Oranje onder!
Sportartikel, geschreven voor een Nederlands
Elftal dat GEEN wereldkampioen voetbal geworden is
(maar daar eigenlijk nog steeds 50% kans op maakt...)
Door:
TobSport-redactieteam. Posted:
07-07-2010 (3-en-een-halve
dag voor de WK-finale).
Het heeft
niet zo mogen zijn. Ondanks de duidelijke focus en de wil en het geloof
om te winnen werd Oranje sufgetikt in de WK-finale door
Spanje. Het populaire vakantieland, dat maar 1 optreden in een WK-finale
nodig bleek te hebben om de wereldtitel in de voetbalsport te kunnen
pakken. Nederland kwam dit toernooi onvoldoende in zijn aanvallende
spel om een tegenstander voldoende de wil op te kunnen leggen. Makkelijke
conclusie achteraf natuurlijk. We waren juist zo blij met ons realistische
'Duitse' spel.
Met een on-Nederlands ogende campagne stoomde het Nederlands Elftal
op richting WK-finale. Wereldkampioen waren we misschien geworden met
Duitsland als tegenstander in de finale op het WK voetbal in Zuid-Afrika.
Met berekenend combinatievoetbal, het nodige geduld, zelfvertrouwen
en een goede veldbezetting en teamgeest wist Nederland onverwacht ver
te komen in het toernooi. Voor de derde maal haalden we de finale van
het WK. Maar daar wachtten de Spanjaarden met hun weergaloze
voetbalspel.
De messcherpe driehoekjes van de Spanjaarden deden de Nederlanders de
das om. Niet te verdedigen. Altijd meer dan 1 afspeelmogelijkheid beschikbaar.
Het gemis van een extra dodelijke spits naast David Villa bleek Spanje
niet te kunnen nekken. De Spanjaarden domineerden lange tijd het spel
en wachtten op het momentje van onachtzaamheid van Nederland voor de
eigen goal. Een hard schot van Villa werd met moeite gepareerd door
de goede Stekelenburg, maar Xavi kon daarna onbewaakt scoren in de rebound.
Collega
Iniesta had ook het laatste tikje kunnen geven, want die stond net zo
vrij, pal naast de heer Hernandez. De beide middenvelders bleken niet
onder controle te krijgen door het Nederlands Elftal. Met voetbal om
van te smullen is het nodige respect geboden bij de tegenstander. Spanje
wist nooit eerder door te dringen tot de WK-finale. Voor Nederland was
driemaal nog steeds geen scheepsrecht.
Maar toch moeten we in Nederland apetrots zijn, met drie optredens
in een WK-finale en een Europese titel (en
misschien nog 1 met deze groep over 2 jaar). Met nu zo'n 17 miljoen
inwoners die voor getalenteerd nageslacht kunnen zorgen hebben we allicht
een minder groot 'achterland' dan de grote en sterke voetbalnaties zoals
Engeland, Italie, Spanje, Duitsland, Frankrijk, Brazilie en Argentinie.
NB:
In werkelijkheid zijn beide halve finale-wedstrijden zojuist afgewerkt
en is de finale nog niet gespeeld. Nederland won op weg naar de finale
relatief eenvoudig van Uruguay en Spanje slachtte de sterke Duitsers.
Over enkele dagen (zondag 11 juli) wordt de WK-finale gespeeld. Het
Nederlands Elftal is er klaar voor. We worden wereldkampioen! Met "een
mooi stel", zoals de afscheid nemende Evert ten Napel zou mogen
opmerken. Dat, of we worden sufgetikt door die dekselse Spanjaarden.
Nog
even over die dappere WK-finalist in 2010:
Oranje's
regisseur Wesley Sneijder liet tijdens het toernooi
om de wereldtitel zien bepalend te kunnen zijn zonder altijd goed te
spelen. Een lang en slopend seizoen hadden van Sneijder een echte leider
en spelbepaler gemaakt bij Inter in Milaan. Sneijder had de eerste Europeaan
ooit kunnen worden, die in een seizoen de landstitel, de nationale beker,
de Champions League en een WK-titel pakt. Pele is de enige speler die
hem voorging door de Zuid-Amerikaanse equivalenten en de wereldtitel
te winnen. Maar Sneijder wint dit jaar mogelijk ook nog de Italiaanse
supercup. En de wereldbeker voor clubs.
Mark van
Bommel stond samen met Arjen Robben als tegenstander van Sneijder in
de Champions League-finale. Deze drie heren bepaalden ook in grote mate
het succes van dit Oranje. Van Bommel als de ultieme politieagent en
stofzuiger op het middenveld. Robben met de constante dreiging vanaf
rechts. Internationaal gezien viel Van Bommel van dit drietal het minste
op. In Nederland noemden analytici hem vrijwel iedere wedstrijd de beste
speler. Zelfs Van Basten prees Van Bommel.
Dirk Kuyt
werkte zich het apezuur en behoorde ook tot de bepalende spelers. Maar
als flankaanvaller bleef hij natuurlijk een beperkte speler. In zijn plek
lieten Affelay en Elia flitsen van hun potentieel zien door op te stormen
langs de flanken. Maar zonder Dirk voor de balans, als aanjagende vechtjas
en als nieuwe aartsvijand van de Braziliaanse geweldenaar Maicon had het
Nederlands Elftal niet een dergelijk succes weten te behalen.
