FC Twente, Chapeau!

Dé kampioen van het Eredivisieseizoen 2009-2010

 

Door SIEMEN STAMSNIJDER, voor TobSport.nl

Gepost op: 03-05-2010.

 

 

 

Op zondag 2 mei 2010 wist FC Twente historie te schrijven. Na een simpele overwinning in Breda op NAC behaalde men het eerste landskampioenschap binnen in de clubhistorie (sinds 1965). De Tukkers eindigden bovenaan de Eredivisie-ranglijst met een punt voorsprong op Ajax. De Amsterdammers kenden een goed seizoen met een recordaantal aan goals, maar moeten nog even wachten op de derde ster op hun shirt. Ook PSV had dit seizoen het nakijken, na de eerste helft van de competitie als onbetwiste nummer 1 te hebben afgesloten.

 

Een jaar nadat AZ de traditionele top drie versteld deed staan, herhaalt Twente dit seizoen hetzelfde kunstje. Alles door een zorgvuldig en verstandig proces van wederopbouw. Enschede kreeg ver voor alle verwachtingen uit al in 2010 haar beloning. In 2003 was de club bijna failliet gegaan. Voorzitter Munsterman nam het stokje over en zette met de heren Wessels en Van der Laan een solide bedrijfsvoering neer met de club FC Twente als een bindende factor in de regio. Een professionaliseringsslag, zowel op als buiten het veld. Met een mooi, nieuw stadion (de Grolsch Veste) doken er nieuwe fans en sponsoren op.

 

Voetbaltechnisch werden de juiste spelers binnengehaald of opgeleid (N’Kufo, Ruiz, Elia, Engelaar, El Ahmadi, Arnautovitch, Perez, Janssen, Stam, Braafheid, Tiendalli, Brama, Stoch, etc. etc.). Daarnaast werd een gelouterde trainer aangesteld, die een oase van rust uitstraalde (Steve McClaren). ‘The Wolly with the Brolly’ haalde zijn gram op de genadeloze Engelse tabloids, die hem als de ultieme mislukkeling afschilderden. Door zijn falen als bondscoach bij het Engelse elftal. Ondanks het feit dat McLaren (mede)verantwoorderlijk was voor clubsuccessen bij Manchester United en Middlesborough.

 

 

 

Bryan Ruiz: meer BELANGRIJKE goals dan Suarez in 2009/2010.

 

 

Onder Fred Rutten werd enige jaren geleden het fundament gelegd voor de sportieve successen. Twente wist vorig seizoen voor de derde maal in de clubhistorie de nummer 2 te worden in de Eredivisie. In de playoffs werd het grote Ajax getackeld. Ook het seizoen ervoor was Twente als tweede geëindigd. Toch werd de eerste plek in de Eredivisie nog steeds gezien als een treetje te hoog. FC Twente heeft nu PSV in het vizier en wil de grootste provincieclub van Nederland worden.

 

Voor volgend seizoen liggen de miljoenen uit de Champions League in het verschiet. Het is nu de hoogste tijd voor Twente om te werken aan vervangers voor selectieleden die gaan vertrekken. Bryan Ruiz en verdediger Douglas wisten zich in de kijker te spelen van grote Europese clubs. Blaise N’Kufo vertrekt naar de V.S. en Stoch en Raijkovic zijn gehuurd. Perez en Boschker lopen op hun laatste benen. Een groot aantal spelers waar Twente volgend seizoen wel over kan beschikken lijken aan hun plafond te zitten wat betreft de rekbaarheid van hun (technische) voetbalkwaliteiten.

 

Wil FC Twente enige rol van betekenis kunnen spelen in het Europese miljoenenbal dan zullen er een groot aantal goede spelers moeten komen deze zomer. Voor de breedte, om mee te kunnen doen in de Nederlandse competitie en enkele toppers, om het verschil te maken in de Champions League. Mogelijk moet er zelfs een nieuwe coach worden aangesteld. Het succes van McLaren is namelijk niet onopgemerkt gebleven, in Engeland en in de rest van Europa. Met name Wolfsburg uit de Bundeliga klopt hardnekkig aan de deur. FC Twente heeft steeds aangetoond de juiste coach en de juiste nieuwe spelers aan te kunnen trekken. Die kwaliteit is deze zomer meer bepalend dan ooit. Want wellicht beschikt Twente volgend seizoen ook niet meer over dragende spelers als Janssen en Tioté.

 

 

 

NOS Journaal: FC Twente kampioen.

 

 

Men blijft iedere zomer rustig in Enschede, ondanks dat elk jaar de beste spelers uit de selectie vertrekken. Zou men ook voor volgend voetbalseizoen weer de juiste spelers naar Enschede weten te lokken? Twente bewees zichzelf in ieder geval PR-technisch een goede dienst. Heel Tukkerland stond of langs de A1 of op een van de pleinen in Enschede. Jan Mulder sprak treffend over ‘Braziliaanse taferelen in de (Twentse) regen’. Bryan Ruiz en Steve McLaren brullen van de daken over hun tevredenheid over hun keuze voor Twente. De Grolsch Veste werd van binnen- en buiten getoond als een spiksplinternieuwe en professionele accommodatie, met respect voor het verleden.

 

Ook in de Europese wedstrijden liet Twente zich zien als een club met mogelijkheden. Een slippertje van routinier Wisgerhof zorgde voor de ondergang tegen een Franse tegenstander met al veel Nederlands bloed aan de handen. Maar Twente toonde zich in ieder Europees duel een waardige tegenstander. En het Twentse achterland bewees de club daarop nog een grote dienst: het liet zien klaar te zijn om een topclub te onderhouden en op een inspirerende manier in staat te zijn de sport voetbal en het supporterschap een eer te bewijzen. FC Twente wil het stadion alweer uitbreiden. Het kampioenschap en de Champions League zullen ervoor zorgen dat de Grolsch Veste de komende jaren steeds tot de nok toe gevuld zal zijn.

 

 

 

NOS Studio Voetbal met Steve McClaren.

 

 

Als we dan om af te sluiten alle hoogtepunten van Twente’s Eredivisieseizoen 2009/2010 in een alinea moeten samenvatten: Steve McLaren’s standaard late entree op het veld, een herboren Dwight Tiendalli, een mogelijke genaturaliseerde Nederlands Elftal-klant in Douglas, Perez eindelijk kampioen van Nederland, Theo Janssen’s voorbeeldfunctie in het veld en het ontbreken daarvan daarbuiten, de snelheid en voorzet van Miroslav Stoch. Maar vooral toch de goals op belangrijke momenten door ‘De Wezel’ (veel meer belangrijke goals dan topscorer Suarez).

 

En verder vast meubelstuk Boschker die werd beloond, terwijl Heubach moest zich behelpen met een wedstrijdje Ajax op de laatste speeldag in Nijmegen. En niet te vergeten het debuut in het Nederlands Elftal van Wout Brama uit de Twente-jeugd en het solide spel van de altijd over het hoofd geziene Peter Wisgerhof. Maar ook de rijzende ster van ex-Twentespeler Elia viel op. De stagnatie bij Engelaar en El Ahmadi en tegenover Elia’s succes het algehele ‘verdwijnen’ van Arnautovitch en Braafheid. Tenslotte de tranen van de ongelukkige Rob Wielaert in Amsterdam. Die geen woord krijgt van Martin Jol en vast wenst dat hij nooit uit Enschede was vertrokken.

 

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel

 

Meer van deze schrijver