Het K-1 zoekt een reuzendoder

Super-Sem Schilt niet te stoppen

 

Door SIEMEN STAMSNIJDER, voor TobSport.nl

Gepost op: 06-12-2009.

 

 

Het is 5 december. Heilig avondje is gekomen. De meeste Nederlandse kindertjes toveren deze dag vooral hun meest schijnheilige braverikken-gezichten tevoorschijn. Ze brengen de avond door voor het knapperende haardvuur met familie. Ze lezen elkaars venijnige gedichten hardop voor en doen alsof ze elkaars cadeau’s op prijs stellen. Een ander kind van Nederlandse ouders bevindt zich die dag aan de andere kant van de wereld. Het gaat hier om een heel groot kind, van 2 meter 12 lang. In het land van de rijzende zon is iedereen om hem heen extra klein. Hij valt nog meer op.

 

Mede doordat er een schijnwerper op hem gericht staat en hij een hal betreedt 18.000 aanwezigen die hem luid toejuichen. Zijn tegenstander, die kort na hem de zaal zal betreden kan echter een nog luider gejuich tegemoet zien…

 

De man trekt geen braverikken-gezicht op 5 december. Dwangmiddelen als de zak en het zakje zout laten hem klaarblijkelijk koud. De man heeft een koele en vastberaden blik en hij ziet er niet uit alsof hij op deze avond cadeautjes gaat uitdelen. Hij is deze avond wel met zijn familie gekomen. Enthousiast springen ze op en lopen met de reus mee naar het midden van de hal. Want daar bevindt zich het toneel voor deze gladiator. Cadeautjes zal hij niet uitdelen, maar zijn entree wordt wel opgeluisterd met een gedicht.

 

Hij betreedt de ring begeleid door het stemgeluid van Algerino:

 

 

“2 Hot 2 Handle… You’re going down!

 Cuz I’m 2 Hot 2 Handle… Don’t make a sound!

 Cuz I’m 2 Hot 2 Handle…

Ready or not, you’re going down first round, gonna f--- you up!”

 

 

 

Video “2 Hot 2 Handle” door Algerino:

 

 

 

De rapper uit Breda schreef het nummer speciaal voor management-/organisatiebureau 2 Hot 2 Handle. Sem Schilt uit Zuidlaren maakt er sinds 2005 dankbaar gebruik van om zijn weg richting ring te begeleiden. De Nederlander die al drie keer wereldkampioen in het K-1 werd was hongerig om zijn landgenoot en mede-vechtsportlegende Ernesto Hoost te evenaren. Hoost behaalde 4 titels in het K-1-vechten.. Schilt was ‘on a roll’ met 3 K-1-titels op rij, toen een andere landgenoot Remy Bonjasky ineens met de eer ging strijken. Schilt was onttroond als de koning van het K-1. Het afgelopen jaar trainde Schilt zich suf bij Golden Glory uit Breda. Zijn trainer Dave Jonkers gaf hem alle vertrouwen en was overtuigd: Schilt zou weer K1-kampioen worden.

 

Boze tongen beweerden dat de organisatie achter het K-1 een meer spectaculaire vechter als kampioen wilde zien en niet (weer) de houterige Schilt. Het publiek zou zijn overwinningen maar saai en zakelijk vinden. De Japanse organisatie werkte Schilt ‘indirect’ tegen en Bonjasky ging met de eer strijken. Schilt was erop gebrand zijn titel terug te pakken. In BN de Stem liet Jaap van Brummelen hem aan het woord over de kwestie: “Na drie wereldtitels op rij lag hij er vorig seizoen in het voorportaal naar de finale al uit. Tot ergernis van Schilt, die sterk de indruk had dat de Japanse organisatie een smerig spel speelde. "Er is een politiek spel gespeeld om mij buiten de finale te houden. Door de beide finalisten van vorig jaar Remy Bonjasky en Badr Hari te verslaan heb ik bewezen dat ze dat ten onrechte hebben gedaan."

 

 

De aanloop naar de World-GP K-1

 

Schilt was weer terug voor de ‘World Grand-Prix’ van het K-1 in Yokohama, Japan. Het wereldkampioenschap om de titel in het K-1 kende vooraf een groot aantal interessante verhaallijnen, die hun conclusie zouden vinden tijdens het verloop van het toernooi. De vorig jaar gediskwalificeerde Badr Hari was terug en ontpopte zich tijdens de World-GP 2009 tot publiekslieveling. Remi Bonjasky was terug om zijn wereldtitel van vorig jaar te prolongeren. Sem Schilt had in de aanloop van het toernooi een nederlaag tegen Badr Hari moeten slikken tijdens het ‘It’s Showtime’-gala in de Amsterdam Arena en hij wilde natuurlijk ook de K1-titel terugpakken van Bonjasky.