Robin van
Persie speelde tegen Uruguay pas zijn eerste goede wedstrijd. De goede
combinatie van de Arsenal-speler met Rafael van der Vaart viel in die
wedstrijd ook op. Het duo stond immers garant voor enkele succesvolle
combinaties in het veld. Zo creëerden zij samen met Robben onder
andere de situatie van waaruit de belangrijke 2e goal in de wedstrijd
van Wesley Sneijder viel.
Nigel de
Jong, John Heitinga, Giovanni van Bronckhorst, Khalid Bouhlarouz, Demy
de Zeeuw, Joris Matthijssen en Andre Ooijer speelden geconcentreerd
hun wedstrijden waarin zij de indruk gaven nooit echt de kluts kwijt
te zijn. Met name Van Bronckhorst viel op door zijn sterke optredens,
na een pover seizoen bij zijn club Feyenoord. Een prachtige manier voor
hem om zijn carriere af te sluiten, met een WK-finale.
Maarten Steekelenburg
keepte een goed toernooi en kan misschien een mooie buitenlandse club
krijgen. Datzelfde geld voor de stoicijnse coach Bert van Marwijk, die
de jongens liet geloven in het behalen van de titel. Laten we hopen dat
Bert tenminste nog een EK wil winnen met deze groep. Klaas-Jan Huntelaar
maakte een mooie goal en komt hopelijk volgend seizoen weer veel aan spelen
toe.
De
weg naar de WK-finale tegen Spanje...
In de poulefase
behaalde Oranje relatief makkelijke overwinningen tegen Denemarken,
Japan en Kameroen. Tijdens deze wedstrijden hoefden de spelers niet
voluit te gaan. Van Slowakije in de achtste finale werden we ook niet
echt bang, zeker niet toen de Slowaakse aanval de beste kansen glansrijk
verprutsten. Ook tegen Brazilie werd het nodige geluk aangesproken om
verder te komen in het toernooi. In de kwartfinale nam Nederland het
op tegen dit ultieme voetballand.
Toen Ronaldinho
in de eerste helft scoorde werd er een loden last om de schouders van
de Nederlands Elftal-spelers gelegd. Maar zoals eerder in het toernooi
bleven zij in zichzelf geloven en toonden ze het nodige geduld. Met
alweer Sneijder als de bepalende speler, als het gaat om de score. Daarnaast
vielen de mentale kwetsbaarheid en de armoede van het spel van de tegenstander
op. Brazilie: 4 man die kunnen ballen voorin met daarachter
6 houthakkers en een man met handschoenen.
Uruguay was een geduchte tegenstander in de halve finale,
waarbij Diego Forlan met zijn eerste goede balcontact direct een goal
maakte. Nederland liet wederom wilskracht zien, waarbij de spelers zich
snel herpakten en geconcentreerder gingen aanvallen. Tegen het einde
van de wedstrijd liet Nederland het de Uruguayanen toe nog erg lastig
te worden, met een eventuele gelijkmaker als ergste nachtmerrie. Maar
wat trok die scheids ook een tijd bij! Terwijl hij in de eerste helft
een mooie aanval van Oranje bruut onderbrak.
De WK-finale 2010 tussen Nederland en Spanje
Spanje
ontdeed zich ogenschijnlijk vrij eenvoudig van het best voetballende
land van het toernooi in de halve finale. Duitsland
had Engeland en Argentinie gedeklasseerd, terwijl de Spanjaarden lastige
wedstrijden speelden tegen tegenstanders als Zwitserland en Paraguay.
Maar de Spanjaarden lieten wel in iedere wedstrijd een uitstekende veldbezetting
en het scherpst mogelijke combinatievoetbal zien. Met minstens zoveel
wereldsterren als in ons Nederlands Elftal.
Het vervelende is: de wereldsterren van Spanje spelen
samen in een team. Een team dat gewend is om af te jagen, gegroepeerd
aan te vallen en te domineren in balbezit. Nederland moest zijn beste
wedstrijd van het toernooi spelen om de Spanjaarden te verslaan. En
Spanje bleek te makkelijk te kunnen terugvallen op de automatismen bij
met name de Barcelona-spelers.
Nederland vocht, maar kwam onvoldoende aan voetballen toe. Het inschakelen
van creatieve spelers op de flanken gebeurde te laat in de wedstrijd
om nog voldoende effect te kunnen genereren. Ondanks een behoudende
stijl verdiend Bert van Marwijk een pluim voor de coaching en het neerzetten
van het Nederlands Elftal. Bert moet blijven, want het is tijd om te
oogsten in 2012 met deze groep.
Een groep die nu al de constante focus aan de dag kon spreiden om een
titel te kunnen winnen. Bedenk je dan eens wat twee jaar extra ervaring
kan doen met onze beste spelers. Die nog jong genoeg zijn om op het
hoogste niveau te kunnen presteren, tegen die tijd.
Lees
meer (actuele) sportartikelen op de Nederlandse topsportsite TobSport.nl
|
