Terugblik op de Tour de France 2009

Koning Contador wint op zijn sloffen

 

Door SIEMEN STAMSNIJDER, voor TobSport.nl

Gepost op: 26-07-2009.

 

 

“De Schleckjes gaan vanaf nu na de gehaktballetjes van ma elke avond nog eens een half uurtje extra trainen, zodat zij onder de tactische leiding van Bjarne Riis kunnen proberen één van hen onsterfelijk te maken en de andere voor altijd te vervullen van verborgen gevoelens van afgunst. Als het ze lukt, dan zullen de gehaktballetjes bij ma aan tafel nooit meer zo lekker smaken als voorheen. Een ijzige sfeer zal neerdalen over de kerstdiners van alle volgende jaren. Andy kreeg als Benjamin vroeger natuurlijk ook altijd al de grootste Teddybeer…”

 

 

De Tour de France 2009 was lange tijd geen pretje om te bekijken als je wieg toevallig in het land van Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann en Erik Breukink heeft gestaan. Want prestaties van landgenoten vielen dit jaar bijna niet op, of je moet het geploeter van Kenny van Hummel achter het peloton en de bus aan, terwijl hij de bezemwagen voorbleef, als hoogtepunt beschouwen.

 

Prestaties leverde hij wel, de heer Van Hummel, die dapper doorvocht tegen zichzelf en de tijd totdat hij uiteindelijk met een smak op het wegdek zou belanden. Einde Tour en geen kans meer op een mooie klassering op de Champs Elysees. Op dat moment was leider in het klassement Contador in tijd gerekend eigenlijk al een etappe verder. Van Hummel wist zich twee keer goed te mengen in de sprint, maar ondervond als alle anderen, dat de sterke Columbia-trein de beste afmaker in de gelederen had (Cavendish won 6 sprints, beste etappe-klassering Van Hummel: 7de).

 

 

 

lancearmstrongRT - agreed!! @Fumybeppu: I have big respect for Kenny van Hummel. He is Super Man! about 20 hours ago from Twitter.

 

You can’t kill Kenny!

 

Opvallen deed hij ook, Kenny van Hummel. Hij werd steeds al vroeg gelost, fietste hele etappes in zijn eentje, stond stijf laatste in het klassement, maar werd bewonderd om zijn moed en doorzettingsvermogen door de hele wereld. Lance Armstrong twitterde dat hij “Superman” was en dat hij groot respect had voor Kenny en tot aan de NY Times (“For One Sprinter, Finishing Last Sure Beats Not Finishing At All”) besteedden internationale media aandacht aan onze nationale Tour-knuffelbeer. Bijna was Kenny op een lastig punt afgestapt, maar de belofte van zijn teamleider op een Big Mac na afloop gaf hem nieuwe krachten.

 

Het begrip van de rode-lantaarndrager-van-het-peloton werd nog nooit zo veel belicht als toen onze Kenny invulling aan de eerbiedwaardige functie gaf. Tenminste, niet meer sinds de jaren ’80, toen de lucratieve laatste plaats kunstmatig geëlimineerd werd na iedere positie. Renners deden namelijk hun best om laatste te worden, vanwege het vooruitzicht op mooie contracten voor criteria na de Tour. Renners verstopten zich zelfs in maïsvelden om maar laatste te worden. Maar niet Kenny. Kenny dacht aan zijn overleden oma toen hij alleen de bergen beklom en knalde van het scherm toen hij zijn menselijkheid en vooral ook vermoeidheid liet zien in de interviews na de etappes. Interviews met Rabo-renners waren beduidend minder in trek. Of het moest over kogeltjes uit gevaarlijke speelgoedpistooltjes gaan of valpartijen. En toen ineens, tijdens de allesbepalende klim op de Mont Ventoux wist Raborenner Garate nog een mooie overwinning in de wacht te slepen.

