The Boss is Back

Wint Lance Armstrong zijn achtste Tour de France?

 

Door TobSport redactieteam, TobSport.nl

Gepost op: 01-07-2009.

 

 

Met de rentree van Armstrong keert in ieder geval de hoop terug op een mooie Tour-editie. Na zijn laatste Tour in 2005 werden methoden voor dopingcontrole verbeterd, waardoor veel meer renners tijdens de ronde gepakt werden dan voorheen. De uitsluitingen zetten de uitslagen en het verloop van de ronde totaal op zijn kop.

 

Alle aandacht ging ineens uit naar de discussie ‘wel-of-niet-schuldig’ en ‘wat-had-kunnen-zijn’. Het kostte de Tour kijkers en inkomsten. Het volharden in de speurtocht naar dopingzondaars zal op de lange termijn een ‘schonere’ Tour ten gevolg hebben. Het imago van het wielrennen kan wel een oppepper gebruiken. Aan Armstrong zal het niet liggen. Hij heeft niets te verbergen. Hij publiceert zijn bloedwaarden op Livestrong.com.”

 

De Tour de France begint op 4 juli, in Monaco. Lance Armstrong doet dit jaar Frankrijk aan met zijn rijwiel, als onderdeel van zijn comeback-tour, om zijn achtste eindoverwinning in de wielerronde te bemachtigen. En niets minder dan dat voldoet.

 

Natuurlijk, hij vertrekt als de superknecht van Astana-kopman Alberto Contador. Het kopmanschap van Contador is ook onomstreden. Hij won de Tour in 2007, na ook de Vuelta en Giro al op zijn naam geschreven te hebben. Een bewezen ronderenner dus, die al vormbehoud toonde. In de pers roept coach Johan Bruyneel zelfs dat Armstrong derde man is achter landgenoot en ex-kopman van de Rabobankploeg, Levi Leipheimer.

 

Armstrong vindt het prima om in de schaduw van Contador te starten. Als hij hem ergens onderweg op een berg kan lossen zal hij het zeker niet laten. Ondertussen zal hij zijn knechtwerk verrichten zonder morren. In tegenstelling tot het kopmanschap van Contador is de naam van het team van beide renners wel omstreden. De Kazakken van Astana voelen de financiële crisis en hebben moeite om aan hun betalingsverplichtingen te voldoen. 

 


Final Training Video Before Tour de France -- powered by http://www.livestrong.com

 

 

Armstrong won zijn eerste aansprekende titel in 1993, namelijk die van wereldkampioen op de weg. In 1996 werd bij hem teelbalkanker geconstateerd. Hij herstelde, bouwde zijn lichaam opnieuw op en won in 1999 zijn eerste Tour de France. Hij tekende zijn verhaal van die periode op in “It’s Not About The Bike: My Journey Back To Life” (Nederlands vertaald naar “Door de pijngrens”, uitgeverij Spectrum). Zijn concurrentiepositie ten opzichte van de competitie is onverminderd sterk te noemen. Niemand fietst zonder toestemming zomaar even weg van Armstrong in het peleton. Toen niet, maar ook nu niet. Ook in 1999 op weg naar zijn eerste Tour-overwinning had Armstrong trouwens al last van media als L’Equipe en Le Monde, die dopinggebruik suggereerden. Zonder enige vorm van bewijslast.

 

De Texaan zegeviert op zijn wilkskracht, zijn mentale power en hij rijdt rond met een compleet verschillende mind-set ten opzichte van de rest van de coureurs. Die van een man die een doodstrijd voerde met een ziekte en won. Zijn geest zal zijn bijna 38-jarige lichaam nog ver brengen in deze Tour. In zijn boek vergeleek hij zijn strijd op de fiets met die tegen de ziekte: “U wilt een verhaal horen over het noodlot en het mysterie, over mijn wonderbaarlijke comeback en over hoe ik mijn plaats in de annalen heb gekregen naast grootheden als Greg Lemond en Miguel Indurain. U wilt het verhaal horen van mijn heldentocht door de Alpen en mijn bedwinging van de Pyreneeën, en hoe het werkelijk voelde. Maar de Tour was maar een peulenschil…” 

 

 

Kan Lance Armstrong de Tour de France van 2009 winnen?

