|
|
Supertrio bij de Miami HeatNBA-seizoen 2010-2011 gevolgd door een lock-out?
Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nlGepost op:
10-10-2010. In dit artikel:
“The
summer of LeBron James” De zomer van LeBron James in 2010 liep zeker niet af met
een sisser. Voor de zomer verloren de Cleveland Cavaliers, het team van ‘The
King’ al in de 2de ronde van de NBA Playoffs van de roemruchte
Boston Celtics. De ‘Cavs’ verloren niet alleen: ze werden compleet afgeslacht,
met de NBA’s MVP, de heer James, als belangrijkste en bijna gewillig
slachtoffer. De Grote Drie van de Boston Celtics, Ray Allen, Kevin Garnett en
Paul Pierce maakten gehakt van de ploeg uit Cleveland en verloren de
NBA-finale maar nipt van Los Angeles Lakers. James speelde tijdens de playoffs al met hele andere
zaken in zijn hoofd. Tijdens de Olympische Spelen speelde hij fijn samen met
mede-supersterren Dwayne Wade (Miami Heat) en Chris Bosh (Toronto Raptors).
Allemaal waren ze de beste spelers van hun teams en in de top 10 van beste
spelers in de NBA. Hun teams slaagden er echter de laatste jaren niet in het
drietal met de juiste spelers te omringen. Wade was in 2006 nog NBA-kampioen
geworden samen met Shaquille O’Neal, maar James moest het doen met 1 optreden
in de NBA-finale en Bosh kreeg in Toronto nooit de super-sidekick die hij zo
nodig had. Geheim verbond tijdens de Olympische SpelenHet uitkomen voor de nationale basketbalploeg van de V.S.
had het drietal tijdelijk bevrijd uit het keurslijf van de verreweg best
verdienende speler in de ploeg die alle facetten van het spel moet
controleren. Ze konden in China bepaalde talenten aanspreken bij het
nationale team waarvan weinig gebruik gemaakt werd bij hun NBA-teams. Ze
konden rollen spelen die ze anders niet mochten spelen. Wade door zich puur
op de fast-break te concentreren en zijn man af-en-toe eens lekker te laten
lopen. Bosh door zich te concentreren op de meer fysieke aspecten van zijn
spel door te rebounden en verdedigen, zonder ook direct weer topscorer van
het team te hoeven zijn. Het drietal voelde zich weer vrij op het
basketbalveld. LeBron James voelde zich in China lekkerder binnen ‘Team
USA’ door het stempel van Jordan-opvolger van zich af te gooien en meer op
Magic Johnson te gaan lijken. Als zijnde de motor van de ploeg, die precies
dat doet waar het team op dat moment behoefte aan heeft. Magic was degene die
de aanvallen opzette, afmaakte, zorgde voor rebounds bij de Lakers in de
jaren ’80. Al was zijn verdediging beduidend minder dan die van James kan
zijn. James zorgde tijdens de Olympische Spelen voor rebounds, snelle drives
naar de basket en was een beest in de verdediging, maar hij kon nu ook eens
een sublieme eindpass geven aan een andere betrouwbare scorer. Dat had hij in
Cleveland nog nooit meegemaakt. Daar maakte men steeds maar weer de verkeerde
keuzes en werd James omringd door
spelers van het type eenheidsworst, die zonder hem weinig initiatief tot slim
basketbal konden tonen. Riley is Miami’s
basketbal-mastermind
In Miami had topcoach Pat Riley al enkele jaren zitten
broeden op een megastunt. Riley won titels met Magic Johnson en de Lakers in
Los Angeles, bouwde een powerhouse rond Patrick Ewing in New York en
werd daarna een succesvol coach en technisch en algemeen directeur van de
Miami Heat. De huidige coach van de Heat, Erik Spoelstra, werd 4 jaar geleden
al toegesproken door ‘Riles’ waarbij de basketbalvisionair aangaf dat ze
(Miami Heat) “groot moesten durven denken. En geloven in de mogelijkheden