 

Lance toonde zich de meester van de mindgames

 

Lance Armstrong had ondertussen alles in de gaten. Die gekke Nederlander die steeds als laatste finishte, terwijl de rest van het peloton alweer aan de pasta zat in het hotel. De Schleckjes hield hij constant in de gaten en hij moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Andy. Maar ook Bradley Wiggins, de Tour-revelatie, voelde een groot deel van de ronde de hijgende adem van de Amerikaan in zijn nek. En dan waren er nog de Duitser Martin en Australische Duitser Haussler. Armstrong hield ook team Garmin goed in de gaten, toen die zijn vriend Hincapie dwars zaten in zijn kans om even in het Geel te kunnen rijden.

 

Armstrong hield ook zijn teamchef Johan Bruyneel goed in de gaten, omdat dat de enige man is aan wie Armstrong zijn kunsten ter beschikking stelt. De enige persoon, die Armstrong niet altijd in de gaten heeft gehad, was zijn ploeggenoot Alberto Contador. El Pistolero had het zwaar in de mentale strijd met de Amerikaan, maar trok zich uiteindelijk niets van hem aan. Armstrong moest ook Schleck voor zich laten in het algemeen klassement, maar stond toch maar mooi weer op het podium. Voor de achtste keer, op 37-jarige leeftijd.

 

 

Contador was veruit de sterkste

 

Contador verraste Armstrong in de Pyreneeën. Hij spurtte weg toen het stijl bergop ging niet ver voor de finish. Even om te laten zien: jij moet voor mij rijden. Ik ben de kopman, ik ben de sterkste. Armstrong heeft Contador daarna ook niet in gevaar gebracht door te demarreren en hem aan zijn lot over te laten. Die macht had de Texaan ook niet. Bruyneel wond er ook geen doekjes meer om: Contador was de kopman. Op een later moment bood Contador zelfs zijn excuses aan het team aan. Hij zag zijn ‘onbezonnenheid’ in en gaf toe, door in te houden terwijl hij voelde dat hij goed was om de klassering van zijn Duitse ploeggenoot te ontzien.

 

In de Alpen konden enkel de Schleck’s en Klöden volgen. Contador zette aan en terwijl de Luxemburgers konden volgen haakte de Duitser af. Hij finishte vlak achter Armstrong en was zijn podiumplek kwijt. Een van de voorbeelden van de onenigheid binnen team Astana. Armstrong heeft Klöden en Leipheimer al op het oog als renners voor zijn nieuwe team. Contador kon op minder steun van vertrouwelingen rekenen binnen Astana, dan de levende legende Armstrong, die pas in de laatste week van de Tour zijn hoop op de eindoverwinning opgaf. Teampolitiek was voor Contador zwaarder om mee om te gaan, dan de meest steile hellingen. Op geen enkel moment reed Contador in het rood, misschien kwam hij dichtbij, in de laatste tijdrit. Dat belooft wat voor de volgende Tour-edities. Welk volkslied zal men in Frankrijk de volgende keer uitzoeken om hem te eren op het podium? De Star-Spangled Banner lijkt me wel wat.

 

 

Armstrong presenteert RadioShack als sponsor

 

Samen met de Astana-akkefietjes begonnen ook de geruchten over deelname aan de volgende Tour door Armstrong met een eigen team weer op te spelen. Al voor het einde van de Tour gaf Armstrong uitsluitsel. Hij wil volgend jaar fysiek sterker aan de start verschijnen, met zijn eigen team. Het team zal geleid worden door zijn vriend Johan Bruyneel. Hoofdsponsor wordt RadioShack, nadat eerder de namen van Google en Nike opdoken. En Armstrong zal voor het team uitkomen als atleet, triatleet EN wielrenner. RadioShack is een elektronicaketen met 6000 filialen, waar Armstrong zijn LiveStrong-concept voor kankerbestrijding verder wil vermarkten.

