|
|
FC Twente, Chapeau!Dé kampioen van het
Eredivisieseizoen 2009-2010 Door SIEMEN STAMSNIJDER, voor TobSport.nlGepost op:
03-05-2010. Op zondag 2 mei 2010 wist FC Twente historie te
schrijven. Na een simpele overwinning in Breda op NAC behaalde men het eerste
landskampioenschap binnen in de clubhistorie (sinds 1965). De Tukkers
eindigden bovenaan de Eredivisie-ranglijst met een punt voorsprong op Ajax.
De Amsterdammers kenden een goed seizoen met een recordaantal aan goals, maar
moeten nog even wachten op de derde ster op hun shirt. Ook PSV had dit seizoen
het nakijken, na de eerste helft van de competitie als onbetwiste nummer 1 te
hebben afgesloten. Een jaar nadat AZ de traditionele top drie versteld deed
staan, herhaalt Twente dit seizoen hetzelfde kunstje. Alles door een
zorgvuldig en verstandig proces van wederopbouw. Enschede kreeg ver voor alle
verwachtingen uit al in 2010 haar beloning. In 2003 was de club bijna
failliet gegaan. Voorzitter Munsterman nam het stokje over en zette
met de heren Wessels en Van der Laan een solide bedrijfsvoering neer met de
club FC Twente als een bindende factor in de regio. Een
professionaliseringsslag, zowel op als buiten het veld. Met een mooi, nieuw
stadion (de Grolsch Veste) doken er nieuwe fans en sponsoren op. Voetbaltechnisch werden de
juiste spelers binnengehaald of opgeleid (N’Kufo, Ruiz, Elia, Engelaar, El
Ahmadi, Arnautovitch, Perez, Janssen, Stam, Braafheid, Tiendalli, Brama,
Stoch, etc. etc.). Daarnaast werd een gelouterde trainer aangesteld, die
een oase van rust uitstraalde (Steve McClaren). ‘The Wolly with
the Brolly’ haalde zijn gram op de genadeloze Engelse tabloids, die hem als
de ultieme mislukkeling afschilderden. Door zijn falen als bondscoach bij het
Engelse elftal. Ondanks het feit dat McLaren (mede)verantwoorderlijk
was voor clubsuccessen bij Manchester United en Middlesborough. Bryan Ruiz: meer BELANGRIJKE goals dan Suarez in 2009/2010. Onder Fred Rutten werd
enige jaren geleden het fundament gelegd voor de sportieve successen. Twente
wist vorig seizoen voor de derde maal in de clubhistorie de nummer 2 te
worden in de Eredivisie. In de playoffs werd het grote Ajax getackeld. Ook
het seizoen ervoor was Twente als tweede geëindigd. Toch werd de eerste plek
in de Eredivisie nog steeds gezien als een treetje te hoog. FC Twente heeft
nu PSV in het vizier en wil de grootste provincieclub van Nederland worden. Voor volgend seizoen liggen de
miljoenen uit de Champions League in het verschiet. Het is nu de
hoogste tijd voor Twente om te werken aan vervangers voor selectieleden die
gaan vertrekken. Bryan Ruiz en verdediger Douglas wisten zich in de kijker te
spelen van grote Europese clubs. Blaise N’Kufo vertrekt naar de V.S. en Stoch
en Raijkovic zijn gehuurd. Perez en Boschker lopen op hun laatste benen. Een
groot aantal spelers waar Twente volgend seizoen wel over kan beschikken
lijken aan hun plafond te zitten wat betreft de rekbaarheid van hun (technische)
voetbalkwaliteiten. Wil FC Twente enige rol van
betekenis kunnen spelen in het Europese miljoenenbal dan zullen er een groot
aantal goede spelers moeten komen deze zomer. Voor de breedte, om mee te
kunnen doen in de Nederlandse competitie en enkele toppers, om het verschil
te maken in de Champions League. Mogelijk moet er zelfs een nieuwe coach
worden aangesteld. Het succes van McLaren is namelijk niet onopgemerkt
gebleven, in Engeland en in de rest van Europa. Met name Wolfsburg uit de
Bundeliga klopt hardnekkig aan de deur. FC Twente heeft steeds aangetoond de
juiste coach en de juiste nieuwe spelers aan te kunnen trekken. Die kwaliteit
is deze zomer meer bepalend dan ooit. Want wellicht beschikt Twente volgend
seizoen ook niet meer over dragende spelers als Janssen en Tioté. NOS Journaal: FC Twente kampioen. Men blijft iedere zomer rustig
in Enschede, ondanks dat elk jaar de beste spelers uit de selectie
vertrekken. Zou men ook voor volgend voetbalseizoen weer de juiste spelers
naar Enschede weten te lokken? Twente bewees zichzelf in ieder geval
PR-technisch een goede dienst. Heel Tukkerland stond of langs de A1 of op een
van de pleinen in Enschede. Jan Mulder sprak treffend over ‘Braziliaanse
taferelen in de (Twentse) regen’. Bryan Ruiz en Steve McLaren brullen van
de daken over hun tevredenheid over hun keuze voor Twente. De Grolsch Veste
werd van binnen- en buiten getoond als een spiksplinternieuwe en
professionele accommodatie, met respect voor het verleden. Ook in de Europese wedstrijden
liet Twente zich zien als een club met mogelijkheden. Een slippertje van
routinier Wisgerhof zorgde voor de ondergang tegen een Franse tegenstander met
al veel Nederlands bloed aan de handen. Maar Twente toonde zich in ieder
Europees duel een waardige tegenstander. En het Twentse achterland bewees de
club daarop nog een grote dienst: het liet zien klaar te zijn om een topclub
te onderhouden en op een inspirerende manier in staat te zijn de sport
voetbal en het supporterschap een eer te bewijzen. FC Twente wil het stadion
alweer uitbreiden. Het kampioenschap en de Champions League zullen ervoor
zorgen dat de Grolsch Veste de komende jaren steeds tot de nok toe gevuld zal
zijn. NOS Studio Voetbal met Steve McClaren. Als we dan om af te sluiten
alle hoogtepunten van Twente’s Eredivisieseizoen 2009/2010 in een alinea
moeten samenvatten: Steve McLaren’s standaard late entree op het veld, een
herboren Dwight Tiendalli, een mogelijke genaturaliseerde Nederlands
Elftal-klant in Douglas, Perez eindelijk kampioen van Nederland, Theo
Janssen’s voorbeeldfunctie in het veld en het ontbreken daarvan daarbuiten,
de snelheid en voorzet van Miroslav Stoch. Maar vooral toch de goals op
belangrijke momenten door ‘De Wezel’ (veel meer belangrijke goals dan
topscorer Suarez). En verder vast meubelstuk
Boschker die werd beloond, terwijl Heubach moest zich behelpen met een
wedstrijdje Ajax op de laatste speeldag in Nijmegen. En niet te vergeten het
debuut in het Nederlands Elftal van Wout Brama uit de Twente-jeugd en het
solide spel van de altijd over het hoofd geziene Peter Wisgerhof. Maar ook de
rijzende ster van ex-Twentespeler Elia viel op. De stagnatie bij Engelaar en
El Ahmadi en tegenover Elia’s succes het algehele ‘verdwijnen’ van Arnautovitch
en Braafheid. Tenslotte de tranen van de ongelukkige Rob Wielaert in
Amsterdam. Die geen woord krijgt van Martin Jol en vast wenst dat hij nooit
uit Enschede was vertrokken.
|
 |
