|
|
Sport en gokken door de eeuwen heen:Gokken sporters op hun eigen wedstrijden? Door GERSON HEIDINGA, TobSport.nlGepost op:
16-08-2009 (Geschreven: juni 2009). In
dit artikel: ·
Celtic-supporters gokken op de overlijdensdatum van Gazza ·
NAC-coach Robert Maaskant en tennisspeler John van
Lottum maakten sporters mee, die op eigen wedstrijden gokten ·
Neanderthaler-battle:
Zimbo vs. Garau ·
In de regio Den Haag wordt 1 à 2 miljoen euro per
week verdiend aan illegaal gokken op sportwedstrijden ·
Ex-tennisspeler Yevgeni Kafelnikov werd een Poker-King
na zijn retirement Gokken bij het ontwaken van de mensheid Gokken en sport zijn al sinds
mensenheugenis met elkaar verbonden. Toen Zimbo, de Nederlandse
Neanderthaler het in 40.000 v. Chr. opnam tegen Garau de Geweldenaar
uit Engeland in de strijd om de wereldtitel ‘oeros rijden’ werd er naar verluid een ongekend
aantal vuurstenen ingezet op beide kandidaten. En dan vooral op Garau, de
oerosrijder met de grootste reputatie van allemaal. De onverwachte overwinning van ‘onze’ Zimbo zorgde voor veel beroering. Een
groot aantal Neanderthalers moesten hun grotten verlaten wegens te hoge
maandlasten. Zonder voldoende vuurstenen als onderpand, zit je in de penarie.
Dat weet je als Neanderthaler maar al te goed. Je gaat je zorgen maken,
ontwikkelt een goedaardige tumor in je hoofd en je wordt eeuwen later teruggevonden
in de huidige Noordzee, tussen het visafval. Om vervolgens gepresenteerd te worden
in Leiden, door een enthousiaste minister, zonder die voor hem kenmerkende
hoed op zijn kop dit keer (15 juni 2009: Plasterk onthult de eerste ‘Nederlandse’
Neanderthaler, gevonden aan de Zeeuwse kust). Gokken in onze tijd In de huidige tijd is er nog maar weinig
veranderd. Het afsluiten van weddenschappen en het spelen met kansberekening
is al zo oud als de mensheid. Al hadden Zimbo en Garau natuurlijk niet te
maken met een allesoverheersend instituut dat zei: “Gokken is verboden! Behalve natuurlijk als wij alle opbrengsten
binnen krijgen.” Maar ook
deze opstelling van ‘Vadertje Staat’ zal net als Zimbo en Garau naar de eeuwige jachtvelden
verkassen. Het beleid van onze Nederlandse
overheid is namelijk niet in overeenstemming met dat van het Verenigde Europa.
Minister Hirsch-Ballin voert zijn christen-democratische kruistocht tegen de
kansspelen, waarin de staat haar kunstmatige monopoliepositie misbruikt om ons
aller staatskas te spekken met gokinkomsten. Goed. Het zal niet lang meer duren of
wij als Nederlanders mogen overal en bij iedereen op gokken. Maar mogen
sporters zelf ook gokken? Bijvoorbeeld op hun eigen wedstrijden? In een
artikel van de Volkskrant worden verschillende sporters en officials ondervraagd.