 

De Nederlandse teammanager Rini Wagtmans van Astana is duidelijk niet te spreken over de actie van de Amerikaan en de Belg. En voor de volgende editie van de Tour heeft hij meer kopzorgen. Hij moet de bepalende Kazachstaan Vinokourov in het team inpassen, nu zijn doping-ban er opzit. En hij moet zich druk maken om Formule 1-coureur Alonso, die naar verluid een team om Contador wil bouwen. Wagtmans maakt zich om die laatste ontwikkeling trouwens niet druk. Hij stelt dat Contador nog een doorlopend contract heeft met de Luxemburgse organisatie die het wielerteam van Astana financiert. Contador is duidelijk niet happy meer bij Astana. Houden Wagtmans en de Kazakken hem aan zijn contract?

 

 

Een vooruitblik op de Tour de France van 2010

 

Wat mij betreft was deze editie een prachtige inleiding op de Tour van 2010.

 

De Tour-editie waarin we de grote Amerikaanse vriend  van Bernard Hinault weer aan de start zullen begroeten. Sterker dan dit jaar. Met Levi Leipheimer, Klöden en veel Amerikaanse vrienden om hem heen en wellicht ook protégée Taylor Phinney. En natuurlijk zijn alle ogen weer gericht op Koning Contador, met een aantal bijpassende Spanjaarden, zodat hij aan de etenstafel eindelijk eens een praatje kan maken met iedereen om hem heen.

 

De Schleckjes gaan na de gehaktballetjes van ma dagelijks nog eens een half uurtje extra trainen zodat zij onder de tactische leiding van Bjarne Riis kunnen proberen één van hen onsterfelijk te maken en de andere voor altijd te vervullen van verborgen gevoelens van afgunst. Als het ze lukt, dan zullen de gehaktballetjes bij ma aan tafel nooit meer zo lekker smaken. Een ijzige sfeer zal neerdalen over de kerstdiners van alle volgende jaren. Andy kreeg als Benjamin vroeger natuurlijk ook altijd al de grootste Teddybeer.

 

Alle gekheid op een stokje: het vechten voor en met elkaar door de broers is hartverwarmend om te zien.

 

 

Ook Bradley Wiggins kan een jaartje extra trainen op het klimmen in de bergen en om -als explosieve voormalige baanwielrenner- het niveau van de tijdrit van Contador te benaderen. De semi-autistische Cadel Evans en de saaie Carlos Sastre -met het ene tempo- mogen net als deze editie buiten de spotlights blijven. De Rabobankploeg kan bij het ontbreken van een goede klassementsrenner voor de Tour beter specialisten met aanvallende opdrachten op pad sturen. En dan bij voorkeur de nationale talenten, die de ploeg rijk is. Het huidige management op de weg verdient nog een kans. Skil-Shimano verdient een pluim en is hopelijk volgend jaar ook weer van de partij. Net als Kenny van Hummel, die zeker geen slecht renner is en ons wellicht in de toekomst allemaal nog gaat verbazen…

 

Het inrichten van de Tour op de wens om verschillen zo lang mogelijk klein te houden is een goed idee en mag voortgezet worden. Maar er mag best wat meer schade door zware bergetappes ontstaan in het klassement, ook in het begin van de Tour. De oortjes mogen naar mijn mening als toeschouwer wel verdwijnen als waarschuwingen naar de renners bij gevaar gewaarborgd blijven. Laat de mannen die met de voeten op de pedalen staan maar weer eens bepalen wat er gaat gebeuren. Maarten Ducrot’s ‘nieuwe wielrennen’, the-revolution-will-be-televized! Gelukkig zijn er (nog) geen dopinggevallen aangetroffen deze Tour.

 

Verder mogen toeschouwers die met de renners meerennen en zelfs recht voor renners uitrennen en ze de weg belemmeren, door speciaal aangestelde teams uitgeschakeld worden met wapens die stroomstoten uitdelen. Het ondergaan van de stroomstoten mag tot jaren na de hinderlijke acties nog opgelegd worden, als fans bijvoorbeeld in een later stadium door video-identificatie zijn ontmaskerd. Ze dwingen om zelf ter plekke een van hun huisdieren te slachten mag ook.

 

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel, geef uw mening

 

Meer van deze schrijver