van onmogelijkheden.” In de zomer van 2010 sloeg Riley toe. Hij paaide
eerst Dwayne Wade voldoende zodat die na 4 verliesseizoenen in Miami toch
bijtekende. Chris Bosh was gemakkelijk over te halen om Toronto en Canada in de steek te laten en zich te vestigen in Zuid-Florida met dat fijne (belasting)klimaat en een al aanwezige team-mate met een mede-supersterstatus. Nadat de heren hun handtekeningen hadden gezet kondigde LeBron James een tv-special over hemzelf aan op sportkanaal ESPN met de titel “The Decision”. Na 55 minuten doodsaaie vragen in een waar ego-document (in een bewuste opbouw naar zoveel mogelijk dollars door reclameblokken) kwam het hoge woord dan er uit: “LeBron gaat naar Miami. Hij bedankt de Cleveland-supporters, maar vindt niet dat hij het aan zijn talent en geboortestreek verplicht is te blijven om de eer van de stad te verdedigen. Hij had er alles gegeven, maar het was onmogelijk gebleken een titel te bemachtigen”. LeBron James in “The
Decision”
LeBron komt niet uit Cleveland, maar uit het nabije Akron,
waar men altijd een beetje moest lachen om die grote-stedelingen die op
bezoek kwamen. Voorheen had LeBron Cleveland altijd wel geadopteerd als zijn
aangenomen geboorteplek. Maar ach ja, hij had toch het maximale gegeven, maar
de club had niet de juiste spelers naast hem neer kunnen zetten. LeBron had
er geen vertrouwen meer in. Wat James eigenlijk bedoelde te zeggen is dat hij
het vertrouwen in zichzelf vooral kwijt is. De man die rechtstreeks uit
high-school als superjonge aap al voorbestemd was om alle NBA-records te
breken wist in 7 jaar nog geen titel te bemachtigen. Jordan won ook pas na
een aantal NBA-seizoenen, met veel gescoorde punten, maar onvoldoende
overwinningen. Een speler als James stapt niet over, was de algemene teneur
in de media. 1 van de 2 beste spelers uit de NBA wacht gewoon af tot zijn support-cast
is aangevuld tot een enigszins acceptabel niveau en begint dan alles te
winnen. Zo deden alle legenden uit het verleden dat. Jordan, die
Dominique Wilkins, Magic of Larry Bird op zou gaan zoeken om samen met hem te
spelen om zoveel mogelijk titels te veroveren? Ondenkbaar! Jordan wilde deze
spelers juist verslaan! Als enige superster heersen over zijn team en de
strijd aangaan met de teams van andere supersterren. Magic, Bird, Barkley,
Isiah waren net als de legendarische nummer 23 geïnteresseerd in een goede
side-kick en de juiste role-players, maar ze duldden geen andere baas binnen
het team. Pas op latere leeftijd doet de NBA-superster een stapje terug om
een kansrijk jong team te versterken, zo menen ‘de legends’. Of door met
andere oudjes dat laatste beetje sap eruit te persen. James doet een stapje terug om een sprong voorwaarts te makenIn de laatste vijf minuten van “The Decision” op
ESPN maakte LeBron duidelijk dat hij wil winnen en zichzelf daarvoor een
beperktere rol wil opleggen. Hij wil samenspelen en delen met de andere
supersterren. De sterren uit het verleden verklaarden nooit te hebben
overwogen een mindere rol te willen spelen, maar ze veroordelen de keuze van
‘King James’ niet. Hij is er misschien achter gekomen dat hij niet de
doe-alles-scorer is en de allesbepalende speler van het team zoals in
high-school en bij de Cavaliers in Cleveland. Zijn kracht ligt ook in zijn
vermogen om anderen te laten scoren of door te helpen in de rebound of in de
verdediging. James liet daarbij net als Wade (een beetje) geld op tafel te
laten liggen, zodat de rest van het team in Miami ook nog iets kan verdienen.