In het hockey is statutair vastgelegd door de hockeybond dat spelers niet op
eigen wedstrijden mogen gokken. Ties Kruize van de Nederlandse hockeybond: “Als zij (hockeyspelers, red.) op andere
hockeywedstrijden willen gokken, dan heb ik daar niet zo’n moeite mee. Mocht er sprake zijn van omkoping, dan komt dat
toch wel aan het licht”. Gokken door sporters Professionele voetbalspelers doen
daarentegen wel mee aan de Voetbaltoto en gokken zo ook op hun eigen
wedstrijden. Dick Jol werd als voetbal-arbiter in 2005 onterecht beschuldigd
van het gokken op door hem gearbitreerde wedstrijden. Hij heeft de volgende
mening: “Spelers moeten helemaal zelf weten op
wie of wat ze gokken. Als iemand wordt betrapt, dan moet hij maar flink op de
blaren zitten. Zolang er geen bewijs is, vind ik het prachtig om al die
geruchten te lezen.” Dat het gebeurt, gokken op eigen
sportwedstrijden bewijst tennisspeler John van Lottum. Op een (speel)dag
maakte hij mee dat zijn tegenstander van te voren aangaf in de tweede set te
zullen stoppen. Van Lottum gaf zijn mening aan de Volkskrant: “Spelers die op hun eigen wedstrijden gokken, moeten voor het
leven worden geschorst. Maar stel dat ik geld zou zetten op het duel Federer
- Djokovic, waarom niet? Anders zou niemand meer kunnen gokken. Mogen
voetballers dan nog wel meedoen aan een managementspel op internet? Misschien
vinden ze dat gewoon leuk. Je moet niet altijd van het ergste uitgaan als het
sport betreft.” Van Lottum vervolgt: “Bij tennis kan, anders dan bij voetbal, één speler de wedstrijd
beïnvloeden. Dat is in principe heel makkelijk. De ATP, de mannenvakbond,
verbiedt spelers op eigen wedstrijden te gokken, maar sjoemelen houd je toch
nooit tegen.” En waarom
ook niet? Al sinds de dagen van Zimbo en Garau zoeken we allemaal wel eens
naar een spannende weddenschap, een tactisch steekspel of een andere
beproeving. En als dat met verstand, discipline en zelfkennis gebeurt, dan is
daar ook helemaal niets mis mee. Gokken op sport is big business Op de site wedden-op-sport.com wordt
een Haagse bookmaker, die actief is in het illegale circuit, anoniem
geinterviewd. De bookmaker heeft zich gespecialiseerd in het gokken op
sportwedstrijden. Hij schat de marktomvang van het gokken op sportwedstrijden
op 1 à 2 miljoen euro. Per week. In de regio Den Haag alleen. Er wordt
gesmeten met forse bedragen. Zo’n twintig
bookmakers, met een handvol grote daarboven bedienen de markt. Wedden-op-sport over de loopban van
deze bookie: “Hij maakte zijn entree in het circuit
als ‘schrijver’, de loper die voor een bookmaker werkt en contact heeft met
zijn klanten. De schrijver verspreidt de gokformulieren, sluit de weddenschappen
af, en betaalt die ook uit, twee keer in de week: voor de voetbalwedstrijden
in het weekeinde en doordeweeks.” De bookmaker: “Het is makkelijk geld. Een schrijver
krijgt dertig procent over de winst.’’ Wedden-op-sport vervolgt: “Het snelle leven beviel hem, en dus groeide hij al snel door
naar bookmaker. In zijn hoogtijdagen had hij zestig, zeventig schrijvers voor
zich werken.” De bookmaker tegenover Wedden-op-sport: “Ik had een omzet van drie, vier ton per week. Daar houd je dan
tien, twintig procent van over. Ik heb heel veel geld gewonnen. Maar ook veel
verloren. Het kon bijvoorbeeld gebeuren dat iemand ineens 40.000 euro op een
wedstrijd zette. Een groot risico. Ik nam dan zelf 10.000 euro voor mijn
rekening, de overige 30.000 schoof ik door naar een grotere bookmaker, die
dat dan ook weer voor een deel wegzette bij een ander. Je spreidde het
risico, en je deelde de winst. Vooral in de jaren zeventig en tachtig was het
‘big business’. Toen had je nog mensen die heel veel speelden, veel zwart geld
hadden, en op een avond rustig 30.000 gulden verloren. Dat komt niet veel
meer voor.” Er wordt actief gegokt in Den Haag en
omstreken… Wedden-op-sport interviewde ook een
tweede insider uit het gokwereldje, die werkzaam was geweest als schrijver.