 

Maar hoe zit het met Armstrong’s vorm in het heden? Na zijn afscheid in 2005 liep hij marathons. Hij begon zijn comeback op de fiets in februari van dit jaar in de Ronde van Californië. In de voorbereiding voorafgaande aan de Giro d’Italia dit jaar werd hij ver teruggeworpen door een sleutelbeenblessure. Hij begon ‘roestig’ aan de Giro. In de laatste dagen van de ronde liet hij echter zien er weer te staan. Maar ook naar de aanloop van zijn eerste Tour-overwinning was de voorbereiding niet bepaald vlekkeloos te noemen. Ook toen viel Armstrong van zijn fiets en brak bijna zijn schouder.

 

José de Cauwer (voormalig Belgisch wielerbondscoach) was niet overtuigd van Armstrong’s vermogen in het begin van de Giro. Maar hij liet zich tegen het AD wel ontvallen dat hij zijn vorm snel zag groeien:

 

 Ik heb de tussentijden in de lange tijdrit van donderdag nog eens goed bekeken en toen zag ik dat Lance Armstrong in een gedeelte met vals plat en een afdaling één van de snelste tijden noteerde. Dat houdt automatisch in dat hij bergop het meeste heeft verloren. Daaraan merk je dat hij een aantal jaar uit de running is geweest. Goed, hij heeft niet stilgezeten, denk alleen maar aan de marathons die hij heeft gelopen. Maar dat is toch heel iets anders dan een wielerkoers van drie weken.

 

Hij is nu zwaarder, mist explosiviteit. Die pure snelheid moet terugkomen en daarvoor heeft hij deze Giro meer dan nodig. Het is wel zo dat hij al heel erg verbeterd is sinds het begin. Toen zag ik dat Armstrong dagelijks de hulp van ploeggenoten nodig had om in het peloton te blijven. De laatste dagen zie ik op de beelden van het begin van de etappes, die wij zien op de commentaartribune voor de start van de rechtstreekse uitzendingen, juist dat hij weer heel sterk mee rijdt van voren.”

 

 

In het vervolg van de ronde liet Armstrong inderdaad snel verbetering in zijn conditie zien. Hij hielp teamgenoot en kanshebber op de eindoverwinning Levi Leipheimer de bergen over en had de macht om mannen als Carlos Sastre (de Tour-winnaar van 2008) zijn  hielen te laten zien. Armstrong kreeg vertrouwen en twitterde tijdens de Giro: “Dit belooft wat voor de Tour. Ik voel dat ik beter word, in ogenschouw nemend dat ik vier jaar bier heb gedronken, vorige maand hard viel en een oude hond ben.” Hij eindigde op de 12de plaats in het eindklassement.

 

Zijn coach Johan Bruyneel zag die 12de plek echter als een vertekend beeld van Armstrong’s krachten. Sportweek nam enkele uitlatingen van Bruyneel tegen Sporza in de Giro over: “Hij zou in principe vijfde kunnen staan. Ik had geen ongelooflijk eindresultaat in gedachten voor Lance. Ik had niet zeker niet gedacht dat hij dag na dag mee zou doen met de favorieten. Ik hoopte alleen dat hij in de slotweek naar de grote mannen zou toegroeien en dat is nu aan het gebeuren. Als Lance voor zichzelf zou rijden en geen ploegmakkers zou helpen, zou hij nu vijfde, zesde of zevende zijn.” In een column in de Telegraaf gaf Bruyneel aan Contador als de topfavoriet voor de overwinning in de Tour te zien. Maar hij plaatste ook een kanttekening: “Contodar is superieur, maar niet dominant”. Bruyneel doelt daarmee op de manier waarop Contador de laatste drie rondes waaraan hij deelnam wist te winnen (Vuelta, Giro en Tour). Altijd met enkele seconden voorsprong op de eerste achtervolger. Het verschil was nooit meer dan 1 minuut. Intrinsiek is Contador gewoon de beste vindt Bruyneel. De beste klimmer in het peleton, van de klimmers de beste tijdrijder, waarbij hij dicht tegen de specialisten aanzit. Bruyneel vindt zijn team verder beter dan alle andere die hij coachte. Hij ziet Armstrong voorlopig als zijn derde man achter Contador en Leipheimer, maar geeft ook aan “dat gewoon de sterkste renner zal winnen.”