Iets dat vrijwel geen speler in de NBA serieus overweegt.
Allemaal zoeken ze naar maximum-contracten, waarbij het behalen van titels,
het spelen van de juiste rol of inzet tonen om beter te worden vaak volledig
ontbreken. De clubeigenaars voelen ondertussen de financiële crisis direct in
hun slinkende spaarkassen en willen lagere salarisplafonds in laten stellen
door de overkoepelende NBA. Een staking dreigt daardoor vanaf begin volgend
seizoen. Clubs, spelers en basketbalbond moeten dan een nieuwe cao afsluiten
met elkaar, maar de partijen hebben zich ver van elkaar verwijderd getoond
als het gaat om de ingenomen standpunten. Kort gezegd: als de teameigenaars
niet willen betalen, gaan de spelers staken. Daarom zochten een groot aantal
bepalende spelers een nieuw contract dat al vanaf dit seizoen ingaat. Vanaf
volgend jaar is er misschien wel veel minder geld beschikbaar. Kanshebbers
op de NBA-titel in 2011
Komend seizoen mag LeBron James echter nog gewoon gaan
laten zien dat hij en Wade de Miami Heat voldoende kunnen inspireren om al in
hun eerste jaar samen NBA-kampioen te kunnen worden. We vertellen het u
alvast: uw spaargeld is beter af bij de huidige NBA-kampioen, de L.A. Lakers.
Maar niets is onmogelijk. De Boston Celtics, de Orlando Magic en de Miami
Heat mogen gaan uitmaken wie de Lakers mogen uitdagen in de finale van de NBA
playoffs 2011.Geef uw ogen dit seizoen goed de kost: de beste teams
versterkten zich op uitstekende wijze en de staking (lock-out) dreigt. Het
reguliere seizoen in de NBA wordt nauwelijks nog serieus genomen. Enkel in de
onderlinge confrontaties maken de betere teams zich druk om het spelniveau.
Men is nu al bezig met de play-offs en het ‘vers houden’ van de selectie,
door ze niet het hele seizoen af te matten met een verhoogd risico op
blessures. Wat valt er te zien bij Miami: Wade is de op Kobe Bryant-na beste shooting guard in de NBA. Bosh is de op Dwight Howard-na beste grote man in het basketbal. Al mist Bosh het pure verdedigende talent en is hij te rank gebouwd om een succesvol robbertje te kunnen vechten met de ruigste en grootste jongens. Dat hoeft ook niet. LeBron is een eenmans-sloopbedrijf, die hem best kan helpen onder het bord, dichtbij de basket. De Heat trok geschikte medespelers aan, goede schutters en verdedigers, maar heeft ook nog zwakke plekken. De drie supersterren zullen in meerdere speldisciplines hun discipline in het spel moeten tonen. Constant hard werken in de verdediging en slim aanvallen, waarbij het talent van de drie maximaal geëxploiteerd wordt. En waarbij ze aan het einde van het seizoen nog fris genoeg zijn voor de playoffs. Het
gehate Miami tegen de niet-alom geliefde Lakers
De drie van Miami maakten zich door hun gezamenlijke
keuze niet populairder bij het Amerikaanse publiek. Velen veroordelen LeBron
en Bosh dat ze de teams waarbij ze hun hele carrière hadden gespeeld in de
steek lieten. LeBron liet bovendien zijn streekgenoten in de steek, die al zo
lang geen kampioenschapstitel in een grote sport mochten begroeten (sinds
1968). Bosh liet een heel land verontwaardigd achter, door het enige Canadese
NBA-team te verlaten. Met name LeBron kan in heel Amerika buiten Miami geen
goed meer doen door zijn slecht doordachte tv-optreden. Wade en Riley stonden
natuurlijk niet onder vuur. De drie superbasketballers toonden zich
strijdlustig en mogen natuurlijk hun eigen keuzes maken in dit leven. Ze zijn
nog jong en kunnen nog jarenlang titels winnen. De NBA-titel gaat dit jaar echter gewoon weer naar Los
Angeles, als er geen rare dingen gebeuren waardoor Kobe Bryant stopt met
scoren en combineren samen met Pau Gasol. Die misschien wel beter is als
Bosh. Zeker-mogelijk-hoogstwaarschijnlijk-denk-het-wel! Gasol heeft
als alles goed gaat in L.A. de beer Bynum naast hem staan (vaak geblesseerd)
en de ranke alleskunner Odom (vermoeiend WK 2010 gespeeld). Maar ook gekke
Ron Artest is terug, met het voornemen een beter seizoen te draaien dan het
vorige. Er werd nog een evenknie aangenomen van Artest: Matt Barnes was een
van de grootste plaaggeesten van Kobe Bryant als verdediger en hij schiet nog
wel eens een driepunter raakt of maakt een lay-up. Samen zullen zij LeBron
James moeten stoppen in een onderlinge confrontatie. Key-matchup: Kobe vs.