 

Alistair Overeem had weer van Hari weten te winnen in de aanloop naar het toernooi, maar had ook moeten accepteren dat een afgesproken treffen met dezelfde Hari in de ring op basis van MMA-regels waarschijnlijk nooit zou plaatsvinden. Hari had er duidelijk geen trek meer in, na eerst op zijn eigen K-1-regels verloren te hebben van Overeem. Schilt zal tijdens de voorbereiding met name aan zijn nederlaag tegen Hari teruggedacht hebben. Was hij niet helemaal fit geweest of wist Hari juist zijn zwakke plekken goed bloot te leggen? Zijn gestalte maakt hem volgens velen tot een onoverwinnelijke ‘freak-of-nature’. Ze kunnen geen bewondering opbrengen voor zijn techniek. Het zijn zijn gewicht en lengte die bepalend zijn. Maar gewicht en lengte zijn ook de oorzaak van een moeilijke motoriek en een  ‘zwakke kin’. Hij vangt ‘makkelijk klappen op zijn kop’. Zie het laatste gevecht tegen Badr Hari.

 

 

Round One…

 

Sem Schilt begon zijn toernooi tegen de Fransman Jerome Le Banner. Schilt wist Le Banner te verslaan met een TKO in de eerste ronde, na slechts een paar trappen op het lichaam te hebben uitgedeeld. Het beste bij Le Banner is er echt wel af. De man beschikt ook over een ‘zwakke kin’ en is vooral goed bevriend met de organisatie. Twee keer incasseren en de Fransman hield het verder voor gezien. Typisch gevalletje van: “Hoor wie klopt daar kinderen en ’t is niet St. Nicolaas!”

 

Le Banner vs. Schilt: 

 

 

 

Round Two…

 

In de tweede ronde nam Schilt het op tegen de kampioen van vorig jaar Remy Bonjasky. Remy had in de ronde ervoor een slopend gevecht met Errol Zimmerman uitgevochten en liep niet bepaald meer als een kievit richting ring. Bonjasky probeerde van meet af aan een offensief te lanceren om Schilt zo snel mogelijk KO te slaan. Hij trok fel van leer, maar wist Schilt niet voldoende aan het wankelen te brengen. Schilt bleef staan en velde Bonjasky met enkele knietjes. Schilt wist ook hem al in de eerste ronde naar de grond te krijgen, net als bij zijn partij tegen Le Banner.

 

Bonjasky vs. Schilt:

 

 

 

De Finale…

 

In de finale stond onze Semmy Schilt vervolgens tegenover Badr Hari, onze landgenoot uit Marokko. Badr pakte zijn strijdplan van het vorige treffen weer op en leek enkele keren vervaarlijk door te komen met slagen op het hoofd van Schilt. Weer die ‘zwakke kin’. Schilt verdedigde zich dit keer echter beter en nam in de loop van de eerste ronde het initiatief over. Ook Hari werd al in de eerste ronde geveld. Hari was echter de smaakmaker van het toernooi. In een prachtige stijl bracht hij het tot de finale. Schilt gaf hem geen kans en Badr toonde zich dit keer een sportieve verliezer.

 

 

Badr Hari vs. Sem Schilt:

 

 

Zijn tijd komt nog wel. Hij rekende in ieder geval af met een persoonlijke plaaggeest in Overeem. Overeem is duidelijk vooruit gegaan met zijn kickbox-technieken, maar hij zal natuurlijk altijd blijven zeuren om een partijtje tegen Hari volgens MMA-regels. Overeem eet Badr Hari op in het grondgevecht. Daarin is trouwens onze held, Mr. Hightower, de Terminator, Sem Schilt ook best in bedreven. Net als in karate, dajdojuko, Seido Kaikan, MMA en Pancrase. 

 

In totaal had Schilt slechts 353 seconden nodig om al zijn tegenstanders tegen het canvas te werken, zegt Jaap van Brummelen in BN de Stem. De tijd om een eitje te koken. Een absoluut record. 353 seconden werk, met een beloning van 400.000 dollar aan prijzengeld. Als het gaat om het aantal behaalde wereldtitels (4 stuks) moet hij Ernesto Hoost nog naast zich dulden. De tijd dringt voor de 36-jarige Schilt om nog recordhouder te worden als het gaat om het totale aantal behaalde titels. Maar volgend jaar gaat hij gewoon voor zijn vijfde titel.

 

 

 

Bronnen:

 

BndeStem.nl, Jaap van Brummelen – “Sem Schilt wint vierde wereldtitel K1  (07-12-2009).

Wikipedia.org over Sem Schilt.

 

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel, geef uw mening!

 

Meer van deze schrijver