 

Armstrong won onlangs de zware Nevada City Classic in Amerika. Hier liet hij Leipheimer zijn hielen zien. Al tijdens de Giro gaf de Nederlandse bondscoach Leo van Vliet hem een goede kans op een eindoverwinning in de Tour. Tegen het AD: “Je hebt er voor de tv geen idee van hoe zwaar het parkoers van die tijdrit was. Ik heb het zelf gefietst, man, man, man. Hels! Daarom vind ik het toch knap, dat hij - 37 en net terug na een sleutelbeenbreuk - toch nog 13de kan worden. Geloof me, hij gaat weer een gevaarlijke piloot worden in de Tour de France”.

 

Zelf sprak hij pas vlak voor de Tour over zijn visie op zijn eigen kunnen, op de Franse radio. Hij gaat inderdaad om te winnen en dicht zichzelf zo’n 30% kans toe op de eindoverwinning. Hij wil fel van leer trekken tijdens de zware openingstijdrit. En als Contador voor hem eindigt in de tijdrit vervult hij gewoon zijn taken als knecht. Maar volgens Armstrong is de tactiek van Astana niet vooraf bepaald, maar afhankelijk van het wedstrijdverloop. Armstrong noemde Contador verder ‘af en toe een nerveuze renner’. TobSport proeft hierin alvast een poging tot een vroege greep naar de macht in de Astana-ploeg. Alle ogen zijn gericht op Alberto Contador.

 

 

 

Critici zijn niet blij met Armstrong’s terugkeer

 

Niet iedereen stond te juichen om Armstrong’s terugkeer in Frankrijk. Oud-Tourwinnaar Bernard Hinault zag de Texaan liever niet verschijnen en kwam naar voren met een warrig verhaal in de pers, waar de jaloezie en rancune vanaf droop. Hardcore-twitteraar Armstrong sloeg snel terug, via de nieuwste media (Lees ook: Twitterende topsporters op TobSport.).

Maar ook oud-prof Johan van der Velde kwam met een zure reactie (bron: AD): “Ik kijk momenteel met een heel dubbel gevoel naar Armstrong. Aan de ene kant vind ik het razend knap wat hij op zijn leeftijd en na de afgelopen jaren in zijn eerste grote ronde laat zien. Zijn tijdrit was goed en je ziet dat hij gaandeweg de Giro almaar beter wordt. Die kwaliteit heeft hij altijd gehad en dat kan hij klaarblijkelijk nog steeds. Geweldig, fantastisch.

Maar ik heb he-le-maal niets met zijn terugkeer. Het doet me niets, het zegt me niets, ik vind het totaal onnodig en daarom kan ik er niet van genieten. Hij heeft zijn tijd gehad, die is voorbij. Wat wil hij nog laten zien, hij hoeft toch niets meer te presteren? Ik kan me niet voorstellen dat hij de Tour de France dit jaar gaat winnen, maar mocht dat gebeuren dan moeten alle andere favorieten zich echt afvragen waar ze mee bezig zijn. Persoonlijk zie ik momenteel honderd keer liever Alberto Contador koersen. En winnen, dat mag duidelijk zijn.’’

Het zogenaamde hoofddoel van Armstrong voor zijn Tour-deelname werd breed uitgemeten in de pers: de promotie van zijn Livestrong-stichting. Daarnaast zou hij voor eens en altijd willen aantonen dopingvrij te rijden en algemeen de aandacht willen vestigen op kankerproblematiek. Al deze doelen kloppen ook, maar vergis je niet. De Texaan is een échte winnaar en hij zal alles geven indien die achtste titel binnen bereik ligt. Maar er zijn natuurlijk legio kapers op de kust.

 

 

De andere kanshebbers op de Tour-overwinning

 

Denis Menchov won de Giro dit jaar en al eerder de Vuelta (in 2005 en 2007) en is misschien wel toe aan zijn eerste eindoverwinning in de Tour. Hij wordt gesteund door zijn rijke Nederlandse Raboploeg, die uit 4 landgenoten bestaat. In totaal rijden 11 Nederlanders de Tour dit jaar. Naast de Rabobank-ploeg doet de Nederlandse formatie Skil-Shimano mee. Het hoogste aantal nationale renners in de Tour sinds 2000. Geen van hen is echter een kanshebber op een Tour-overwinning. De nationale hoop is gevestigd op Robert Gesink, in zijn Tour-debuut, na het wegvallen van Thomas Dekker bij Silence-Lotto vanwege EPO-gebruik in 2007. Dekker was toen nog Rabo-renner en mocht door verdachte bloedwaarden van de Rabo-directie al niet mee doen aan de Tour van dat jaar.