De man verteld over het verkopen van wedstrijden door professionele
voetbalclubs: “Dat er wel eens wedstrijden worden
verkocht, daarvan ben ik overtuigd. Soms werd er door het gokkantoor ineens
een wedstrijd van het programma gehaald. Dan zongen de geruchten al rond dat
die wedstrijd verkocht was. Ik heb meegemaakt dat een kwartier voor de
aanvang van een wedstrijd 500.000 euro aan weddenschappen binnenkwam. Dat was
een duel in de derde divisie, Cambridge tegen Colchester of zo. Natuurlijk
denk je dan aan omkoping, maar de grote bazen werden daar niet warm of koud
van. Geen idee hoe ze tot uitbetaling overgingen.” De Haagse gokconnectie komt ook
bovendrijven in de professionele sportwereld. Zo werd ex-ADO-speler Daniël
Rijaard al eens aangeklaagd voor het verkopen van wedstrijden. NAC-trainer
Robert Maaskant hierover: “Dat ADO Den Haag genoemd wordt in
recente beschuldigingen over illegaal gokken is geen toeval. De meeste
spelers die aan dit circuit meededen, waren afkomstig uit het Haagse. Ik ben
ervan overtuigd, ik ben er zeker van dat spelers van ADO gokken op
wedstrijden.” Maaskant bood
later zijn excuses aan voor zijn uitingen richting Den Haag. Maaskant ontdekte het gokken door
spelers bij zijn toenmalige club RBC Roosendaal: “Ik heb meegemaakt dat mijn spelers, waaronder Edwin de Graaf
gokten op wedstrijden bij illegale
organisaties. Er kwamen jongens de kleedkamer binnen met een lijst van
wedstrijden waarop kon worden ingezet. De inzet werd dan per telefoon
doorgegeven aan een tussenpersoon. Bij de inzet ging het om een paar tientjes
per speler.” RBC liet
daarna in contracten met spelers opnemen dat er niet gegokt mocht worden. Gokken en het grote geld van het poker Goed. Gokkers in de regio Den Haag
vormen samen natuurlijk maar een zandkorrel op een strand vol geldinzettende
spelers met dollartekens in hun ogen. Ter illustratie: de wereldkampioen
Texas Hold ‘Em (een pokervariant) van het afgelopen
jaar 2008 zit er warmpjes bij. Er werd $ 9.152.416,00 bijgeschreven op zijn
rekening voor het behalen van de wereldtitel. De 22-jarige Deen Peter
Eastgate werd daarmee de jongste wereldkampioen ooit in het ‘no-limit Texas Hold ‘Em’-spel. De nummer 2, Ivan Demidov, kreeg nog altijd bijna 6
miljoen dollar uitgekeerd. Yevgeny Kafelnikov was een top 10
ATP-tennisser, die na zijn carrière een actieve gokker werd. Een
professionele pokerspeler. Hij won 26 toernooien in het tennis, waaronder
Roland Garros en de Australian Open. Onlangs stond hij weer eens op de baan
na lange tijd in de goot te hebben gezeten en extra lichaamsgewicht te hebben
opgedaan. Zijn goot bevond zich voor zijn pc waar hij uren doorbracht met
spelen. Zijn instelling: “Dommeriken leren van hun eigen fouten,
slimmeriken van die van anderen.” Volgens geruchten gokte hij in het verleden ook op zijn eigen
wedstrijden. Soms kon hij meer verdienen door een wedstrijd te verliezen. Op de site Pokerpages.com is een
overzicht te vinden van de carrière van Kafelnikov als pro-pokeraar in de
World Series en de Russische Kampioenschappen: ·
Aantal uitbetalingen: 5 ·
Totaal aan verdiensten: $ 44.328,00 ·
Aantal kampioenschappen: 1 Kafelnikov over zijn carrière als
pokerspeler Kafelnikov over zijn stap om
professioneel pokerspeler te worden op 30-jarige leeftijd: “Ik begon toen ik 19 was. Het is onmogelijk om nu nog de strijd aan
te gaan met jongens die tien jaar jonger zijn. Zij zijn hongeriger naar
succes. Eind vorig jaar verloor ik wedstrijden van spelers die ik in mijn
hoogtijdagen 'met mijn linkerhand' had verslagen.” Volgens RTLnieuws stond Kafelnikov in
het tenniscircuit bekend om zijn voorliefde voor roulette en nam hij als
start van zijn pokercarrière deel aan een professioneel pokertoernooi in
Maidstone, ten zuiden van Londen. Kafelnikov: "Het is erg spannend.
Vooral omdat je het spel niet wint door de kaarten maar met je vaardigheden.
Je kunt het winnen of verliezen door je lichaamstaal." Lef speelt
volgens Kafelnikov, net als in het tennis, een grote rol. "Als je niet
gelooft in je eigen mogelijkheden, dan win je niet." Naast Kafelnikov zijn er meer
professionele (ex-)sporters goede pokerspelers. Brian Viner noemt “Doyle
"Texas Dolly" Brunson, perhaps the greatest poker player ever, was
a basketball prodigy whose career was ended by a knee injury. Another leading
player, T J Cloutier, played pro football. At a less exalted level, snooker
stars Steve Davis and Mark Williams are both highly competent poker players.”