Wade
Kobe hoeft zich in ieder geval niet meer druk te maken om
de dwingende stijl van topverdediger Barnes. Hij zal wel een harde dobber
hebben aan Dwayne Wade in een Finals-matchup. De Lakers haalden nog een
aardige spelverdeler in Steve Blake, die samen met oudgediende Derek Fisher
het setje belangrijkste spelers compleet maakt. In de Westelijke conference
van de NBA moeten de Lakers de up-and-coming Oklahoma Thunder, de
Dallas Mavericks en San Antonio en Denver nog vrij eenvoudig de baas kunnen.
Dan wordt er door L.A. misschien nog wel eens een wedstrijdje verloren van
Portland, Phoenix, Memphis of stadgenoot Clippers, maar uiteindelijk zal zelfs
Kevin Durant zich gewonnen moeten geven. In de Oostelijke conference kunnen alleen Boston en
Orlando de ploeg uit Miami bedreigen. Boston voegde twee O’Neals toe onder
het bord om Kendrick Perkins te helpen en spelverdeler Rajon Rondo is
werkelijk subliem en wordt alleen nog maar beter. Orlando hoopt dat Dwight
Howard de juiste bewegingen aanleert en dat de driepunters blijven vallen.
Atlanta wil meer zien van Jeff Teague, Chicago, Milwaukee en New York zijn
taaie tegenstanders voor de drie Oostelijke topteams met absolute
toptalenten. Als blessures uitblijven zal Miami zich echter mogen meten met
de Lakers in de finale van de NBA playoffs van het NBA-seizoen 2010/2011. Als
ze daar Kobe Bryant weten af te stoppen kunnen ze zelfs winnen. En anders proberen
ze het volgend seizoen gewoon weer. Kobe
in de toekomst als second-banana on the team?
Wade gaf al aan het eerste kampioenschap pas in het
tweede jaar te verwachten. De Lakers zijn nu nog te goed op elkaar ingespeeld
in vergelijking met de Heat. Maar Kobe wordt een dagje ouder, Gasol is te
temperen met zware fysieke middelen en er vallen steeds weer gaten in de rest
van het ensemble. De Lakers wisten ze de afgelopen jaren uitstekend in te
vullen. Maar naarmate Kobe ouder wordt, neemt ook de aantrekkelijkheid van de
Lakers af op de juiste spelers. Sterren willen zich in navolging van Miami’s
drie in een andere stad verzamelen met 1 of 2 begeleidende sterren (Let op
een samenkomst van Stoudemire, Anthony en Paul in New York). Een lagere
salary-cap zal zorgen dat NBA-teams hoge salarissen gaan dumpen en gaan
werken met kleinere selecties. Ook de Lakers zullen over enkele jaren van hoge
salarissen van oudere spelers afwillen. Bryant moet op een gegeven moment
misschien een andere superster naast zich dulden. Na Bryant wordt het lastig
spelers te lokken voor een nieuwbouwproject onder andere cao-voorwaarden. De
betere draft-picks belanden standaard bij de mindere teams. Door een lager
salarisplafond blijven ze daar misschien gemakkelijker hangen. Goede role-players
doen het vuile werk liever bij een jongere kampioenschapskandidaat of juist
een minder team voor veel geld en meer speeltijd. De Lakers krijgen het in de
nabije toekomst nog flink lastig met de nu gehate Miami Heat. Maar Kobe
Bryant is nog een superster van de oude stempel, een man die zelf het
verschil wil maken en hij zal vechten tot het bittere eind op een NBA-veld.