 

Naast Menchov, Contador en Armstrong zijn Sastre, Evans, Basso en mannen als de gebroeders Schleck, Rebellin, Pereiro, VandeVelde en Leipheimer gevaarlijke klassementsrenners en kanshebbers op de eindoverwinning. Team Astana is echter zo sterk, dat het helemaal niet vreemd zou zijn dat Contador en Armstrong onderling gaan beslissen wie met de snelste tijd Parijs bereikt. In dat geval hoeven ze zich in ieder geval geen zorgen meer te maken over concurrentie van Leipheimer, Klöden en Zubeldia…

 

 

 

 

De Tour-selectie voor 2009 van Astana: Lance Armstrong (US), Alberto Contador (Spa), Andreas Klöden (Dui), Levi Leipheimer (US), Dmitri Moeravjev (Kaz), Sergio Paulinho (Por), Jaroslav Popovitsj (Oek), Gregory Rast (Zwi) en Haimar Zubeldia (Spa).

 

 

 

We missen in deze Tour grote namen als Valverde en Vinokourov, die net als de verassing van vorig jaar, Bernard Kohl, werden betrapt op het gebruik van doping. Ook dit jaar zullen er weer renners de ronde vroegtijdig moeten verlaten als we Kohl moeten geloven, weet de Telegraaf. Tegenover Cyclingnews.com zei Kohl namelijk: “Waarschijnlijk de helft van het wielerpeloton gebruikt CERA. Ik wilde geen EPO-vorm gebruiken. Dat stond toen buiten kijf voor mij. Maar naarmate de tijd vorderde, werd er steeds meer gesproken over CERA in het peloton. Omdat waarschijnlijk de helft van de coureurs CERA gebruikt, begon ik het ook te nemen.

 

 

Is een schone Tour een utopie?

 

We kunnen natuurlijk niet verwachten dat alle ‘stiekeme snoeperds’ van voorheen ineens hun lesje geleerd hebben. Ze zullen blijven zoeken naar middelen waarop nog niet getest wordt of kan worden. Laten we hopen dat er niet weer kanshebbers uit het klassement worden geschrapt tijdens de ronde vanwege stommiteiten. TobSport zal u in de toekomst in een artikel een overzicht presenteren van de huidige stand van zaken en de toekomst als het gaat om dopingcontrole in de sport en populaire dopingvormen. Laten we ons tot die tijd op het wielrennen concentreren.

 

Met de rentree van Armstrong keert in ieder geval de hoop terug op een mooie Tour-editie. Na zijn laatste Tour in 2005 werden methoden voor dopingcontrole verbeterd, waardoor veel meer renners tijdens de ronde gepakt werden dan voorheen. De uitsluitingen zetten de uitslagen en het verloop van de ronde totaal op zijn kop. En alle aandacht ging ineens uit naar de discussie wel-of-niet-schuldig en wat-had-kunnen-zijn, in plaats van naar het verloop van de koers. Het leidde tot bekentenissen van dopinggebruik door oud-renners en winnaars. Het kostte de Tour kijkers en inkomsten. Maar op de lange termijn zal het volharden in de speurtocht naar dopingzondaars een ‘schonere’ Tour opleveren. Het imago van het wielrennen kan wel een oppepper gebruiken. Aan Armstrong zal het niet liggen. Hij heeft niets te verbergen. Hij publiceert zijn bloedwaarden op Livestrong.com. Armstrong bekende in het verleden EPO te hebben gebruikt in 1996 en 1997. Maar dan wel met het juiste motief, schreef Manon Colson in Sportweek: als herstelmiddel tegen zijn teelbalkanker. Wel werd Armstrong tijdens zijn actieve carrière beschuldigd van contacten met de verdachte EPO-arts Michele Ferrari.

 

De kanshebbers op de Tour-overwinning volgens wedkantoor Unibet:

 

1. Contador 1,85/1
2. Armstrong 6/1
3. Schleck 6,5/1
4. Evans 10/1
5. Menchov 15/1
6. Leipheimer 25/1

 

 

Nog enkele herinneringen uit de begindagen van Lance Armstrong…

 

