maat
binnen het spel: de charme van het feit dat mensen fouten maken en dat er
daarna discussie kan volgen. Maar
is het toepassen van technologie en het zoveel mogelijk uitsluiten van de
menselijke foutmarge juist niet veel meer in lijn met het allerhoogste
principe in de sport dat er sprake moet zijn van een eerlijke en gelijke
strijd? De FIFA raaskalt al jaren. De club met bobo’s is meer geïnteresseerd
in het behouden van de eigen positie binnen de wereldwijde voetbalwereld en
het eigen welzijn, door zichzelf torenhoge salarissen te geven. De FIFA weet
dat er zaken moeten veranderen in het voetbal, maar wil er gewoon niet aan
omdat men te druk is met (1) het paaien van officials met geld voor steun
tijdens de volgende verkiezingen of (2) met geld over de balk smijten tijdens
plezierige ‘werktripjes’, goed verzorgde congressen of gala’s of (3) het
zorgen dat officiële FIFA-merchandising dermate piraterij-vrij wordt
gehouden dat wereldwijd kleermakertjes zich voor de televisie zitten te
verbijten dat geen van de bloemrijk uitgedoste fans op de tribune enkele
dollars aan zijn producten kon spenderen. De wereldvoetbalbond verbetert de
wereld liever door zo-af-en-toe en hier-en-daar een voetbalschooltje op te
zetten. Levert ook betere foto’s op voor de PR. Wel
of niet op de agenda?
In
de alinea hierboven stelden we dat de FIFA een corrupte en leugenachtige
organisatie is. Blatter had beloofd de camera’s op de doellijn tijdens de
eerstvolgende vergadering te gaan bespreken. En dan in de juiste vergadering,
die van de IFAB. Tijdens zijn persconferentie tijdens het WK had Blatter
geroepen dat het "belachelijk zou zijn om het
dossier van de technologische hulp in juli in Cardiff niet te heropenen, na
wat er gebeurd is". In het persbericht direct na Engeland –
Duitsland kraaide de FIFA toch anders. Gelukkig is een president gevoelig
voor druk met het oog op een herverkiezing. Dat geldt echter veel minder voor
het IFAB. De International Football Association
Board van de FIFA is
het orgaan dat de spelregels mag bepalen. Ze vergaderden op 21 juli 2010 in
Cardiff over de 5e en 6e scheidsrechter die werden
toegepast en waarvan tijdens een groter aantal wedstrijden gebruik gemaakt
zou gaan worden. Over de technologische hulpmiddelen werd echter niet
gesproken. De FIFA had het onderwerp maar weer van de agenda gehaald. In het persbericht dat de agendapunten van de vergadering
aankondigde werd ineens nergens meer gerept over de technologische
hulpmiddelen. Naar verluid had de groep oude mannetjes in de IFAB in maart
van dit jaar voor het laatst de hulpmiddelen nog maar weer eens van de hand
gewezen. Was het Blatter niet gelukt de oudjes opnieuw aan het praten te
krijgen over het gebruik van videobeelden? Of wilde men zoals eerder gesteld
toch liever even wachten tot iedereen de discutabele momenten tijdens het WK
weer vergeten was? Een goede clue komt van een quote van een tekst op de
website van de FIFA. De oude mannetjes van de IFAB zullen zich met
hand en de nog aanwezige tanden blijven verzetten tegen modernisering. “Why have there been so few changes to the Laws over the years? Why is the
IFAB considered to be a conservative organisation? The answer to these
questions is straightforward: the attraction of the game of football resides
in its simplicity. And as guardian to its Laws, the IFAB seeks to preserve
the original seeds on which the football has blossomed so spectacularly.” (FIFA.com) Wat bezielt de oude mannetjes in de IFAB? De IFAB werd in 1886 opgericht om de spelregels te bepalen. Het
bestuur bestaat uit afgevaardigden van Engeland, Schotland, Wales, Ierland en
de FIFA, de wereldvoetbalbond. Lekker ouderwets dus. Het spel werd
uitgevonden in Groot-Brittannië en daardoor bepalen een aantal notoire
puristen van het Britse schiereiland de evolutie van het voetbalspel. In
maart vergaderde men dus over de camera op de doellijn. Rob Harris
bracht voor de Associated Press verslag uit: “At FIFA headquarters in Zurich, IFAB members were
updated on the latest developments on goal-line technology from Cairos, which
has developed a microchip ball, and Hawk-Eye, which uses a camera-based
system.” Harris peilde ook
de reactie van de voorzitter van de IFAB: “Technology should not enter
into the game," FIFA general secretary Jerome Valcke said.
"We should trust and keep football as a human game." De starheid van de IFAB irriteerde
technologieproducten: “It's not an issue that
the technology isn't working," Cairos marketing director Oliver Braun
said. "It's frustrating for us because we have developed this system
over so many years and IFAB encouraged us to develop the system. They set up
some criteria and said if they were met they would go with the technology.” Harris
weet dat de IFAB tijdens eerdere vergaderingen het onderwerp al afschoot,
maar onder de druk van de Henry-handsbal het onderwerp toch weer op de agenda
had gezet. Natuurlijk krom, omdat er
weinig handsballen waargenomen zullen worden met doellijncamera’s.