De reactie van Kafelnikov over de correlatie tussen succesvolle sport- en
pokercarrieres: "I think it's to do with nerve. Sportsmen know how to keep calm under
pressure, they're focused, observant, disciplined and they have a powerful
winning psyche." In de dip na de actieve carrière loert er een gevaar… Maar er bestaat natuurlijk ook een gevaar. De
topsporter die zijn sport vaarwel zegt na een succesvolle carrière hoeft in
een groot aantal gevallen niet direct op de kleintjes te letten. Bij
onvoldoende interessante alternatieven voor de besteding van de dag doemt
plotseling een gigantisch zwart gat op. In de eerste editie van het sportblad
‘Helden’ van
Barbara en Frits Barend vertelde Michael Boogerd bijvoorbeeld over de
moeilijke periode, direct na een topsportcarrière. Michael werd een boeman
voor zijn omgeving. Zijn relatie liep er forse klappen door op. Ook bij zijn
oude Rabobankploeg kon hij niet direct een baantje betrekken. Hij wist even
niet wat hij met zijn verdere leven aanmoest. Onlangs rondde Boogerd zijn studie af aan de Johan
Cruijff University en hij ziet nu weer perspectief voor de toekomst. Maar in
het interview in ‘Helden’ geeft Boogerd aan te snappen waarom sporters eenvoudig
aan lager wal kunnen geraken na hun actieve sportcarrière. Een grote dosis
vastigheid valt weg uit het leven en er is soms nog geen inzicht in een
mogelijk doelstelling voor de periode na het sportleven. Op zo’n moment is
een ongecontroleerde ontmoeting met een goksite of een beleggingsclubje een
groot gevaar voor de meer labiele sporters. Een groep die sowieso al meer dan
gemiddeld van diverse (gezelschaps)spelletjes houden. En verslaafd zijn aan
competitie. Paul Gascoigne, ex-Engels international in het
voetbal, vond zichzelf na zijn carrière in de drank, maar hij werd ook een
liefhebber van het gokken en het snuiven van drogerende goederen. Tot op de
dag van vandaag vergaat het Gazza niet al te best. Al enige tijd wordt er in
zijn gok-gekke thuisland Engeland actief gegokt op zijn toekomstige
overlijdensdatum. Supporters van de Schotse voetbalclub Celtic zijn het
Rangers-verleden van de ex-speler nog niet vergeten en volgen de verhalen
over zijn financiële malaise, depressie en alcoholverslaving op de voet. Hoe
luguber. In de toekomst zullen soortgelijke voorbeelden opduiken van aan
lager wal geraakte sporters die ten onder gingen aan het online poker
en andere spellen. We bereiden u maar vast voor. Bronnen: Volkskrant.nl
– “Gokken is toegestaan, maar niet op jezelf” (19-09-2007) Volkskrant.nl
- “MVV-trainer: ‘Illegaal gokken gebeurt gewoon’ “ (28-09-2007). Wedden-op-sport.com – “Snel geld verdienen met gokken”
(datum onbekend). Sportwereld.nl – “Jonge
Deen wint World Series of Poker” (11-11-2008). Pokerpages.com – Poker
Player Profile: Yevgeny Kafelnikov (17-06-2009). RTLnieuws.nl – “Kafelnikov verruilt tennis voor
professioneel poker” (09-12-2004). AFP/ Brian Viner – “Yevgeny Kafelnikov: Poker King”
(15-11-2004). Nieuwsblad.be – “Hoe lang heeft Paul Gascoigne nog te leven?” (03-10-2008). Foto’s: Neanderthaler en Plasterk – Marcel Antonisse/ANP. Artist impression van een jongvolwassen Neanderthaler op
basis van de fossiele vondst - Kennis&Kennis. Dikke golf-Kafelnikov – Getty Images. Kafelnikov 1998 – Ron Waite. Gokattributen –
Serviceculinair.nl Robert Maaskant - ANP Reageer
op dit artikel, geef uw mening
|
 |