Als broekie in het peleton liet Armstrong zich al niet onbetuigd. Hij toonde zijn bravoure. In zijn eerste profkoers sloot hij aan kop aan met de Italiaanse wielerlegende Argentin. Die vroeg hem wat hij vooraan kwam doen en sprak hem aan met de naam van een van zijn Amerikaanse teamgenoten van team Motorola. “Fuck you, Chiapucci”, liet Armstrong zich ontvallen, “Ik heet Lance Armstrong en dat zul jij weten aan het einde van de wedstrijd”. Argentin loste Armstrong en vroeg zijn oudere ploeggenoten na afloop hem op te voeden. Bij een wedstrijd in Italië enkele dagen later was Argentin weer een van de topfavorieten. Maar dit keer zou Lance winnen op het terrein van de Italiaan. Lance won in een kopgroep van 4 man, met Chiapucci, Argentin en Sierra. Argentin reageerde door vlak voor de finish in de remmen te gaan staan en zo zijn derde plek te verspelen. Hij wilde niet op een podium met Armstrong staan. Jaren later zijn Moreno Argentin en Lance Armstrong nog goede vrienden geworden…

 

Zijn aanpak in voorbereiding op zijn eerste Tour-overwinning in 1999 is al zeer geavanceerd. “Ik pakte het probleem van de Tour aan alsof ik tegelijkertijd lessen volgde in wiskunde, natuurkunde, scheikunde en voedingsleer. Ik maakte computerberekeningen, waardoor mijn lichaamsgewicht en het gewicht van mijn uitrusting werden afgestemd op de mogelijke snelheid van de fiets in verschillende etappes, om zo de optimale verhouding te vinden die me sneller bij de finish-lijn zou brengen dan alle anderen. Ik hield nauwkeurige computerstatistieken bij van al mijn trainingsritten, waarbij ik de afstanden, het wattage en de drempels tegen elkaar afzette. Zelfs eten deed ik wiskundig. Ik mat mijn voedselinname nauwkeurig af. Daarna berekende ik mijn wattage in vergelijking met mijn calorie-inname, zodat ik precies wist hoeveel ik elke dag at en hoeveel calorieën ik verbrandde, zodat er iets meer uitging dan erin ging en ik wat gewicht zou verliezen.”

 

Een grote motiverende factor voor het winnen van de Tour in 1999 was Michael Boogerd. Armstrong omschrijft hem als “een van de drie beste renners ter wereld”, wanneer hij het tegen Boogerd opneemt in de Amstel Gold Race. Armstrong rijdt aan kop, maar heeft Boogerd in zijn wiel zitten. Hij wed tegen zichzelf om zijn gezondheid dat hij Boogerd kan kloppen in de sprint. Boogerd ontsnapt echter uit Armstrong’s wiel en wint de Nederlandse klassieker. Armstrong slist Boogerd op het podium toe dat hij het Boogerd in juli betaald gaat zetten. Boogerd reageert onbegrijpend. Armstrong zag hem zeker als een van de favorieten voor de Tour-winst dat jaar. Hij baseert zich daarbij op ‘andere renners en de media’. Zou Michael Boogerd zichzelf ooit in zijn carrière dermate hoog ingeschat hebben?

 

 

 

Dit artikel is geschreven als een ode aan de carrière op de fiets van Lance Armstrong, zijn gevecht tegen kanker en zijn activiteiten ter bestrijding van kanker, zijn karakter, zijn work-ethic en zijn open houding naar de rest van de wereld toe. Als Texaan.

 

 

 

Armstrong heeft zich uitgesproken actief te willen blijven in het wielrennen ook na zijn fietscarrière. Maar eerst wil hij op de fiets nog met iets nieuws beginnen. Tegen de Telegraaf: “Ik wil graag renner, eigenaar en ploegleider ineen worden.“ Armstrong is al op zoek naar een sponsor.

 

 

 

Bronnen:

 

AD.nl – “Vorm Armstrong is een raadsel” (22-05-2009).

Sportweek.nl – “Bruyneel: Armstrong kon nu vijfde staan” (27-05-2009).

Telegraaf.nl – “Kohl: Helft peleton gebruikt cera” (27-11-2008).

G.P. Putnam’s Sons, Lance Armstrong en Sally Jenkins – “It’s Not About The Bike: My Journey Back To Life” (2000).

Telegraaf, Johan Bruyneel – “Contador de te kloppen man” (05-06-2009).

Telegraaf – “Armstrong wil eigen ploeg beginnen” (05-05-2009).

Sportweek, Manon Colson – “De zesde van Lance Armstrong” (20-07-2004).

 

 

Foto’s:

 

Wikipedia, A.S.O., Livestrong.com, B.B.C.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel in het forum

 

Meer van deze schrijver