De IFAB wil gewoon niet aan de techniek en reageert enkel met dooddoeners:
"If we start with goal-line technology, then any part of the game and
pitch will be a potential space where you could put in place technology to
see if the ball was in or out, whether it was a penalty and then you end up
with video replays," Valcke said. "Let's keep the game of football
as it is." De aanloop naar de nieuwe IFAB-vergadering over
videobeelden Harris volgde de vergadering
in maart en meldde nog een interessant agendapunt dat mogelijk tijdens de
volgende vergadering aan bod zou komen: “That meeting could also give fourth
officials a bigger role in time for the World Cup by allowing them to
intervene if a player has been sent off by mistake, the referee has missed
the fact he booked a player twice or serious foul play has been missed”
Positief dat de IFAB een werkwijze overweegt waarbij de 4de official zich
eindelijk nuttig kan gaan maken. In plaats van het tegenhouden van trainers
en het omhoog houden van bordjes zou de beste man ineens bij mogen dragen aan
een verbeterde arbitrage. Toch mag er weinig daadkracht verwacht
worden van het IFAB. De vrees dat ‘iedere vierkante meter op het veld’ een
potentiële discussiegelegenheid zou geven voor het toepassen van technologie
als er ook maar 1 toepassing wordt toegelaten laat zien dat het comité niet
durft te kiezen. En er zijn bij het bepalen
van de ultieme mix van technologische hulpmiddelen ter verbetering van de
arbitrage in het voetbal heel goed keuzes te maken. Je kunt zeggen dat
je sowieso 100% accurate metingen wilt van doellijnsituaties. Verder kun je
buitenspelgoals enkele seconden nadat ze in het doel belanden afkeuren op
basis van videobeelden geraadpleegd door de 4de arbiter met zijn
monitor of een video-referee in de catacomben. Diezelfde man kan ook
overtredingen beoordelen die de scheidsrechter in het veld ontgaan zijn.
Zodat een speler alsnog rood kan krijgen in de wedstrijd tegen de benadeelde
tegenstander, in plaats van tegen andere concurrenten in de weken die volgen,
door een schorsing achteraf. Op basis van videobeelden. De
kromme redeneringen van de FIFA krijgen bijval!?! Met de storm van kritiek die
elke keer opsteekt direct na discutabele beslissingen genomen door de
arbitrage tijdens voetbalwedstrijden zou je niet verwachten dat andere
betrokkenen in de voetbalwereld het met de FIFA eens zijn. Het tegendeel is
echter helaas het geval. De Italiaanse staatsomroep RAI stopte met het
uitzenden van situaties die op discutabele wijze werden gearbitreerd door
scheidsrechters. Met als doel: proberen voetbaldiscussies achteraf te
beïnvloeden, zodat deze weer over tactiek gaan en niet meer zoveel over
arbitrale beslissingen. De grote denker en RAI-voorzitter Paolo Galimberti
verklaarde: “Discutabele beslissingen
leiden op de Italiaanse televisie vaak tot heetgebakerde discussies tussen
voetbalexperts. „Nu kunnen we het over voetbal hebben met minder geschreeuw
en meer verstand” (Telegraaf). De
overwegingen van de RAI lijken als twee druppels water op de
kop-in-het-zand-strategie van de FIFA. Gewoon doen of het probleem niet
bestaat. Een andere invloedrijke groep in het voetbal reageerde in september
2010 buitengewoon onverschillig over het realiseren van verbetering in
voetbalarbitrage door het toepassen van technologie. Het Elite Club
Coaches Forum van de UEFA brengt de Europese topcoaches in vergadering
bij elkaar. In dit forum bevinden zich o.a. de Nederlandse coaches Henk ten
Cate en Martin Jol. Tijdens de vergadering sprak men zich uit tegen het
gebruik van technologische hulpmiddelen. Martin Jol toonde aan dat dit niet
zozeer uit overtuiging gebeurde als wel uit onverschilligheid: “José
Mourinho en ik hebben er één keer mee te maken gehad of een bal wel of niet
over de doellijn was en laatst kwam het niet toegekende doelpunt tijdens
Duitsland-Engeland erbij. Maar dat zijn de enige drie incidenten van de laatste
vijf jaar", zegt Jol. "De trainers geloven meer in een vijfde en
zesde official, want zes mensen zien meer dan vier.” Platini en Jol zijn tegen technologische hulpmiddelenDe ogen van de extra officials worden dus hoger ingeschat dan de
mogelijkheden van de techniek onder de coaches. En dat terwijl al bewezen is
dat de extra scheidsrechters fouten van de veldscheidsrechter in hun beperkte
gezichtsveld vanaf de achterlijn niet hebben herroepen. Waarom dan toch geen technologische
hulpmiddelen invoeren, wederom Ajax-coach Martin Jol in de Telegraaf: “Invoering
kost wereldwijd, dus voor ongeveer één incident in de twee jaar, miljarden en