Toch zijn de jaren zichtbaar in het spel en aan het lichaam van Bryant.
Dwayne Wade heeft ook al genoeg klappen gehad, maar kan de komende jaren zijn
persoonlijke plaaggeest worden. Vergeet
de Celtics niet!
Boston verloor in 2010 in de laatste aanvallen tijdens de
laatste minuten van de laatste NBA Finals-wedstrijd van Los Angeles. In de
wedstrijd ervoor waren de Celtics center Kendrick Perkins kwijtgeraakt aan
een blessure. Gedurende de laatste wedstrijd (game seven) verloren ze
Perkins’ back-up Rasheed Wallace. Dit seizoen moeten de O’Neals de stand-in’s
van Perkins worden. Perkins wordt pas tegen februari terug verwacht. Genoeg tijd
voor Shaquille en Jermaine om waardevolle minuten te spelen en de
spelsystemen van de Celtics uit hun hoofd te leren. Wanneer vervolgens de
playoffs aanbreken in de lente, zou het best eens kunnen zijn dat de ploeg
uit Boston een onneembare horde vormt voor Miami’s gouden drietal. Zeker als
de supersnelle spelverdeler Rondo van Boston een solide jumpshot leert
schieten. In tegenstelling tot Miami beschikt Boston namelijk naast een
superdrietal over 2 aanvullende spelers van wereldklasse. Het drietal van Boston is echter een stuk ouder en
blessures liggen altijd op de loer bij deze heren. Interessante jonge of
vernieuwde teams om te volgen zijn: Philadelphia (Speights, Holiday,
Iguodala, Young, Williams, Hawes, Turner: een bataljon hongerige jonge
honden), Golden State (complete uitverkoop, coach eruit, spelers
wisselen en dé man David Lee gehaald), Milwaukee (combinatie
Bogut-Jennings), Washington (talentvolle grote mannen met rookie
John Wall aan het roer), Utah (altijd om Deron Williams, met nieuwe
buddy Al Jefferson en mijn favo-rookie en NCAA-held Gordon Hayward), Chicago
(Rose, Noah, Boozer, Deng en Gibson) en Indiana Pacers (al is het
alleen al om de Jamaicaan Roy Hibbert). Verrassend goed presterende teams in NBA in
2010/2011: New York, L.A. Clippers, New Jersey Nets, Dallas Mavericks en
Oklahoma City. NBA-seizoen 2010/2011: voorspelling jaarlijkse
NBA-awards: 2010/2011 NBA Season MVP
(meest waardevolle speler): Dwight Howard (Orlando) of Kevin Durant
(Oklahoma City). 2010/2011 NBA Coach Of The
Year: Byron Scott (New Jersey Nets). 2010/2011 NBA Comeback
Player of the year: Jermaine O’Neal (Boston). 2010/2011 NBA Rookie of
the year: John Wall (Washington). 2010/2011 NBA Second Year
Stud: Tyreke Evans (Sacramento). 2010/2011 NBA Most
Improved Player: Anthony Randolph (New York) of J.J Hickson
(Cleveland). 2010/2011 NBA 6th
Man of the year: Ben Gordon (Detroit), Lamar Odom (Lakers), Paul
Millsap (Utah) of Antawn Jamison (Cleveland).
|
 |