voetbal is in onze optiek een mensensport en moet dat blijven." Ook Michel Platini, de voorzitter van de UEFA
toonde zich een conservatieve denker toen hij zijn beleid voor het
voetbalseizoen van 2010-2011 presenteerde. Hij legt uit waarom hij de
technologische mogelijkheden tot verbetering blijft omzeilen: “Omdat ik heilig in deze formule (de 5de en 6de
achterlijnarbiters) geloof. Een hoofdscheidsrechter, twee grensrechters en
één assistent naast ieder doel, om zo situaties binnen het strafschopgebied
beter te kunnen beoordelen. Met z'n vijven overzien ze eigenlijk alles, omdat
iedere invalshoek wordt afgedekt. Platini doet aan wishful-thinking als hij
opmerkt: “Met de twee
assistent-arbiters naast het doel had ook voorkomen kunnen worden dat een
zuiver doelpunt over het hoofd werd gezien zoals tijdens het WK bij
Duitsland-Engeland." Als
Platini wordt gevraagd of er dan tenminste op de doellijn gemeten kan worden
of er echt een bal de doellijn gepasseerd is, met 100% acuratesse: "Allereerst
kan er nog geen waterdicht systeem worden geleverd. Dan nog hebben we het
probleem dat alleen een tiental landen het kunnen financieren. Daarom kies ik
eerst voor de vijfmansarbitrage. Als je ziet hoe goed dat al in het
eerste seizoen is gegaan, dan biedt dat veel perspectief. Als dit gaat
werken, dan werkt het echt heel goed. Zo niet, dan heb ik tenminste het
gevoel dat ik er alles aan gedaan heb om het voetbal bij de mensen te houden.
Het idee om een wedstrijd vanuit een tv-studio te laten regisseren staat me
gewoon niet aan”. Gelukkig steekt niet iedereen zijn kop in
het zand Louis van Gaal kwam al eerder op deze
site aan bod als een vurig voorvechter van spelregelwijzigingen. Voor een
opsomming van artikelen op deze site over het moderniseren van het
voetbalspel als het gaat om de spelregels, kijk onderaan dit artikel. Van
Gaal sprak zich in het verleden veelvuldig uit voor verandering. Hij kwam
bovendien met concrete plannen ter verbetering. Onlangs werd de
succesvolle coach van Bayern München weer eens gevraagd naar dit onderwerp.
Hij verklaarde het einde van zijn trainersloopbaan te zien naderen en hij zag
wel wat in een baantje bij de FIFA of de UEFA. “Dan
kan ik tenminste invloed uitoefenen op de spelregels Al weet ik niet of ze me
daar met mijn grote mond wel willen hebben.” (Telegraaf). De FIFA of UEFA zal nog enig geduld
moeten betrachten voordat ze Louis kunnen omarmen. Hij kan een jaar
bijtekenen bij Bayern en heeft ook altijd aangegeven nog bondscoach te willen
worden van een groot voetballand. De FIFA profiteert intussen van haar vertragingstechniek.
Buiten Van Gaal en media-aandacht voor enkele incidentjes in nationale competities
denkt even niemand meer na over het toepassen van technologie ter verbetering
van het voetbalspel. In de IFAB-vergadering van oktober van dit jaar (deze
maand) zal de conservatieve commissie opnieuw een aantal technologische
hulpmiddelen beoordelen of ze van toegevoegde waarde kunnen zijn voor de
professionele voetbalsport. De FIFA vergadert deze maand opnieuw
over hulpmiddelen! Oppergangster Blatter sprak zich uit in
de media over de agendapunten van de vergadering van de spelregelcommissie IFAB
deze maand. Bij een persconferentie in
Singapore vertelde Blatter dat diverse partijen worden uitgenodigd om hun
technische hulpmiddelen te demonstreren tijdens de bijeenkomst van de IFAB.
Maar zoals u zo langzamerhand wel begrijpt: Blatter bepaalt het spel. En de
regels. En dus wordt er wederom alleen maar gepraat over de camera’s op de doellijn (Telegraaf). Want van videobeelden, replays in
time-outs en hawk-eyes moet Blatter niets weten. Dat soort systemen kunnen ze
bij FC Bal op het Dak niet betalen. En daarom moet ook de professionele tak
van de voetbalsport er verschoond van blijven. De oppergangster spreekt: „Mijn mening
over gebruik van technische hulpmiddelen op de doellijn is nooit
veranderd. Ik heb altijd gezegd dat we een accuraat en simpel systeem zouden
kunnen inpassen, als we dat voorhanden hebben. Maar dat was tot dusverre niet
het geval. Adidas en Cairos Technologies komen nu met een voorstel, net als
de Italiaanse voetbalbond en het Zwitserse Longines. Zij krijgen allemaal de
kans hun plan toe te lichten.”
Aan een stel heren weliswaar, die een broertje dood hebben aan het
toelaten van ‘moderniteiten’ in het spel dat zij menen te moeten beschermen.
Het wordt tijd het voetbal terug te geven aan het Europese volk. Waarbij
Europese clubs werken met het type Noord-Amerikaanse ‘salary-cap’, waardoor
een gelijk salarisplafond kan worden opgetrokken in heel Europa.
|
 |
